Verplichte castratie asiel hond buitenland?

Beste,

Ik heb al enkele dagen het internet afgespeurd, maar kom toch echt niet op een sluitend antwoord. Daarom mijn vraag/verhaal.

Ik heb een hond uit het buitenland geadopteerd, ik heb hiervoor een adoptie contract getekend. Ik kan me ook vinden in het contract, op 1punt na dan. In het adoptie contract staat dat hij gecastreerd moet worden zodra hij de vereiste leeftijd heeft bereikt. Het is nog een puppy, 20weken. Dus hij is nog niet gecastreerd.

Ik ben hier absoluut geen voorstander van. Ik heb reeds 3 honden gehad, allemaal reuen. Nooit problemen met gehad. Fokken ga ik er niet mee doen, ik ga ook geen accident nestje krijgen. Er zijn ook nadelen aan verbonden enzovoort, ik wil het gewoon echt niet.

Toen ik het adoptie contract tekende heb ik ook gezegd dat ik dit eigenlijk niet zag zitten. Toen is mij verteld dat elke hond uit het asiel verplicht gecastreerd moet worden, dus ik daar toch echt niet rond kan.

Nu vind ik eigenlijk nergens terug dat dit effectief verplicht is.

Ik heb wel gevonden dat een adoptie contract eigenlijk niet bindend is.

Ik voel me ook niet ethisch verplicht om het te doen omdat ik toen een contract heb getekend.

Nu is mijn vraag/stelling.

Ik laat mijn hond niet castreren, kunnen ze mij dan eigenlijk wel iets maken? En in het ergste geval mijn hond terugnemen, want uiteraard staat er in het contract ook nog indien ik me er niet aan houd ze mijn hond kunnen terugnemen.

Mvg Frosh

Ik heb er geen verstand van, maar weet dat de reuen die in het asiel in Utrecht zitten inderdaad allemaal gecastreerd worden.

Mijn oma heeft daar een keer ( hele tijd geleden ) een reutje vandaan gehaald, deze zat pas in het asiel en mocht ze niet gelijk meenemen omdat hij nog gecastreerd moest worden.

Ja ze doen dat om te voorkomen dat mensen zo onverstandig zijn om met deze honden te gaan fokken. Dat schijnt in het verleden helaas toch gebeurd te zijn en ze daarom die regel ingesteld hebben.

Van die mensen ben jij nu de dupe. Vanuit een asiel of stichting wel een te begrijpen regel. Lola en Jenna die ik uit een asiel via een stichting had/heb waren ook al allebei gesterilliseerd toen ik ze kreeg.

Of ze wettelijk wat kunnen maken als jij je hond niet laat castreren betwijfel ik, maar misschien kun je proberen met de mensen van de stichting op goede voet te blijven zodat ze je leren kennen en het vertrouwen krijgen dat jij niet met de hond gaat fokken, en jouw visie respecteren.

Als er een contract opgesteld wordt dat jij tekent ga je akkoord met de daarin gestelde voorwaarden en lijkt mij dat dit bindend is.

Ik ben pro castreren maar ik ben ervan overtuigd dat er geen gevolgen gaan komen als jij het hondje niet laat castreren.

Om je terecht te wijzen heeft het asiel de uitspraak van een rechter nodig en net daar wringt de schoen: zij gaan echt geen rechtszaak tegen jou inspannen om een hond die niet gecastreerd wordt door een nieuwe eigenaar: kost hun veel te veel geld.

Bovendien heeft een adoptiecontract dezelfde waarde als een koopcontract (asiel is wettelijk gezien een verkoper) en is de hond nu van jou en kan je er mee doen wat je wil.

Men probeert in dergelijke contracten de adoptanten tot bepaalde dingen te dwingen, maar dit is absoluut niet wettelijk afdwingbaar.

Ik ben niet tegen castratie, maar ben het met je eens dat wanneer hier geen medische noodzaak voor is, je een reu niet hoeft te laten castreren.

Echter heb jij wel een contract getekend, een teken dat je akkoord gaat met de dingen die erin staan. Áls ze erachter komen, denk ik dat ze inderdaad je hond kunnen afnemen aangezien dit in het contract staat, en jij je daaraan niet gehouden hebt. 

