" Niet alleen dat pinnen inderdaad. Maar vaak ook gewoon omdat je bepaald gedrag van je hond wil. De hond het opzich goed uitvoert en een ander het dan gaat lopen verstieren. Ja dan word ik boos. Want dan krijg ik van anderen boze blikken als de hond dat gedrag vertoont. Ik ben echt tijden bezig geweest (en nog steeds) Senn alles te laten negeren: mensen/honden. En dan deed hij het 10x perfect tot een druiloor zijn hond perse moest laten snuffelen want dat was dan goed voor mijn hond... daarna dacht hij dus dat elke hond even begroet moest worden en is het weer terug bij af voor de rest van de wandeling. Of grapjassen die geluidjes naar hem maken terwijl hij netjes onder de tafel of stoel ligt op terras. Dan wil hij dus wel even kijken of die met hem willen spelen. Dan heb ik het 'rotbeest'.. "
Dat dus. Elsa heeft een moeder die extreem op mensen is gericht. Die dacht ook echt dat al het pupbezoek alleen voor haar kwam en was bijzonder opdringerig naar de pupkijkers. Zo erg dat één van ons zich met haar bezig moest houden zodat de anderen zich met de pups bezig konden houden waar we toch voor kwamen. Ik denk dat Elsa dat van haar moeder heeft (haar broertje die ik kan volgen heeft dat ook), in de genen en/of geleerd in het nest. Als pup vloog ze al het liefst iedereen die ze zag in de armen. Bij een pup vinden de meeste mensen dat geweldig maar bij een volwassen hond meestal niet. Dan vinden ze het irritant en is het opeens een 'kuthond'. Hier op de galerij woont ook een jonge vrouw die niet zo slim is en geen kaas gegeten heeft van honden. Ze zegt niet bang te zijn maar ze raakt helemaal panisch als Elsa ook maar rustig in haar buurt komt. Maar dan wel zo dom om langs ons op te willen lopen als wij bij de voordeur staan om naar binnen te gaan. Haar vriend lacht haar dan gelukkig ook uit. Wacht dan even 10 seconden, dan zijn wij binnen. Of de galerij opstappen net als wij passeren...wacht dan ff 3 seconden dombo.
Daarnaast wil ik echt op de heide gaan lopen met een schaapskudde. Dat kan gewoon niet als Elsa bij iedere passant in de verte er al op afstormt in de hoop op aandacht. De beste manier is om haar te leren dat ze die aandacht alleen van bekenden ook krijgt en dat wordt dan verpest door mensen die boven op haar duiken om haar aan te halen of zelfs te voeren.
En dan heb je Momo nog. Een magneet. Prachtige hond met mooie lange haren, een schattige splitface, niet te groot en zulke lieve ogen. Ik kan werkelijk mijn eigen omgeving (waar men het weet) niet uit zonder dat men zich enmasse op haar stort. Maar Momo is eenkennig en heeft een broertje dood aan aandacht van vreemden. Ze doet dan alles wat in haar vermogen ligt om hen te vermijden, om hen te laten stoppen met haar te benaderen.. wat randdebielen dan als een uitdaging zien (ik ben goed met honden hoor!!) of het sneaky proberen. Zelfs mensen die haar riem grijpen om haar naar zich toe te trekken of haar klem zetten tegen bv een balustrade of muur met hun benen... en dan snapt* ze. En dan is het een akelige kuthond en loop ik het risico van de wijkagent op de stoep.
*note: Snappen is een happende beweging die op zijn ergst twee minuscule gaatjes in een bloot lichaamsdeel veroorzaakt waar nog geen bloeddruppel uitkomt.
3 doggies
"Ga maar aaien! Ga hondje maar aaien!"
