Ik heb het bijna 6 jaar kunnen voorkomen, maar gisteren is m’n angst toch werkelijkheid geworden. Mijn lieve kleine Charlie is aangevallen door een grote hond. De oppas liet Charlie uit (in een losloopgebied, maar Charlie zat aan de riem omdat ik dat liever heb als ik er zelf niet bij ben) en toen is hij dus aangevallen en gebeten door een andere (grote) hond. Deze andere hond zat ook aan de riem, maar een flexriem, en het baasje van de andere hond had het te druk met zijn telefoon. De oppas hield Charlie strak naast zich en liep zelf tussen Charlie en de andere hond. De andere hond trok echter een sprint en klapte zo bovenop Charlie, voordat de oppas kon reageren. De oppas heeft gelukkig direct ingegrepen (de eigenaar van die andere hond deed niks) en hierdoor is het beperkt gebleven tot 1 wond bij zn achterpoot. De oppas is direct naar de dierenarts geweest en Charlie heeft antibiotica en pijnstillers gekregen, de wond is niet gehecht omdat als het zou gaan ontsteken de troep er niet uit kan. Charlie is helemaal van slag, wil alleen maar in zn bench liggen, de oppas is helemaal van slag en ik zelf ook. Mijn lieve, sociale, enthousiaste hond is veranderd in een hond die alleen met een angstige blik in zn bench ligt. Ik probeer kleine stukjes met hem te lopen, maar hij wil echt maar hele kleine stukjes lopen (en zeker niet richting het bos). Ik dwing hem nergens toe en als hij weer naar huis wil gaan we weer naar huis. Hij hangt nu ook heel erg aan mij, als ik aan het werk ben wil hij helemaal niet uit zn bench komen en als ik weer thuis ben is hij heel blij (normaal ook, maar nu extreem). Ik geef hem wel wat extra knuffels, maar probeer verder zo normaal mogelijk met hem om te gaan. Ik weet niet zo goed wat ik nog meer zou kunnen doen (ja, ik zal zorgen dat hij, wanneer ik het idee heb dat hij er aan toe is, weer onder de honden (stabiele honden) komt). Mochten jullie tips nog tips hebben...


Reageren


"


Een wielrenner zag die rot dunne lijn niet en kukelt van zijn fiets. Die fietser had een geweldig goed reactievermogen en valtechniek, zodat er geen schade en letsel was. Ander voorbeeld een jonge vrouw kreeg de flexlijn strak om haar benen gedraaid. Ze viel om, moest naar het ziekenhuis. Niet veel later posttraumatische dystrofie. Ze is voor haar leven lang gehandicapt en in een rolstoel/mobiel. Ze had net voor het eerst een eigen flatje ingericht in gebouw zonder lift; zij heeft hier nooit kunnen wonen.