Je zegt geen oeps nestje te krijgen. Maar hoe weet je dit zo zeker? Je reu hoeft maar 1 keer te ontspannen en het kan gebeurd zijn. Ik zou, zoals Dobry zegt, contact houden met de stichting en hen op andere gedachten proberen te brengen. Leg hen duidelijk uit waarom jij castreren niet ziet zitten (nadelen opnoemen) hopelijk gaan ze je hierin vertrouwen en hoeft het niet zo ver te komen. 

Ons eerste teefje kwam ook het asiel. Deze moest ook gesteriliseerd worden, ze was pas 5 maanden, dus dit mocht nog even wachten. Bij teefjes vind ik dat de voordelen van castratie opwegen tegen de nadelen, bij een reu ben ik van mening dat je ze beter intact kunt laten tenzij het karakter anders wordt of hier een medische oorzaak voor is. 

Een adoptiecontract is inderdaad niet bindend. Wettelijk gezien kunnen ze je dus niet heel veel maken. Mochten ze er een keer om vragen zou ik gewoon je standpunten uitleggen. Het lijkt me een duur grapje als ze er voor kiezen om daar stappen voor te gaan ondernemen. 

Je hebt de voorwaarden vantevoren gelezen en ervoor getekend. 

Ik vind dat je je eraan moet houden. 

Ik ben geen fan van onnodige castratie maar dat zijn nu eenmaal hun regels. 

Wat Dobry zegt .... jij/jullie zijn nu de dupe van anderen mensen die zich niet aan de regels hielden ( fokken ). 

Maar daarentegen kan jij er door hun regels te negeren eraan meewerken dat over een paar jaar óf honden veel te jong worden gesteriliseerd of gecastreerd of jonge honden veel te lang in het asiel zitten omdat ze bepaalde leeftijd moeten behalen voor castratie of sterilisatie. 

 Mee eens. 

Je hebt het gelezen en getekend. Ze zouden je niet heel veel kunnen maken maar ik vind ook dat je je dan wel daar aan moet houden. Maar dat is dus meer een gevoelskwestie. Als je het echt in de puntjes wilt uitzoeken zou je ook het juridisch loket kunnen bellen met deze vraag. 

Teneerste wat leuk dat je voor een buitenlander bent gegaan.

En ook nog eens van een goede stichting die zijn dieren neutraliseert of dat verplicht stelt.

Ze weten immers wat een honden overschot inhoud

Ik snap je punt wel hoor als je zelf serieus en verantwoordelijk bent..en echt niet wil fokken..waarom dan die neutralisatie

Dat is de enige manier voor de stichting om te zorgen/weten dat het 100% niet gebeurd en de hond niet in de fok of handel terecht kan komen

Er zijn namelijk ook mensen die andere dingen doen dan ze zeggen of minder goed opletten

En stel dat jou wat overkomt (hoop het niet hoor) en de hond komt ergens anders terecht..dan weet de stichting iig dat dat niet kan gebeuren.

Het hoort erbij..bij de keuze voor adoptie hond

Ik had zelf 2 gecastreerde reuen uit spanje..en vind het vaak heel overtrokken wat er gezegd wordt over het effect op de hond van castratie en karakter/sociale omgang

Het is ook maar een kleine ingreep..en scheelt weer kansen op latere prostaat problemen(ieder nadeel heeft een voordeel)

een adoptie contract lijkt me wel bindend...al staat er niemand van de stichting achter een boom om je te checken

Je wist dat dit bij de spelregels hoorde

en het is super goed van de stichting dat ze kost wat kost vermeerdering willen voorkomen

Dus als het zo ver is gewoon chop chop..

Het blijft gewoon de heerlijke hond die je nu hebt 

Een hond is volgens de wet een ding, dus ik vraag mij af of een dergelijke eis in het adoptiecontract rechtsgeldig is. Bovendien kan je volgens de wet geen dieren adopteren. Alleen een kind kan geadopteerd worden. Het is in feite dus een koopcontract. Na het voldoen van de "koopsom" is het ding (in dit geval hond) van jou en mag je er mee doen wat jij wilt; het is immers jouw bezit.

https://www.licg.nl/adoptie-en-herplaatsingscontracten/

Als je een rechtsbijstandverzekering hebt, informeer daar wat je rechten zijn of bij het Juridisch Loket van je gemeente.

Volgens mij is op dit gebied nog geen Jurisprudentie. Het zou interessant zijn als dit er zou komen door een rechtszaak.

