Mijn frustratie op dit moment is dat #*$%#&# vuurwerk...
Laatste tijd hier weer veel...
Gisteravond heeft het hier 15 volle minuten knal na knal na knal na knal. Toen even pauze en hopppa weer verder....
Werd gek.
Vond het al.knap dat May het 2 a3 minuten volhield te blijven liggen. Om daarna toch te gaan ijsberen rn uiteindelijk in de bench te gaan liggen hijgen..
Nieuw opgevallen frustratie: dat honden Badje bespringen. In de buurt loopt 1 golden die Badje altijd bespringt, maar ik dacht dat het aan die hond lag dat hij zo graag op Badje zat. Maar nou was ik op Koningsdag bij een recreatieplas en daar gebeurde het twee keer dat een reu (waarvan 1 zelfs gecastreerd) zonder aanleiding bovenop hem sprong en enorm begon te grommen. Één van de twee had zijn lippen zelfs helemaal teruggetrokken, tanden ontbloot. Badje doet dan gelukkig niets dus het escaleert niet maar leuk is anders. En hij is juist zo goed bezig tegenwoordig met zijn sociale gedrag. Zo gaat hij niet naar honden toe die geen interesse tonen, loopt hij rustig naar een hond toe die wel interesse toont, legt hij eerst rustig contact voordat hij uitnodigt tot spelen, maar als een andere hond vol op hem afdendert om te spelen doet hij zo met dat enthousiasme mee, kortom: hij is zeker niet intimiderend of irritant (ben ik dan wel weer heel erg trots op). En dan toch sloegen die honden bij het rustig snuffelen opeens helemaal om. Twee honden, verschillende rassen, precies hetzelfde gedrag. Zou Badje "verkeerd" ruiken ofzo?
Hopelijk had die vrouw al een operatie voor het pootje gepland staan, maar ze leek zich er bepaald niet veel van aan te trekken.
Je kent die vrouw niet, nog dat hondje en je bent ook geen dierenarts. Toch heb jij je oordeel al klaar na dat je die vrouw 1 keer met haar hondjes hebt zien wandelen. Zo zou je ook zo'n oordeel kunnen klaar hebben over mij en Monique en alle andere baasjes met een hond die zichtbaar iets mankeert en waar de baasjes gewoon normaal mee omgaan.
Hahaha ja dat laatste is inderdaad waar.
Maar goed er lopen hier inderdaad ook heel veel jack russells en kruisingen daarvan met opgetrokken achterpootjes. "Ja het is een jack russell he, die lopen zo" hoorde ik iemand zeggen. Tja..
Asumption is the mother of all fuckups. (Aannames zijn het begin het van het probleem.)
Het klopt dat er veel problemen in de communicatie zijn op een forum. Het is platte tekst zonder emotie; daar begint het al mee. Dan pikken mensen één zin of deel van een zin eruit, gaan daar op reageren en trekken het volledig uit zijn verband. Of men heeft moeite met begrijpend lezen = niet kunnen lezen wat er nu feitelijk staat omdat ze steeds één woordje over het hoofd zien of zo. Bij voorbeeld als je een zin begint met 'over het algemeen' en men dan met gestrekt been in vliegt omdat er uitzonderingen zijn 
. Gevoeligheden zijn ook lastig op het internet; kinderen, borstvoeding, entingen, kinderopvang zijn vaak van die gevoeligheden waar men elkaar om in de haren vliegt. Hier op HP zijn dat HR honden, benches en losloopgebieden. Begin er een topic over en geheid dat er gedonder komt.
Maar het ligt niet altijd aan de ontvanger. Soms is een tekst gewoon erg onhandig geschreven of beseft men blijkbaar niet echt wat men schrijft. Jouw bericht vind ik daar een voorbeeld van:
Degenen die daarop reageren hebben gelijk: Je voelt je dus gefrustreerd (=het topic) over aannames die je zelf maakt.
Aanname 1; Baasje vond het normaal
Aanname 2; Dit komt door het fokken van zieke extremen
Aanname 3; Operatie is noodzakelijk/nodig/wenselijk
Aanname 4; Baasje trok zich er niets van aan
Allemaal aannames want dat hoeft helemaal niet zo te zijn zoals de mensen die er op reageren al uitleggen.
