Ik zou dit absoluut niet accepteren van een dierenarts. Hoe hard die vuistslag dan ook geweest mag zijn, ik vind dit echt niet kunnen. Als mijn hond niet mee zou werken (wat ook wel een zo is maar dan uit angst) vind ik het normaal dat de dierenarts dan met mij overlegt hoe we dit aan gaan pakken. Meestal komt dit er bijvoorbeeld op neer dat ik haar stevig vasthoud, er eventueel een assistent bij komt voor het geval dat het mis gaat, en de dierenarts de handelingen uitvoert. Dit heeft er ook weleens in geresulteerd dat ik behoorlijke krassen op mijn buik had omdat mijn hond zich verzette maar dat is dan ook mijn keuze.
Ik snap best dat de dierenarts hier niet op zit te wachten aangezien die dan constant onder de verwondingen zit maar overleg dit dan met de eigenaar. Geef aan dat de hond te druk is en dat behandeling niet mogelijk is of wat de alternatieve zijn zoals bijvoorbeeld een assistent erbij. Als hij bijvoorbeeld vooraf aangegeven had de hond een tik te gaan geven had je daar nog toestemming voor kunnen geven (had ik overigens ook verkeerd gevonden maar dan zit je als eigenaar blijkbaar wel op één lijn met de dierenarts).
Ik ben wel voor een consequente maar ook voor een rustige aanpak. Zo had ik in de tijd dat mijn hond nog extreem angstig was een dierenarts die haar geen enting wilde geven omdat ze mijn hond te angstig vond, met deze aanpak was ik het niet eens, liever een minder leuke ervaring dan één of andere nare ziekte. Dat is dan maar even zo, en dat moeten ze ook leren, dat iets soms simpelweg móét. Ik verbaas me er eerlijk gezegd wel over hoeveel mensen hier aangeven weleens een tik te geven of te schreeuwen tegen hun hond. Misschien is mijn hond wel heel makkelijk maar dat is hier echt nog nooit nodig geweest (dit bedoel ik niet als verwijt maar zet me wel aan het denken).
Ik denk dat je niet zo zeer op de verkeerde weg bent maar ook omdat je er zelf aan twijfelt is het misschien goed om na te denken over grenzen die je stelt en of en hoe je deze aan zou willen passen. Er is niet zo zeer iets goed of fout, iedereen doet het anders en het is een kwestie van een aanpak zoeken die voor jou maar ook niet onbelangrijk voor jouw omgeving werkt. Zo wil ik bijvoorbeeld absoluut niet dat mijn hond andere tot last is, als ze los is moet ze komen als ik haar roep, aan de lijn mensen en honden in principe negeren etc. Ook het opspringen bij de dierenarts zou hier voor mij onder vallen, dat is tenslotte ook een mens
.
Ik vind het overigens ook belangrijk om te kijken naar de oorzaak van het gedrag, bij angst ben ik heel voorzichtig in het corrigeren omdat de hond hier in feite niks aan kan doen, dan ben ik meer bezig met het begrenzen. Bij overenthousiast gedrag zou ik dan weer wat strenger optreden.
Reageren
) 
Dan denk ik ook bij mezelf misschien wordt het tijd om je hond op te gaan voeden
"
.