"
Dat is de enige manier voor de stichting om te zorgen/weten dat het 100% niet gebeurd en de hond niet in de fok of handel terecht kan komen
Er zijn namelijk ook mensen die andere dingen doen dan ze zeggen of minder goed opletten
"

Roos,Jeff † en Waldo †

 Jawel, ze kunnen de honden laten steriliseren en castreren voor ze naar de adoptant gaan.

De adoptant zal dat met veel plezier betalen, of een deel ervan.

Ze weten dat hun overeenkomst niet bindend en wettig is, ze weten ook dat heel veel mensen ( die de wetgeving kennen) er zich niet aan gaan houden.

Waarom dan toch het risico nemen om de honden niet gecastreerd mee te geven?

Er is een oudere uitzending van de Rijdende Rechter waarin de rechter brandhout maakt van het adoptiecontract.

 Ja je weet de regels, haal dan ergens anders een hond vandaan, het is niet dat dit voor niets is verzonnen.

De contracten zijn wel aangepast, sinds de rijdende rechter, zoals ik begrepen heb, mogen ze de hond terugnemen wegens gebrek aan zorg die je beloofd hebt.

Als het goed is heb je daar voor getekend.

Ik ken iemand die werd echt helemaal gek gebeld wanneer ze HET nou gingen doen, uiteindelijk heeft diegene het gedaan.

Faro komt ook uit Spanje, zonder ballen, we hebben een heerlijk evenwichtige hond, ik ken bijna geen ongecastreerde reuen , er is niks mis mee met die honden, de verhalen zijn nogal opgeblazen in mijn ogen.

 De hond van ts is nog maar 20 weken. 

Gelukkig hebben ze die nog niet gecastreerd. 

Maar moet het diertje dan in een asiel blijven tot die oud genoeg is? 

Dit is dus wat ik bedoelde met dat ga je straks wel krijgen als meer en meer mensen zich niet aan jet contract houden. 

Ikzelf geef toch liever de voorkeur dat zo een diertje vlug een deel van een gezin word ipv jarenlang in een asiel 

Op buzhonden staat een artikel hierover:

https://buzhonden.weebly.com/adoptiecontracten.html

 Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook veel wel en niet gecastreerde en gesteriliseerde honden ken en niet zoveel verschil merk. 

Behalve de intacte reuen die dan zot worden vanwege een loopse teef. 

" Ja ze doen dat om te voorkomen dat mensen zo onverstandig zijn om met deze honden te gaan fokken. Dat schijnt in het verleden helaas toch gebeurd te zijn en ze daarom die regel ingesteld hebben.
 
Van die mensen ben jij nu de dupe. Vanuit een asiel of stichting wel een te begrijpen regel. Lola en Jenna die ik uit een asiel via een stichting had/heb waren ook al allebei gesterilliseerd toen ik ze kreeg.
 
Of ze wettelijk wat kunnen maken als jij je hond niet laat castreren betwijfel ik, maar misschien kun je proberen met de mensen van de stichting op goede voet te blijven zodat ze je leren kennen en het vertrouwen krijgen dat jij niet met de hond gaat fokken, en jouw visie respecteren. "

Dobry

Dát, inderdaad - maar verplaats je ook in de mensen die in het buitenland zich inzetten om honden te redden, vaak zonder enige vorm van subisidie; het opvangen en verzorgen draait helemaal op giften en donaties van anderen - ook de medische kosten die vaak het gevolg zijn van de (soms gruwelijke) manier waarop er met honden wordt omgegaan. Vaak hebben ze het idee dat het dweilen met de kraan open is als het ene na het andere nestje ongewenste pups over het hek wordt gesmeten, of halfdood uit een container gevist...

Dus, om een voorbeeld te stellen én omdat ze niet verder willen bijdragen aan nog meer ongewenste pups en de enorme overbevolking in dodingstations stellen de verenigingen, asiels en andere organisaties in het buitenland vrijwel altijd als eis dat iedere hond die via hun geplaatst wordt, gecastreerd c.q. gesteriliseerd moet zijn (of worden als ze daar de leeftijd voor hebben). Dat betekent voor de Nederlandse stichtingen die met hen samenwerken, dat ze daar in mee moeten gaan...

En stel dat ts Frosh toch niet laat castreren?

Wie komt er dan aan de ballen voelen of ze er nog zitten?

Of moet je een bewijs van een dierenarts overleggen dat het gedaan is?