Ik vertel dit verhaal weleens vaker hier op HP in dergelijke gevallen:
Op zaterdag gaan wij eerst zo'n 2 uur wandelen in een groep in een losloopgebied. Dan gaan we schapendrijven. Daar zijn we ook ongeveer 3 uur bezig en plast en poept Elsa niet.
Als ik dan naar huis rijd, kom ik weer langs dat losloopgebied. Ik rij dan even richting de parkeerplaats, stop daarvoor al, en laat Elsa terwijl de motor nog draait en de autodeur open staat, even achter de auto op commando poepen en plassen zodat ze thuis uitgebreid kan uitrusten zonder er al snel weer uit te moeten voor een poep en een plasrondje.
Ik weet vrij zeker dat er mensen zijn die dat zien gebeuren en denken: "Arme hond... mag niet eens even wandelen. Wordt voor het losloopgebied uit de auto getrapt om, op commando nog wel, te poepen en te plassen en moet weer naar huis. Arm dier.. Die vrouw verdiend geen hond." Ze weten tenslotte niet dat Elsa dan al dik 5 uur leuke sportieve dingen aan het doen is geweest met 'die vrouw'.
Ik had vandaag heel veel geluk dat ik niet een kwartiertje later het losloopgebied in was gelopen. Net toen ik al op een ander pad liep kwam er een man aan met een hele agressieve stafford (die ook echt wel eens honden heeft aangevallen) aan lopen en hij deed die hond daar gewoon los (terwijl hij die hond aan de riem al nauwelijks kan houden)
Het was ook een heel smal bospad waarbij je niet op tijd kan zien of er honden lopen. Als hij een kwartiertje eerder dat pad in was gelopen kwam ik hem tegen en als zijn hond dan los liep was het waarschijnlijk heel erg fout gegaan.
Ik ging eerst het grote losloopgebied niet meer in, grotendeels omdat die man met die hond daar wel eens loopt. Nu is het kleine losloopgebied weer gevaarlijk.
Dat soort honden horen dan ook echt absoluut niet in een losloopgebied en al helemaal niet los.
Eng is dat hé.
Hier, sinds een week of 3, ook een man met een loslopende stafford. De hond wordt aangelijnd met oversteken, maar luistert pas na enkele keren roepen. Dan laat hij hem in het park weer los (aanlijngebied). Dan denk je veilig met je hond
te kunnen lopen, maar veel mensen laten hun hond gewoon los daar. Dat vind ik al erg, maar deze hond helemaal.
Ik ken de man niet persoonlijk, maar heb van diverse mensen al gehoord dat hij nergens iets om geeft en niet bereid is zijn hond aan te lijnen.
Hij heeft hem ook niet vlak bij hem lopen, maar haast buiten gezichtsveld. Onverantwoord. Een aantal mensen heeft melding gemaakt bij de wijkagent, maar helaas nog geen actie ondernomen door hem..
Het is inderdaad heel erg eng.
De keren dat ik die man zag kon ik vervolgens 's nachts niet slapen omdat ik het in mijn gedachten gewoon mis zag gaan waarbij Penny het niet overleefd.
Het klinkt misschien overdreven, maar toen Penny en ik een stuk jonger waren is het ook bijna fout gegaan. Omdat ik nog niets wist van lichaamstaal en omdat het lang geleden is (ik was toen denk ik 10) weet ik niet meer precies wat er was gebeurt, maar ik weet wel dat de eigenaar van zijn fiets sprong, naar ons rende en echt op zijn hond dook om hem tegen te houden.
Deze man lijnt zijn hond wel aan, maar op dat pad kan je gewoon niet goed zien of er een hond aan komt. Als hij te laat is ik heb een heel groot probleem.
Maar ik heb het idee dat Penny het ook door had dat er 'gevaar' was, nog veel eerder dan mij. Ze wilde vluchten, ze deed het niet maar ze liet wel de tekenen. Ze was plotseling heel nerveus en stond steeds twijfelend om zich heen te kijken, eigenlijk al vanaf het moment dat die man uit de auto kwam (ik wist niet dat het hem was, anders was ik direct naar huis gegaan).
