Je zult hier niet snel een kruisingnestje tegenkomen, want dit forum stimuleert verantwoordde fokkerij. En kruisingnestjes zijn dat over het algemeen niet... Met verantwoord wordt bedoeld dat de ouderdieren door een specialist getest zijn op veel voorkomende afwijkingen en daar ook vrij van zijn. En dat de ouderdieren goed verzorgd worden e.d.
Het belang van die testen is omdat bij het ontwikkelen van een ras veel gebruik gemaakt is van inteelt. Hierdoor krijgen de nakomelingen de positieve eigenschappen van de ouders, maar ook de genetische afwijkingen die bij de ouders niet zichtbaar was. Grote honden zijn hierdoor gevoelig voor HD en ED, kleine honden juist heel erg voor PL. Vergeet ook niet de aandoeningen aan de ogen, oren, hart etc. Mensen zijn zich steeds meer bewust geworden van problemen en daar zijn nu dus speciale testen voor ontwikkeld waaruit blijkt of je hond die aandoeningen heeft of niet. Fokken zou alleen moeten mogen met honden die vrij zijn van die aandoeningen. Zo kun je echt gezonde honden fokken, in plaats van zomaar twee honden op elkaar te gooien.
Het probleem met een kruising is dat je niet weet wat er uit komt. Bij een kruising weet je over het algemeen niks over de gezondheid van de ouderdieren dan wat de baasjes jou vertellen. En ja, die willen hun pups kwijt, dus dat is geen betrouwbare bron. Als je echt bewijs wilt dat de ouderdieren gezond zijn, dan moeten de fokkers een bewijs laten zien van de testen die ze gedaan hebben en wat de uitslagen daarvan waren. Helaas doen veel mensen die een nestje fokken deze testen niet. En daarom weet je dus ook niet wat je krijgt.
Daarbij is een kruising een mix tussen twee honden die elk hun aparte eigenschappen hebben. En daar kunnen hele vervelende kruisingen uit komen. Ik heb zelf bijvoorbeeld een Appenzeller Sennen met Stabij. De Appenzeller is een zelfverzekerde waak- en erfhond die zijn eigen plan wil trekken. Een stabij een gevoelige jachthond. Ik heb nu dus een hond met enorm veel jachtinstinct (Stabij), een fel karakter (Appenzeller) en toch ook weer een gevoeligheid van de Stabij die haar onzeker maakt. Gecombineerd met de felheid van de Appenzeller heb je dus een enorm felle jachthond die niet onder controle te krijgen is en die heel fel reageert op dingen die ze eng vind. NIET een leuke combinatie....
Mensen romantiseren een kruising vaak. De honden zullen op magische manier de positieve eigenschappen van de ouders krijgen. Helaas is dit vaak een illusie. Je kunt tien dezelfde kruisingen naast elkaar zetten (soms zelfs van dezelfde ouders) en je krijgt ook tien verschillende honden met een verschillend uiterlijk en een ander karakter. Soms kan het goed uit pakken, maar dat kun je als pup zijnde niet zien. Dus als je een kruising neemt, dan moet je al heel goed weten wat je doet.
Een gemakkelijkere optie is om te kiezen voor een rashond met stamboom. De stamboom is niet belangrijk om mee te fokken of zo, maar is een bewijs van afstamming. Een bewijs dat jouw hond is wie je denkt met de bijbehorende garantie dat de ouderdieren getest zijn op afwijkingen. Honden met stamboom zijn namelijk per definitie getest op afwijkingen die bij dat ras veel voor komen, anders krijgen ze ook geen stamboom. Een FCI stamboom, bedoel ik dan. Tegenwoordig maken mensen ook hun eigen stamboom, maar dat zegt dus niks. Verder zijn er ook nog rasverenigingen, dit zijn verenigingen die zich echt inzetten voor een of een paar rassen. Deze verenigingen stellen vaak ook extra eisen aan de fokkers, dus meer testen waar ze aan moeten voldoen.
Ik zou je dus aanraden om te gaan voor een rashond. In aanschaf zijn deze duurder, maar dat komt omdat er ook veel geld gestoken is in de gezondheid en het welzijn van de ouderdieren en pups. Bovendien, een hondje zonder stamboom kan heel goed aandoeningen ontwikkelen die vervolgens honderden euro's kosten aan operaties etc. Dus dan kun je net zo goed het geld besteden aan een gezond gefokte hond zonder al die ellende.
Je kunt ook altijd kijken naar een buitenlands hondje. Er zijn genoeg puppies die op straat gevonden worden en die ook een goed plekje moeten hebben. Een vriendin van me vangt bijvoorbeeld Roemeense hondjes op, stuk voor stuk leuke honden die zich prima thuis kunnen maken in Nederland.