Gisteravond hebben wij een situatie meegemaakt waar ik nogal van schrok... Ik liep met Diego(een reu van 1) met onze vast groep in het park. Aan de overkant van het veld liep een mechelse herder die een paar maanden jonger is dan Diego, een afgekeurde politiehond. We zijn hem nog niet eerder van dichtbij tegengekomen.
Ze liepen allebei los en er zat nog een behoorlijke afstand tussen toen Diego opeens begon te blaffen. Hij was volledig op de herder gefixeerd maar liep wel mee toen ik hem riep. Sterker nog, hij rende steeds 10 meter voor me uit, stond dan stil en blafte een paar keer, totdat ik weer bij hem was. Dan rende hij weer verder. Hij wilde niet bij me komen maar wachtte wel steeds op me. Hij maakt ook geen aanstalten om naar de herder toe te gaan, hij rende juist weg. Zodra de afstand groot genoeg was ontspande hij weer en speelde hij verder met de andere honden van onze groep.
Helaas, in het park lopen de paden rond, oftewel, even later kwamen we elkaar weer tegen. Dit keer had ik Diego op tijd aangelijnd in de hoop dat we elkaar fatsoenlijk konden passeren. Achteraf gezien is dat ontzettend dom geweest, Diego was (volgens mij) doodsbang. Zijn staart ging omlaag, hij probeerde weg te rennen en toen dat niet lukte ging hij weer blaffen.
Het rare vind ik dat de herder, voor zover ik kon zien in het donker, geen gedrag vertoonde wat zo'n heftige reactie uit zou moeten lokken. En tot nu toe kan Diego het goed vinden met iedere hond die normaal reageert.
Wat kan dit gedrag veroorzaken? En, belangrijker, hoe kan ik het voorkomen/aanleren hoe hij normaal honden kan passeren als hij aangelijnd is? Ik weet dat omkeren/omlopen een betere optie is, maar helaas lukt dat niet altijd. En, kan ik Diego in zo'n geval beter los laten lopen of wel aanlijnen? Ik ben benieuwd naar jullie reacties!


Reageren