Ik ga vanaf nu echt heel goed op Penny letten. Als zij bang en nerveus is heeft ze daar dus echt een reden voor.
Zeker als je hond het zo goed aangeeft. Dan maar een keer voor niets uitwijken.
Mijn hond is sowieso redelijk gespannen op andere honden. Ook als ze aangelijnd zijn.
Is voor dus geen graatmeter. Buddy loopt bij mij dan ook nooit los.
Mijn man neemt hem wel mee naar het bos. Naar hem luistert hij perfect
Penny is ook wel gespannen bij andere honden, maar vluchten doet ze eigenlijk niet meer. Ze heeft het heel lang gedaan, maar toen ik de juiste oplossing vond ging het over.
In dit geval ging ik er mee om zoals hoe ik het de vorige keer had opgelost. Niet naar haar luisteren en juist naar het enge toe gaan. Dat deed ik omdat ik nog precies weet hoe moeilijk het was toen ze voor alles wegvluchtte en ik wil het gedrag absoluut niet terug hebben.
Maar ik ga er de volgende keer dus wel anders mee om. Voor alles vluchten doet ze niet meer, dus als ze het wel wil ga ik er maar gewoon vanuit dat ze daar een reden voor heeft.
Ze doet het trouwens ook bij een groep wolfshonden (waarvan één hond echt heel erg agressief is en meerdere kleinere honden heeft aangevallen) die daar ook lopen. Als ze die ruikt wilt ze direct naar huis, maar dat is niet gek. Dat ging ook een keer bijna heel erg mis. Ik kon haar nog net op tijd optillen, anders was ze aangevallen.
Penny loopt bij mij heel veel los, vandaag was het alleen maar aan het regenen en omdat het dan heel rustig is mocht ze ook in het aanlijngebied los. Maar als ik merk dat ze wil vluchten gaat ze direct aan de lijn. Ze is al een keer bijna aangereden terwijl ze vluchtte en dat wil ik niet nog een keer.
Opschepperij... je groter/beter/ervarener voordoen dan je bent.
Ik kom bij de lessen een man tegen. Leuke jonge BC. Ik had hem de vorige week ook gezien in het voorbijgaan. Het was nu zijn tweede les. Man in vol ornaat gekleed.
Ik: "Leuke hond!"
Hij: "Ja, hij is nog jong en enthousiast."
Ik: "Ja, zij ook."
Hij: "Hoe oud is zij dan?
Ik: "13 maanden pas."
Hij: "O." Keek beteuterd, Elsa doet het dan ook erg goed voor haar leeftijd.
Hij: "Ik heb er heel veel, thuis."
Ik, nieuwsgierig: "Ow. Hoeveel heb je er dan?"
Hij: "Er is er net eentje overleden, nu heb ik er nog 9 thuis zitten."
Ik, verbaasd: "Allemaal Border Collies?"
Hij, ontwijkend: "Euh.... euh... nee.."
Ik kijk hem vragend aan.
Hij, schoorvoetend: "Nee, alleen deze."
Hij, ineens oplevend: "Maar ik ben schaapsherder!"
Ik, verrast en verward: "Uh, doe je dat dan met deze?"
Hij, mompelend, wegkijkend: "Euh... euh.. mompel."
Ik: "Waar doe je dat dan?"
Hij: "O, bij *** en ***."
Ik: "Ach, ik loop ook wel eens bij *** en ** * (andere). Maar nog niet met mijn hond hoor!"
Draai me om en loop weg.
Wat is dat toch? Waarom hebben sommige mensen zo sterk die behoefte?
Ik noem mezelf in dat wereldje letterlijk een snotneus. Een beginner. Het is mijn hobby en ik moet nog zo ontzettend veel leren. Ja, ik heb geluk dat ik een hond heb met enorm veel aanleg; doet het beter dan ik. Maar dat is dus niet mijn verdienste maar die van Elsa. En ik hobbel langzaam achter haar aan in het leerproces. En als mijn trainer vraagt wat ik wil doen dan zeg ik: "Ja, jij bent mijn trainer.. anders kan ik ook alleen gaan klooien 
"
Toch loop ik al richting een jaar in het wereldje... en dan heeft zo'n man die amper 2 weken bezig is de behoefte om zich bekwaam voor te doen?