 Hier op 1 na allemaal ongecastreerde honden ,stabiel en evenwichtig met of zonder ballen .

 ik kan het helemaal begrijpen hoor,

als ik las van bijv. de poolse asiels waar op de een of andere manier reuen van buitenaf bij de loopse teefjes van de asiels die buiten aan een ketting lagen, konden komen.

Uit plaatsgebrek en kijken naar welke hond met wie kan,  moesten ook reuen en teven onderkomens delen, logisch dat die dan gecastreerd worden.

En ook idd logisch  en volkomen begrijpelijk dat elke hond die onder hun hoede is gecastreerd/gesterilliseerd moet worden.

Ik heb zelf een soort vriendschapsband opgebouwd met de mensen van de stichting als ook met een vrijwilligster uit een pools asiel, als met de direkteur van een ander pools asiel. We kennen elkaar nu al acht jaar, en ik denk dat ze me genoeg zouden vertrouwen als ik een heel jonge hond die nog niet gecastreerd is op zou nemen en ik kon aantonen waarom ik het beter zou vinden hem niet te castreren. Vandaar mijn advies of er in die richting iets te halen valt misschien. Maar ik snap ook dat dat misschien onmogelijk voor de stichting is.

Ik weet ook dat er Spaanse asiels zijn die proberen alle reutjes die binnen zitten al te castreren, omdat er bij aanwezigheid van een loopse teef gevaarlijke toestanden zijn ontstaan voor de medewerkers...

Maar goed, ik ken ook wel mensen in NL die een buitenlandse pup hebben geadopteerd en daarbij goede afspraken hebben gemaakt dat ze géén castratie wilden en zouden doen. Of dat zo van te voren kan, zal per stichting anders liggen; er zullen er ook zijn die zeggen "sorry, dan niet". Ik neem aan dat het ook wel voor komt dat als een pup is eenmaal geadopteerd en hij volwassen is, de adoptant gaat overleggen dat hij/zij géén castratie zal doen, met goede argumenten daarvoor, en dat het dan geen echt probleem is. Een goede stichting zal om deze reden een hond die goed op zijn plek zit, niet gaan weghalen of een boete opleggen. Sowieso omdat het teveel gedoe geeft.

 Ik ken iemand die werd echt om de paar maanden gecontroleerd, diegene had het geld er niet voor maar heeft het uiteindelijk wel gedaan.

 Wel als het contract is opgesteld door een notaris. Dan is een contract bindend en kunnen ze je veel maken, zoals de hond terughalen. Sowieso blijft een buitenlandse hond altijd eigendom van de stichting. Ik heb me er destijds in verdiept toen wij problemen kregen met de stichting waar onze griek vandaan komt.

 Ja alleen dat doet bijna geen 1 stichting.. ik ken er geen in ieder geval.

Ik lees ze wel eens door voor de gein, ik kijk regelmatig. Daar staat geen notaris bij vermeld, en die notaris moet toch ook aanwezig zijn en kost geld, dat geld hebben ze niet..

 Ja inderdaad. En volgens mij moet er bij het tekenen van het contract ook nog een notaris aanwezig zijn en moet je je ook legitimeren. 

Voor de ts, geen idee of je dat inmiddels hebt gedaan maar als je het echt 100% wilt weten moet je gewoon even een belletje doen naar het juridisch loket met deze vraag. 

 Nee, bij het tekenen hoeft geen notaris aanwezig te zijn.

Deze contracten kun je niet vergelijken met een koopcontract van een fokker waarbij een hond je eigendom wordt. Een stichting blijft altijd eigenaar en kan dus eisen stellen. Om de hond terug te halen is dus ook geen tussenkomst van de rechter vereist.

 En op welke wetgeving baseren ze zich dan volgens jou?

Toch vind ik dit apart... Je spreekt wat af, je tekent en achteraf ben je het er niet mee eens? Je gaat toch ook niet naar een winkel en dan allemaal eisen naar jou smaak veranderen?! Denk er voortaan over na voor je wat doet en ga ergens anders kijken waar het je wel aanstaat. 

Als ik deze hond zou adopteren, zou ik er echt heel veel moeite mee hebben als die moest worden gecastreerd. Omdat de Pachon Navarro een heel bijzonder ras is waar er nog maar weinig van zijn...

Dit is trouwens Kiko, doe door Ace-Shin in België ter adoptie wordt aangeboden. Of via de Nederlandse site van ACE: Kiko