Ik weet niet of ik dit onder de juiste categorie plaats.
Maar ik zit er gewoon even door heen en vind mezelf maar vooral Nia even heel zielig. Dus tsjah, eigenlijk wil ik het gewoon even van me af schrijven.
Ik wou dat ik terug in de tijd kon gaan en die avond dat ze haar pootje brak bij vrienden op bezoek met ons anders kon doen. Ik stond die avond op het punt naar huis te gaan maar mijn vriend wou heel graag daar nog een drankje doen..dus ik liet me overhalen. En natuurlijk kwel ik mezelf sindsdien met gedachten van 'wat als ik of was ik maar naar huis gegaan'
Ik vond het heel zwaar om haar te laten opereren, en toen de weken van herstel. Toen het verband eraf mocht en ons verteld werd dat het bot goed was geheeld was ik eindelijk weer een beetje relaxt. Zo fijn om haar weer vrolijk te zien, genietend van wandelingen etc.
Maar nu lopen we alweer weken aan te modderen. Eerst bij onze gewone DA praktijk geweest (de da die wij daar graag zagen was weg, dus vervanging gezien) deze maakt een foto en ziet niks bijzonders, dus stuurt ons weer weg. Ik thuis stressen..want ik weet gewoon, er klopt iets niet. Ik maak een afspraak bij een specialist maar inmiddels vind ik het zo zorgwekkend, we gaan naar de spoed DA. Spoed DA zegt dat ze een infectie heeft..maar bested een kweek om het met zekerheid vast te stellen, maar ook om erachter te komen welke AB kan werken. We krijgen wel 'reguliere' AB mee. Maar ze waarschuwde ons al dat het plaatje er waarschijnlijk uit moet.
Inmiddels de DA gevonden die wij graag zagen (en waar we ook met Nia haar gebroken pootje terecht waren gekomen vorig jaar, dus hij is 'op de hoogte' van de geschiedenis) maar uit de praktijk was vertrokken. Hij heeft zijn eigen praktijk geopend, dus wij daar heen...we hadden de uitslag van de kweek nog niet. Hij gaf aan dat plaatje eruit echt soort van last resort is en dacht dat als we uitslag vd kweek hadden en weten welke AB ze moet, dat het gewoon kan genezen.
Gister telefoon van de spoed DA. ze voelde zich erg schuldig dat het zo lang duurde dat ze de uitslag had dus we mochten gratis langs komen zodat ze nog naar Nia haar pootje kon kijken, eventueel wat vloeistof uit de zwelling kon halen en nieuwe AB kon voorschrijven. Gelukkig was de AB die we de 1e keer al hadden mee gekregen geschikt. Ze gaf aan met onze Eigen DA nu te overleggen maar verduidelijkte nogmaals dat haar mening en advies echt is, plaatje eruit.
Nu was ik van plan vandaag dus een afspraak te maken maar vandaag is er zo'n zwelling op haar pootje dat ik me rot schrik. Gelukkig kan ik over een paar uur al terecht.
Ik vind het zo eng als ze dus nu weer een operatie moet. Een 2kg hondje weer onder narcose, piepklein pootje open maken. Bah. En dan weer zo'n 2 a 3 week een spalkje om de gaten van te schroeven wat dicht te laten groeien. 
Enfin, ik tel de minute todat ik straks bij de DA ben en dan zien we verder.

Reageren






