Alleen als ik bij mijn vriendin op stal ben geweest, heb ik zo'n medelijden met de honden daar.
Zij heeft haar paarden particulier bij mensen aan huis staan.
Die mensen hebben 2 husky's en een mechelaar in een weilandje gehuisvest, een heel eind van het woonhuis af.
Daar komen ze nooit uit, 1 husky en de mechelaar dragen stroomhalsbanden omdat ze anders het weilandje uitspringen.
Voorheen leefden ze gewoon in de tuin en kregen aandacht, maar ze gingen gaten graven in de tuin en werden ze naar het weilandje verhuist.
Maar ze waren zo gewend aan aandacht dat ze alles deden om weer bij de mensen te komen, vandaar de stroombanden.
Ze worden gevoerd, en af en toe wordt de hondenpoep uit het weilandje gehaald.
Maar de honden verpieteren helemaal, elke keer als ik er ben zijn ze meer verpieterd.
Er staat een grote volière, wat hun hondenhok is.
Mijn vriendin heeft zichzelf aangeleerd niet naar de honden te kijken als ze daar is, omdat ze er niet tegen kan.
We hebben het gehad over de dierenbescherming bellen, maar aangezien de honden wel een hondenhok, voer en water hebben zal de dierenbescherming niets kunnen doen.
Ik ken de honden ook nog dat ze nog in de gewone tuin leefden, toen waren het allemaal leuke en vrolijke honden.
En nu zien ze er alle drie ingevallen uit, geen levenslust meer, ze liggen er een beetje in het hok of op het gras.
Je kan ze niet meer aaien omdat ze een schok krijgen als ze te dicht bij het hek komen.
3 doggies
