Hier ook een poep-snoeper. Gelukkig enkel dat van zichzelf.
Wat hier uiteindelijk hielp was hem op heterdaad betrappen. Als hij dacht dat ik niet keek hem laten schrikken zodra hij zich na het kakken omdraaide en z’n kaken opende om een hapje te nemen (niet eerder en niet later). Gewoon streng ‘nee!’.
Maar het heeft een tijd geduurd want hij moest natuurlijk eerst het commando ‘nee’ leren begrijpen. Toen pas kon ik gaan oefenen met betrappen.
En hij moest zeker genoeg zijn om zich niet helemaal te pletter te schrikken van ons en er een trauma aan over te houden. 
Maar nu nog steeds neemt hij soms stiekem een hapje. Al is het veel minder als vroeger.
Hij kijkt nu eerst twijfelend of ik het zie, en zo ja dan hoef ik enkel ‘nee’ te zeggen en dan laat hij het liggen.
Ananas, sanofor, eierkoeken, banaan, ander voer.. hielp allemaal niets hier. Gewoon zoveel mogelijk proberen te voorkomen dat hij het doet. En heeft hij het al te pakken, ga dan niet roepen of bestraffen. Je was zelf dan gewoon te laat met reageren. Je moet enkel roepen als je hem aanstalte ziet maken om het te gaan opeten.