Laat de hond op een rustige plaats eten waar die niet gestoord hoeft te worden. Loop er niet onnodig langs en kom niet onnodig aan z'n eten. Allemaal nergens voor nodig.
Als jij aan een lekker maaltje zit, dan vind je het toch ook niet leuk als iemand met z'n vork in jou bord prikt om het vervolgens op te eten? Dan zeg je er ook wat van.
De hond van je zus zegt in feite hetzelfde. Donder op, laat me rustig en op m'n gemak eten.
Ik moet Puck hier ook niet aan haar kauwbotjes zitten als ze er aan eet en ik hoef haar ook niet te storen tijdens het eten. Dan begint ze ook te grommen en kan ze ook bijten als ik door ga. Is ze in nood, stuk graat van de rauwe zalm tussen de tanden, dan komt ze bij me en kan ik het verwijderen. Vervolgens gaat ze terug naar haar eten en eet ze verder. Zelfde geld voor haar kauwproducten.
Als ze iets aan eten niet kent, paar weken terug had ze rauwe sprotjes, dan help ik haar met eten. Dus vasthouden en de tijd nemen zodat ze in de gaten krijgt dat het lekker is en hoe ze het kan eten.
Nu hoef ik haar er niet meer aan te komen, ze eet het zelf.
Puck eet in de keuken en ik zit op de bank te wachten tot ze het op heeft. Ik laat haar dan nog even uitbundig haar bak leeglikken en de omgeving nasnuffelen of er nog wat is. Pas wanneer ze op haar kussen ligt ga ik naar de keuken en ruim de boel op en maak alles schoon.
De zoon van je zus kan misschien de brokken klaar zetten op de plek en daarna de hond roepen dat hij kan eten. De zoon loopt dan weg en ruimt de boel pas op wanneer de pup daadwerkelijk uitgegeten is en terug is op z'n kussen.