aantal inschrijvingen rashonden daalt

Het aantal inschrijvingen van rashonden blijkt de laatste jaren te dalen. Wat daar de reden van is, weet men nog niet. De vraag naar honden blijft wel bestaan. Men wijkt meer uit naar buitenlandse honden, stichting honden, stamboomloze honden

Wat ik persoonlijk denk spelen er meerdere redenen:

- hoge aanschafprijs

- veel te hoge eisen fokkers

- misschien toch nog relatief veel afwijkingen (allergieën e.d.)

Wat denken jullie waar aan het zou kunnen liggen?

Aanvulling: En wat vinden jullie van deze ontwikkelingen? 

https://dogzine.nl/nl/nieuwsartikelen/aantal-ingeschreven-rashonden-bereikt-dieptepunt-2017

Mensen willen misschien niet lang wachten op een hond, moet snel in huis kunnen zijn.

De slechte publiciteit zal er zeker mee te maken hebben: heel wat mensen maken het onderscheid niet tussen een broodfokker en een verantwoord fokker, door allerhande reportages denken ze bij de term 'rashond' nu meteen aan schimmige fokschuren. Of ze veralgemenen de gezondheidsproblemen van bepaalde rassen tot àlle rassen, dat zie je ook vaak. 

En verder: het grote ongeduld. Op een mooie zondag willen ze opeens een pup. Even googlen en jawel, daar is de puppyfarm die open is en 26 nestjes in de aanbieding heeft. Waarom zou je een half jaar of een jaar wachten als je 't nu kan hebben. Ze denken er verder niet over na, het moet vooral makkelijk zijn.

Mensen vinden ieder jaar een dure gsm meer zijn geld waard dan een goed gefokte hond.

De hype van we zijn zo goed ,we gaan een hondje redden uit het buitenland,daar oogst je veel belangstelling mee.

Doet het altijd goed op forum en facebook,beter dan een goed gefokte schnauzer bv.

(sommigen uitgezonderd die doen het vanuit hun hart)

Sparen en wachten in onze snelle consumptie maatschappij dat is voor velen een moeilijk iets.

Er kunnen zoveel redenen zijn.

Wat ik ook al zei, dat o.a. ook hoge aanschafprijs er mee te maken heeft. Ik ga voor mijn volgende hond ook geen 1000+ euro meer betalen. Niet dat ik het niet zou kunnen betalen, maar ik wil gewoon niet meer betalen uit principe. Tot 1000 euro vind ik een beetje acceptabel bedrag, meer niet. Dus dan kom ik ook op andere soorten honden uit.

Het wachten op een pup zou mij niet zo veel kunnen schelen

" Mensen vinden ieder jaar een dure gsm meer zijn geld waard dan een goed gefokte hond.
 
De hype van we zijn zo goed ,we gaan een hondje redden uit het buitenland,daar oogst je veel belangstelling mee.
Doet het altijd goed op forum en facebook,beter dan een goed gefokte schnauzer bv.
(sommigen uitgezonderd die doen het vanuit hun hart)
 
Sparen en wachten in onze snelle consumptie maatschappij dat is voor velen een moeilijk iets.
 
Er kunnen zoveel redenen zijn. "

Monique

 Gelukkig nog die ene zin Moniqeu

Ik denk ook dat mensen liever een dure telefoon nemen dan een dure hond.

Ik denk in mijn buurt zo rond de 30 honden, waarvan 12 buitenlands, misschien 3 of 4 bij een goede fokker en de rest denk ik brodfok.

Een dure telefoon is wel onmisbaar natuurlijk

Ik denk dat er veel zaken spelen. Hoelang is het geleden dat we een nieuwe film hadden of er een serie op de buis was met een hond in een hoofdrol? Dat stuwt altijd de vraag naar dat ras op.

De opengrenzen binnen de EU maakt het de broodfok nog steeds gemakkelijk waardoor die sector nog steeds groeit.

Er worden steeds meer buitenlandse honden geadopteerd en ook daar wordt op ingesprongen door malafide bedrijfjes die daar geld aan verdienen; hondenhandel dus. Wie kent er tegenwoordig niet meerdere buitenlandse honden in hun omgeving?

De mentaliteit verandert ook steeds meer. De instant behoeftebevrediging zullen mensen niet vaak vinden bij echte rashonden. Men wil een hond en wel nu. Het mag niet teveel kosten en die stamboom is ook maar 'een papiertje' waar men geen waarde meer aan hecht.