Enorme frustratie hier.
Het gaat niet over honden, maar anders ga ik mijn mond voorbij praten en dat wil ik niet. Dus dan maar Ff hier.
Vandaag ga ik terug naar Nijmegen en daarvoor heb ik nog een afspraak om 0945 uur met mijn nicht. Dat zou betekenen dat we een half uur van te voren weg moeten. Nu rijd ik met de vriend van mijn moeder mee en we vertrokken al 10 min te laat. Goed kan gebeuren. Ik in de auto en we rijden weg.
Vervolgens wordt ik door de gehele auto geklotst omdat hij ontzettend hard over de snelheids hobbels gaat. Dan is hij zijn telefoon vergeten en moeten we weer helemaal terug
Op dit punt moet ik dus nog 2 X door de auto ge gooit worden om heen en weer te gaan en zijn we al 20 minuten te laat. Daar kan ik dus echt niet tegen. Als ik een afspraak maak ben ik op tijd. Dus op tijd opstaan en op tijd de auto in. Zo irritant
Maar goed. Ik heb het even van me afgeschreven. Nu diep ademhalen en de rit uitzitten
Beetje raar dat die telefoon belangrijker is dan jou afspraak.
Zou 'm zeggen dat je liever hebt dat ie wat rustiger en normaler rijdt en dat je heelhuids aankomt dan dat ie zo als een idioot over de weg scheurt.
Haastige spoed is zelden goed.
Ja ik weet het, maar hij gebruikt zijn telefoon voor zijn handel dus die heeft hij wel nodig. Hij heeft namelijk ook een afspraak staan.
Qua haast heb ik al zó ontzettend vaak tegen hem gezegd dat hij rustiger aan moet doen, maar hij luistere gewoon niet. Ik hou mijn mond er maar gewoon over. Dat is plezieriger voor ons allebei
Dan was ik er niet meer bij in de auto gestapt. Ging wel fietsen of met de bus of trein. Maar liet m'n leven niet op het spel zetten door zo iemand.
Dat hij zichzelf met z'n auto om een boom wil krullen omdat hij te hard wil rijden is prima, maar hij hoort daar niet willens en wetens andere mensen in mee te nemen.
Een hond kan nooit "verkeerd" ruiken.
Ligt altijd aan asociaal en vreselijk onbeleefd gedrag van de op-springer en zijn eigenaar die dit gedrag niet voorkomt of afleert.
Gisteren in de trein zaten mensen met een baby/peuter (van ongeveer 1 jaar) enkele plaatsen verder. Ons hondje vindt de trein al erg spannend en is sowieso wat bang van mensen die ze niet kent. Nog meer van baby's en kinderen omdat die vaak wat druk zijn.
De vader van dat kindje kwam naar ons toe met dat kind op de arm en vroeg of hij eens dag mocht zeggen tegen het hondje. Op dat moment waren we net aan onze halte dus wilden uitstappen. Die man stond dus in de gang waar wij naartoe moesten. Ik zei nog snel dat we net moesten uitstappen, maar dat de hond ook bang is, dus dat het niet kon. Tijdens het passeren, stak die man toch nog snel dat kind richting mijn hond zodat dat kindje zijn handje uitstak en dus mijn hond nog net aaide. Gelukkig doet ze niets en is ze alleen bang, maar als ik nu een angstbijter had...
Ik vind dat mooi! Heel gek om toe te geven maar de nek van een hond, zeker een kortharige maar ook bijvoorbeeld een kortgeschoren poedel vind ik er soms raar uit zien. Alsof hij te lang is of daar niet hoort te zitten ofzo 
snap mezelf ook niet helemaal. In ieder geval vind ik vooral bij die langnekken een brede halsband dan ook veel mooier staan! Bij een grote stevige hond vind ik een dun halsbandje ook heel ielig staan.
