" Dan kom ik er nog beter af dan jij. Ik heb geen zwaar fysiek werk, geen longziekte, een lichte broek aan maar wel een blouse of shirt met korte mouwen geen topjes en blood gedoe of diepe decolleté. Ik vind dat niet passen als je gaat werken. Ze komen op het werk in strandkleding, zowel mannen als vrouwen, werken, ik vind dat ongepast en dwingt bij mij geen respect af. Ik zal van de oude stempel,zijn zekers. "
Vroeger hadden wij werkkleding. Witte pakjes, lange wortelbroek en een even zo lelijke, tja hoe moet je 't noemen schort? erboven. Hetzelfde als wat ze nu nog in de ziekenhuizen hebben, al zit daar wel wat meer vorm aan inmiddels.
Toen werd er besloten dat alles huiselijker moest. Dus de pakken verdwenen en je eigen kleding verscheen. Voor cliënten heel veel fijner omdat witte pakken toch vaak traumatische gebeurtenissen opwekten.
Maar nog behoor je je netjes te kleden. Geen al te korte broek wat bijna als string fungeert of een te korte jurk/rok, niet te diep uitgesneden decolleté, geen naveltruitjes, geen asociaal grote oorbellen, armbanden, kettingen enz.
Heb wel eens stagiaires en collega's gehad die ik toch eerst een heel deel liet afdoen aan sieraden alvorens ze aan het werk mochten of hen in ieder geval op gevaren gewezen als uitgescheurde oorlellen enz., daarnaast ook wel eens mensen aangesproken op hun kledingkeuze.
Ik mag dan misschien wel als zeikerd overkomen, maar ik vind het belangrijk dat je je netjes kleed voor je cliënten en geen bewuste of onbewuste reacties uitlokt.