De koopkracht neemt in Nederland af terwijl het aantal aangekochte honden/pups net daalt. Dat doet vermoeden dat men steeds minder voor een hond wil betalen. Maar die economische situatie zorgt gelijk ook voor meer 'Oepsnestjes' en 'gelegenheidsnestjes'. En dat uiteraard zonder testen, zonder papieren e.d. want het moet ook een bijverdienste zijn; de broodfokker in het klein.

De hetze tegen de 'rashond' helpt natuurlijk ook niet mee. Sites zoals Rashondenwijzer.nl die alle rashonden (op basis van vooral look-a-likes) afdoen als 'super zwak, ziek en ongezond'.

En dan heb je nog het fenomeen waarbij goede, ervaren ras fokkers worden weggezet als 'verkeerd' omdat ze te 'massaal' fokken en hun honden doorgaans niet in hun huiskamer houden omdat het er simpelweg teveel zijn. Men zoekt kleinschalige fok met als gevolg dat de fok in het geheel ook kleinschaliger wordt.

Ik denk dat deze ontwikkeling ook een positieve kant kan hebben. Rasverenigingen zullen terug moeten naar de basis. Minder doorfokken op extreme uiterlijke kenmerken en meer fokken op gezondheid en karakter. Het zou weer een keurmerk moeten worden voor verantwoorde fok ipv een keurmerk voor zo hoog mogelijke resultaten op de shows.

Dat is een interessant fenomeen.

Een onderzoek waard lijkt me.....

Ik denk inderdaad dat de , soms waanzinnig hoge eisen aan fokkers meespeelt.

En dat het soms geen fijne taak meer is: 1 probleempje met een pup en je wordt op sociale media al afgebrand en te gronde gericht.

Dat speelt volgens mij écht een rol.

En ook dat veel mensen een hondenvriendje zoeken, niet persé hoeft die te voldoen aan de zware en dure ras eisen.

Dus het zou kunnen dat de fokkers van een echte rashond zichzelf de markt uit prijzen.

En misschien is het een idee dat men , naast rashonden( waar de branche vereniging ook werkelijk de hand in eigen boezem moet steken met hun steeds zwaardere en zelfs soms zotte eisen) een keurmerk  gaat invoeren voor hondenfokkers.

Niet op ras, maar hóe er gefokt wordt. En doe je dat volgens de regels( door een onafhankelijke , landelijke commissie ingesteld; waar zéker ook dierenartsen in moeten zitten) dan krijg je een keurmerk.

Waar je reclame mee mag maken. Zo weet Jan publiek dat het hier in ieder geval om een fatsoenlijk gefokte pup gaat.

Een soort ' verantwoord fokken' reglement mét keurmerk dus.

 Blauw gedrukt is voor mij ook van toepassing.

En de rest wat je zegt kan ik mij ook in vinden

 Ja, ik zie in het dalen van de aankoopcijfers van een rashond ook een wel een positieve kant. Minder vraag kan leiden tot meer kwaliteit, zeg maar. 

Op zich maakt het me niet zoveel uit waar mensen hun honden vandaan halen, op voorwaarde dat iedereen die bij het verhaal betrokken is, verantwoord, ethisch en bewust handelt: zowel de fokker, de stichting, het asiel, de herplaatsingsdienst, als de koper zelf. 

Ik denk dat het ook wel meespeelt dat stichtingen van buitenlandse hondjes bekender worden en dat deze hondjes en herplaatsers vaak veel gedeeld worden via Facebook. Als je dan een hond zoekt, kom je al sneller daarbij terecht. 

In mijn geval is het toch ook zo dat ik bvb 5 jaar geleden sowieso een rashond gekozen zou hebben. Ik vond dat gewoon logisch en zou er verder niet echt bij nagedacht hebben. Terwijl ik nu zo vaak mooie, lieve, buitenlandertjes zie passeren (terwijl ik niet eens een hond erbij wil). Ik zou als volgende hond nu dus zeker een buitenlandertje of herplaatser willen. Gewoon omdat ze mij even veel aanspreken als andere rassen en ik eigenlijk niet wil dat er 'voor mij' een hondje gefokt wordt terwijl zoveel honden geen baasjes hebben (al heb ik ook niets tegen fokkers of mensen die daarvoor kiezen, hoor). Geld of 'ik wil nu een hond' zouden daar bij mij persoonlijk niet meespelen. 