Ziva is dan wel niet kortharig maar ook zij heeft een brede halsband. Ze had eerst een kleintje, 1 cm breed. Maar dat werd onmogelijk te vinden in haar vacht, in geval van nood konden we haar niet even makkelijk bij de halsband pakken. Nood is als ze te speels was om aangelijnd te kunnen worden of alsze heel even vast zou moeten maar daarna weer los zou mogen.
Bovendien lijkt een bredere halsband me beter voor de nek van de hond. Nu heeft Ziva een mooie halsband van 4 cm breed geloof ik, met haar naam erop gestikt. Dit valt niet weg in haar vacht en het bevalt ons goed! Breder had hij niet moeten zijn, dan worden de haren teveel aan de kant en plat gedrukt.
Als ze met haar kop naarde grond toe gaatziet het er wel een beetje uit of ze een coltrui aan heeft, hihi.
Tja als het kon zou ik doen, maar het is 2 uur fietsen en ik heb hier geen fiets. Ik had echt geen keus. Als ik de keus had zou ik ook echt niet in gestapt zijn.
Zo herkenbaar dit haha. We hebben maar geluk met onze meiden ^^
waneer JIJ altijd de schuld krijgt omdat jij ouder bent dan je zusje(s)
net ook... ik moest mn oudste zusje even helpen met minecraft en dan snauwt ze ineens dat ze moet stoppen en gaat ze laat maar blèren... ik snap er ff niks meer van ; ja ik moest tog helpen?
gaat ze ook nog schreeuwen van IK MOEST STOPPEEEENNNNNN...
komt mn moeder boos binnen : stop eens met dat schreeuwen! en E( mijn zusje, beginletter want namen noem ik liever niet hier op dit forum ) moet stoppen dus je hoeft niet te helpen bla bla bla...
toen smeet ik de deur dicht omdat ik er ZO ERG KLAAR MEE BEN dat ik steeds de schuld krijg en mn zusjes niet...
er zit 5/6 jaar verscshil tussen mij en mn oudste zusje...
May ik ken het hoor.
Straks je zus even apart nemen en zeggen dat je het niet leuk vind dat ze zo tegen je staat te schreeuwen terwijl ze je daarjuist om hulp vroeg. Dat je niet van plan bent opnieuw te helpen als ze zo staat te schreeuwen naar je.
Je moeder ook zeggen dat jou hulp gevraagd werd en jij de situatie tussen je zusje en moeder ook niet kon weten. Dat je het niet leuk vind dat er dan zo boos tegen jou gedaan wordt.
ik heb dit heel vaak al meegemaakt en ik ga het niet nu zeggen want dat snapt mn moeder niet, beetje lastig uit te leggen,
ik w8 wel even het goede moment af...
bedankt voor de tips :)
Dat iedereen ineens een gluten of wat dan ook allergie heeft.
Je speciale spullen in huis haalt en dan toch mijn glutenrijke voeding opeet en ik blijf
zitten met glutenvrije wat dan ook rommel.
Oh, dat is knap lullig. Volgende keer maar eerst vragen of er daadwerkelijk een allergie of intolerantie is.
Dat glutenvrije spul is nog best duur!
Mocht het nog dicht zitten, dan zou je het terug naar de winkel kunnen brengen. (Ten minste, dat zou bij onze super wel kunnen.) Wel erg vervelend..
Geloof mij maar ik heb het al tot in de treure mogen aanhoren hoeveel last ze van haar alergieen heeft.
Ik zou 't de volgende keer gewoon niet meer kopen. Zoveel last heeft ze er schijnbaar niet van.
Ben daar zo klaar mee hoor. Iemand waarvan ik weet dat die er echt last van heeft, ja daarvoor zal ik echt heel secuur wat gaan halen. Maar als er zo mee wordt omgesprongen, dan kan die persoon de boom in en eet ie maar niks.
Ach. Vaak letten ze gewoon op hun lijn of vinden ze bepaalde dingen niet lekker en komen dan.met de smoes van een allergie .
In restaurants klagen ze daar ook al over. Helaas hebben mensen met een echte allergie last van dit gedrag.
3 doggies
