Vanavond zijn we weer eens een avondje "bos" geweest, al kan je het niet echt een bos noemen.. . Ach fijn, het is er heerlijk rustig om te wandelen en een heel stuk langs het water, waar honden eventueel kunnen afkoelen. In dit bos komen wij al jaren, maar het afkoelen bleef enkel maar bij het nuttigen van het koele water. Nu wij onze Icey, de Witte herder, hebben, zoeken wij steeds vaker plekjes op waar hij eventueel zou kunnen zwemmen, al zijn broertjes en zusjes hebben de smaak van het zwemmen allemaal al te pakken. Icey is alleen nog maar in een sloot gesprongen... Verder dompelt hij wel wat in het water, om af te koelen.
Maar goed, verder met mijn verhaal... Waar Icey dus niet de hoofdrol in speelt.
Want onze Havanezer, Jasmine, heeft de smaak van het "zwemmen" schijnbaar ook te pakken en dat na vijf jaar! Ineens durfde mevrouw, tot haar schouders aan toe, het water in. Dit had ik nooit durven te dromen!
Ik vind het zo knap van haar!
Wij hadden dit echt niet verwacht, ze heeft in al die jaren nooit echt een stap in het diepe gezet. Maar schijnbaar heeft leermeester Icey een goede invloed op haar zelfvertrouwen, haha, goed voorbeeld doet volgen. Wat was ze dapper vanavond!
Aanschouw hier het bewijs...
"Iceeeey, kom eens kijken hieeeerrr!"
Na een peptalk van Icey zette Jasmine haar voorpootjes in het water...
"Brrrr, das koud man!"
"Kijk eens jongens! Ik ben bijna koppie onder!"
"Wooohooww, jij durft!"
"This eigenlijk best lekker jongens! Komen jullie ook?"
"uhh, ja zo..."
"Nouja zeg, dan ga ik wel zonder jullie."
"Dat heb je goed gedaan!"
"Ben je nu niet trots op mij, vrouwtje?"
"En op mij, vrouwtje?"
Reageren