Ik vraag mij ook af of dat wel meespeelt in die daling van rashonden de laatste jaren. Ik denk dat die factoren (geld en snel een hond) zeker bij veel mensen belangrijk zijn, maar ik heb het gevoel dat dat altijd al zo geweest is. Dat er de laatste jaren niet meer mensen zijn die snel en goedkoop een hond willen dan vroeger. 

 1. Hoge aanschafprijs

Veel mensen roepen dat de prijs van een rashond hen er van weerhoudt om een stamboompup te kopen. We leven in een consumptiemaatschappij: iedereen wil direct, zo spoedig mogelijk iets hebben. We geven gemakkelijk tot €1000 euro uit aan de nieuwste laptop waar we misschien drie jaar plezier van hebben, maar tot €1000 voor een pup waar we tien tot vijftien jaar plezier van kunnen hebben, is te veel. Ook doen de mensen wekenlang onderzoek naar de specificaties van een nieuwe laptop of telefoon, maar een pup kopen veel mensen bij de eerste de beste aanbieder (voor de laagste prijs). Ik vind dat erg krom, net zoals Monique het hierboven noemt. Wel ben ik van mening dat een prijs van boven de 1000 euro wel erg hoog is... 

2. Veel te hoge eisen fokkers

Wat zijn veel te hoge eisen? Ik geef mijn pups inderdaad niet mee aan mensen die enkel fulltime werken. Dat doe ik niet om lastig te doen tegenover potentiële nieuwe eigenaren, nee, dat doe ik om mijn pups een goed thuis te geven. Een plek waar mensen tijd hebben voor hun pup, die weten wat het ras nodig heeft en graag samen wat met hun hond ondernemen. Het gaat mij als fokker niet om het zo snel mogelijk verkopen. Ik streef als fokker naar een liefdevol plekje voor de pups. En dan ben ik inderdaad selectief naar geïnteresseerden.

3. Relatief veel afwijkingen

Het cliché. Natuurlijk zijn er rassen die zich op het randje van de afgrond bevinden, maar op sommige sites wordt de stamboomhond standaard gezien als het toppunt van ongezondheid. Kruisingen worden daarentegen vaak benoemd als sterk en uitermate gezond: 'Kruisingen hebben geen afwijkingen, want ze compenseren elkaar'. Tja mensen, doe je huiswerk: bij zowel stamboomfokkers als kruisingfokkers zitten er rotte appels tussen, maar ook goede mensen met hun hart op de juiste plaats.

Verder een heel interessant onderzoek! En ook leuk om de visies van anderen te lezen 

Wat vervelend dat er zoveel nare aannames worden gedaan over potentiële hondenkopers. 

Zoals dat ze liever een dure telefoon hebben. Dat ze alles meteen willen hebben en geen geduld hebben om te wachten. Dat ze het verschil niet kennen tussen broodfok en rashond. Dat ze mee willen doen met rages. 

Persoonlijk vind ik de prijzen die voor rashonden worden gevraagd bizar. Ik ga echt geen 1750 euro uitgeven aan een dwergpoedel pup. Ik hoed niet persé een rashond namelijk. En nee, dat maakt mij geen slecht baasje. Mijn honden waren allebei nog steeds duurder dan welke telefoon of laptop die ik ooit heb gehad en er is jaren en jaren aan onderzoek aan vooraf gegaan. 

Ik ben eigenlijk wel beledigd door al die aannames over mensen met niet-rashonden. 

 Ja ik ik wil alleen maar aandacht omdat ik een buitenlander heb.

"Waarom een hond speciaal voor mij laten fokken als er binnen de EU duizenden leuke, sociale honden - die er al zijn en daarom recht hebben op een goed leven - op zoek zijn naar een thuis"?

Ik ben het volledig met je eens, Maaike. 

