Dat zal ik gaan vertellen...
Vorig jaar September - zoals sommige misschien nog wel herinneren - heb ik Luna uit Drenthe opgehaald en kwamen er heel wat verhalen achterweg; minimaal twee nestjes op zeer jonge leeftijd, meneer schijnt zich bezig te houden met vecht-praktijken (wat heel wat bijtlittekens en grotere littekens verklaarden). Maar ik kan nu oprecht zeggen dat ze opbloeit... Ondanks dat ze soms ook een pain in the ass is haha!
Luna heeft nooit regels mee gekregen en daarmee is het eigenlijk een heel frustrerend jaar voor ons geweest vanaf het moment dat ik haar mee naar huis heb genomen. Enorm trekken aan de lijn bij het zien van honden, katten, eenden, of wat voor dier dan ook en ja... dan heb je 40KG aan de lijn welke nog eens afzet ook. Sta je dan aan de andere kant van de lijn met 50KG tegen gewicht.
Corrigeren, corrigeren en nog eens corrigeren. Lijn kort houden. Snoepjes erin. Lichamelijk beloning door te aaien. Enthousiasme in mijn stem tonen. Afleiden met dingen die ze leuk vind zoals tennisballen. Het heeft uiteindelijk toch zijn vruchten af geworpen: want we kunnen nu 8 van de 10x (en dat vind ik een hele verbetering met hoe het was) op een fatsoenlijke manier langs andere honden, katten en andere dieren lopen zonder getouwtrek. Ze begint zelfs andere honden te negeren, hoe mooi is dat!
Ondertussen ook ''poot'' leren geven en toen ''andere poot'', commando ''kusje'' en ''blaf'' erop geschroefd. ''Af'' bleek het commando ''lig'' te zijn voor Luna en zo leert het baasje ook nog wat!
Helaas hebben we ook regelmatig de dierenarts moeten zien voor eigenlijk veel problemen met haar oren, met name ontstekingen. Maar dan gewoon echt de oor zelf en niet binnen in (gelukkig ergens!). Maar daar hebben we eindelijk een zalfje voor gevonden, welke werkt, dus als het weer begint - begin ik weer met het insmeren van haar oor. De dierenarts bezoekjes betekend echter ook dat ze bij de laatste keer geopereerd is om haar linker boven- en onderhoektand te verwijderen tezamen met twee onderste voortanden. Mevrouw is in de nacht van 18 op 19 November geschrokken van vuurwerk en daarna ook nog dronken mensen die erg op de ramen hebben lopen slaan hier... Zij heeft zich toen helaas een weg willen bijten door het hardhouten kozijn van de bijkeuken deur waar de hond van mijn moeder nog slaapt 's nachts (i.v.m. socialisatie met de kat, hij is afkomstig uit Spanje). Dit helaas ten koste van haar hoektanden en twee ondertanden dus. Maar gelukkig is de operatie zonder problemen vergaan en hersteld alles netjes, dus gaan we volgend jaar met een intensievere aanpak bezig betreft vuurwerkangst. We blijven positief en gaan kijken of het iets is voor ons, tot dan ondersteunen we haar met kruiden etc. en heeft ze nu haar eigen kussen op mijn slaapkamer, zodat ze daar ook kan slapen als mijn vriend hier is of ik een weekendje weg is - want als ik er niet ben, is ze op mijn slaapkamer ook veel rustiger. Een offer wat ik nu even heb gemaakt in belang van mijn hond dus.
Anyway... Ups en downs dus. Maar ze doet het over het algemeen dus erg goed en ik ben erg trots op haar. En ik bof ook met haar, op heel veel vlakken. Ondanks dat ze zelf een redelijk watje is, weet ze me toch altijd te supporten als ik dat nodig heb (PTSS, dus ik heb zelf ook wat ups en downs) en overwinnen we samen ook dingen, omdat ze mij o.a. heel erg spiegelt en ik mijzelf dus tegenkom als ik met haar bezig ben. Heb geen moment spijt van haar en ik hoop oprecht dat iedereen de band met een hond mag ervaren, zoals ik die met Luna ervaar! Dat we nog maar veel mogen leren van elkaar. :)
Voor degene die haar niet kennen... Luna is mijn American Bully van nu 3 jaar!




Reageren