Zelf ben ik overgestapt van rashonden naar herplaatsers en asielhonden. Mijn beide rashonden kampen ondanks hun goede afkomst (uitgebreid geteste ouders, stamboom, goede lijn) met diverse rasgebonden gezondheidsproblemen. Ik had daar simpelweg niet zo'n trek meer in. De gezondheidstoestand van heel veel rassen is nu eenmaal om te janken - we kunnen testen tot we een ons wegen (op rasafwijkingen die we er nota bene zelf ingefokt hebben) maar de fokpopulaties worden alleen maar kleiner en 'outcross' is in de ogen van veel rashondenfokkers en -verenigingen een scheldwoord. Bovendien rijzen de prijzen van veel rashonden de pan uit: pups van minstens €1500 zijn geen uitzondering meer. Sorry, maar ondanks dat het financieel zo zou kunnen ga ik dat uit principe gewoon niet betalen voor een hond. Dan is er nog de reden dat er honderden, nee duizenden honden zijn die ontzettend hard een warme mand nodig hebben. Als ik dat kan bieden, dan doe ik dat graag (ik hoef ook geen 'speciaal voor mij gefokte' pup). Ik wil namelijk gewoon een lieve huishond, ik heb geen show- of fokplannen en ben best flexibel wat betreft karaktereigenschappen - een verrassingspakketje is dus meer dan welkom hier. Daarom heb ik ook twee buitenlandse asielhonden. Dat heeft niets te maken met dat ik zogenaamd de show zou willen stelen of de aandacht zou willen trekken met zielige geredde hondjes (hoe verzin je het...), of met het zo snel mogelijk in huis willen hebben van een hond (integendeel - er gaat een hele zoektocht en adoptieprocedure aan vooraf). En ik ben dol op mijn tweedekansjes: ze zijn kerngezond, hebben een ongelofelijk fijn en stabiel karakter en zien er ook nog eens schitterend uit. Daarvoor heb je echt geen rashond nodig.  

Ik had ook best voor tweedekansjes willen gaan, maar ik heb een dochter die voordat er honden in huis waren doodsbang was voor honden. Dan ga je niet ineens een bakbeest van 55 cm schofthoogte in huis halen, dan koop je een pup die je dochter ziet groeien en zo een stuk minder eng is. 

 Je hebt ook hondjes die klein blijven

 Nou en daar zie ik het zo vaak mis gaan, puppies hebben scherpe tandjes, willen wel een bijten, en volwassen hond zou dat niet zomaar doen als je goed je huiswerk hebt gedaan.

Maar ik snap je gedachtengang en er zit ook wel wat in zeker.

Maar heel veel kinderen die bang zijn voor honden zijn nu juist niet bang voor mijn grote hond, omdat hij rustig is en niet springt en hapt.

Dat is nooit mijn bedoeling geweest. Ik denk dat de ruime meerderheid van hondenbezitters zijn hart op de goede plek heeft. Daarbij maakt het in die zin niet uit of de hond een stamboom heeft of niet: mensen houden om die reden niet meer of minder van hun hond. 

Waar ik lastig vind is dat fokkers zich altijd en overal moeten verantwoorden over de keuzes die zijn maken. Aan de andere kant zullen mensen die een hond aanschaffen dit waarschijnlijk ook ervaren tegenover hun omgeving: waarom kies jij voor een kruising / buitenlander / stamboomhond? 

Laten we dat loslaten en lekker genieten van onze honden 

 Ik ben het volledig met jou eens, want de prijzen welke tegenwoordig gevraagd worden vind ik ook bizar hoog. En uit principe wil ik deze bedragen niet betalen. 

Mijn laptop en telefoon zijn inderdaad goedkoper dan mijn duurste rashond.

Geduld om te wachten heb ik ook wel en rages doe ik ook niet aan mee.

Of mijn volgende hond wordt een buitenlander en niet met de reden van laat mij goed zijn voor een buitenlands hondje, maar simpelweg omdat daar veel leuke hondjes tussen zitten.

Asiels zijn de leuke hondjes vaak zo weg. Of het wordt een gewoon leuke mixpupje

Rashond is ook nog wel een optie, maar dan moeten de prijzen lager worden

De prijs speelt vast een rol. Bij mijn ras is die in een paar jaar van ongeveer 800 naar ongeveer 1500 gegaan. Vind ik toch vrij bizar. En ja ik heb het er nog steeds voor over, maar heb wel mijn bedenkingen of het nou echt zo'n eerlijke prijs is. Daarbij moet je je als stamboomhond eigenaar best vaak verantwoorden. Dat is toch niet gezond? te duur? Je kunt beter een hondje redden uit het buitenland etc. Niet dat ik daar veel last van heb maar de algemene opinie is gewoon nogal negatief. En daar komt nog het overaanbod van hondjes uit het buitenland bij. Die volgens de websites van veel stichtingen bijna allemaal perfecte karakters hebben en goed zijn met kinderen, katten en andere honden. (waar ik op mijn beurt dan weer mijn vraagtekens bij heb, maar het verkoopt vast lekker).

 Ja daar heb je een groot punt, honden zijn 2 keer zo duur geworden, maar komt ook door hogere kosten wat betreft testen, maar zo'n groot verschil is wel erg.

En nee, niet alle stichtingen prijzen hun honden aan als leuk , er staan echt verhalen dat de hond bang is, of niet mer andere honden kan, of niet mer kinderen.

Ik vind dat zo'n vooroordeel, ik weet ook zeker dat je eigenlijk je er helemaal niet in hebt verdiept, je ziet het namelijk zo aan de verhalen, een goede stichting heeft ook honden die je alleen op afstand kan adopteren, omdat de hond niet geschikt is voor een gezin.

Je moet natuurlijk wel een beetje huiswerk doen voordat je een hond uit het buitenland of Nederlands asiel neemt.

Ik heb echt gekeken naar karakter, maar toch ook uiterlijk, het is wel aan de adoptant dat hij goed informatie vraagt en om filmpjes vraagt, daar kan je al een heleboel uit halen.

En helaas zijn er ook mensen die alleen naar een foto kijken en daarop kiezen, en dan achteraf klagen, dat is wel een ergenisje van mij.

Maar een goed stichting maakt filmpjes, foto's en is eerlijk over hoe de hond daar is, natuurlijk kan je dan thuis tegen problemen aanlopen, maar dat zijn allemaal dingen waarvan ik vind dat je dat bij elke hond kan verwachten.

Hoeveel rashonden hier op het forum hebben problemen en angsten, best veel vind ik.

Nou, je moest eens weten hoe vaak ik me als 'buitenlandsehondeneigenaar' moet verantwoorden tegen allerlei vooroordelen: "die zijn toch allemaal getraumatiseerd/angstig", "ze nemen allemaal besmettelijke ziektes mee", "waarom uit het buitenland? De Nederlandse asielen zitten overvol!", "zo houd je het probleem alleen maar in stand", en ga zo maar door. Met mijn stamboomhonden heb ik dat werkelijk nog nooit meegemaakt. 

Een goede stichting beschrijft trouwens écht niet alle adoptiehonden als 'perfect' hoor, wat een onzin. Er zijn goede en slechte stichtingen, net als dat je goede en slechte fokkers hebt. Een goede stichting selecteert niet alleen streng maar geeft ook uitgebreide, eerlijke voorlichting (óók over eventuele problemen). Nu heb ik 'toevallig' (?) twee vitale en probleemloze buitenlanders getroffen die inderdaad met alles en iedereen (kinderen, mensen, honden, katten) perfect overweg kunnen en op geen enkel vlak voor problemen zorgen. En zo zijn er heus meer hoor, maar niet allemaal natuurlijk. Ik heb ook in de Nederlandse asielen rondgekeken toen ik een hond zocht, maar ik prefereer een 'blanco' ongecompliceerde buitenlandse hond toch echt boven een verprutste vechthond, ontspoorde herder of verwende jack hussel.  

Ik vind dit nou zo'n non-argument !!!

Een pup kun je ook prima zelf verzieken. Een een lief klein puppenbeestje met een stamboom en de beste testresultaten kan ook uitgroeien tot een draak van een hond die helemaal niet fijn is voor je kind. 

Liever een volwassen hond(je) bij een kind waarvan het gedrag al goed genoeg bekend is van voor de herplaatsing, of omdat de stichting die zo'n hond herplaatst heel intensief op selecteert op sociaal gedrag en met opvanggezinnen werkt waardoor bekend is of een hond goed met kinderen kan.

Er zijn hier trouwens zoveel kinderen in de buurt die niet meer bang zijn van honden omdat ze mijn Spaanse pluizenbollen hebben leren kennen ...

Wellicht vinden steeds meer fokkers het risico te groot om een nestje op de wereld te zetten. Fokken is namelijk geen exacte wetenschap, je kunt nog zo je best doen om de gezondheid uit te zoeken, garanties zijn er nooit.

Overigens ben ik van mening dat het helemaal niet erg is dat het aantal inschrijvingen afneemt, als de kwaliteit van de ingeschreven honden maar wel hoger word. Kwaliteit boven kwantiteit.

 Dus de reden waarom mensen bij een broodfokker/puppyfabriek een hond halen is niet omdat het goedkoper, sneller, makkelijker is?

Mag ik vragen wat volgens jou dan de redenen zijn waarom mensen bij een broodfokker langsgaan?