Hoop dat de da snel terugbelt dan want je wilt wel antwoorden.
Jammer dat je nu ook nog in onzekerheid zit.
Alsof de roalercoaster niet al groot genoeg is.
Echt verschrikkelijk dat je hond doodziek is maar je niks aan ziet.
Dan ga je zo twijfelen aan alles.
Ik vergeet bij dit alles bijna dat Faro al een oude (herten)bok is want je leeft zo mee met alles al jaren dat hij nog zo jong lijkt.
Ik kan niks voor je doen , enkel zeggen dat ik oprecht met jullie meeleef en met jullie te doen heb.
Ik begrijp het heen en weer geslinger. En de verwarring als ie ineens weer heel vrolijk zijn echte ik is.
Maar hij kan natuurlijk ook jou willen beschermen en minder laten zien. Je weet niet niet wat er exact door ze heen gaat.
Ik ga zo meteen nog voor een wandeling even maar als je later de behoefte hebt om te bellen of wat ook. Mag je dat aangeven.
Knuffel voor jullie.
Morgen om 2 uur komt de dokter, dan laten we hem inslapen, we laten hem ophalen door het crematorium, mijn man was een beetje bang om met zijn eigen dode hond naar Alblasserdam te rijden, lijkt mij ook verschrikkelijk.
Nu komen ze hem ophalen, leggen hem in een mand, met dekentjes.
De dierenarts heb ik gesproken, omdat de tumor heel groot is kan het zijn dat hij in 1 keer leeg bloed, en dan krijg je dus wel benauwdheidsklachten, bij heel langzaam doodbloeden niet, ze krijgen het dan ontzettend koud en gaan heel langzaam door maar hebben geen pijn.
Maar dat koud hebben, tis een Spanjaard, die houd niet van kou, ik laat hem niet langzaam leegbloeden en dan een rillend hondje hebben die je wanhopig warm probeert te houden.
Faro ligt heerlijk te snurken, die ligt lekker onder zijn dekentje. Het is zo vreselijk dubbel omdat hij gewoon fit lijkt.
Het lijkt zo Yooop, honden laten niet snel wat merken tot het echt niet meer gaat, je weet nu dat je hond langzaam doodbloed, een beslissing nemen is altijd moeilijk, maar denk aan Faro.....de dierenarts komt thuis, mooi bij je nemen op schoot, en dan rustig in laten slapen....voor jullie heel veel sterkte.
Het is zeer pijnlijk en moeilijk lieve yo weet hoe het voelt maar hem plots zien lijden of zo is ook heel erg ik kan je alleen heel veel sterkte wensen en je man en heel veel dikke knuffels xxxx
Lieve Yo, wat een zware beslissing hebben jullie genomen.... maar ik denk wel voor Faro de beste.
Je schreef eerder dat je de as van Faro niet wilt hebben, als hij gecremeerd is. Ik raad je aan de as juist wel mee naar huis te nemen, in een urn, en rustig de tijd te nemen om te bedenken wat ermee moet gebeuren. Als je de as daar laat, is het weg en je krijgt het nooit meer terug....
Heel veel sterkte meis....
Nee Willemijn, ik heb het er met de dierenarts nog over gehad, het kan echt zijn dat hij zich gewoon lekker voelt, ik zie wel aan zijn ogen als hij pijn heeft of iets heeft, dat is mijn dagelijkse bezigheid al jaren om hem goed in de gaten te houden met zijn buik.
Nee op schoot zou hij niet willen, ik hoop dat hij op de bank wil liggen, en anders gewoon op zijn eigen bedje, dekentje op hem, dat vind hij fijn.
Het is niet te vatten, hij is zo normaal, maar ik heb best lang met die dierenarts aan de telefoon gezeten, en de kans is groter dat hij ineens leeg bloed en dan zuurstoftekort krijgt, omdat de tumor zo groot is.
Het is dubbel, ik weet, hij leeft echt niet langer dan 2 weken, ik zie hem er wel voor aan, maar ik kan en wil het risico niet nemen dat hij een akelige dood krijgt.
Het liefst ga ik heel de dag naast hem liggen, maar ik doe normaal, anders breng ik van alles over op hem, en hij weet heus wel dat ik verdrietig ben, ik heb het hem zelfs uitgelegd, hij kijkt me aan, hij luistert, beweegt zijn oren, en komt dan een snoepje halen .
Nee ik knip of scheer wat haartjes van hem, we kunnen het niet betalen om alleen te cremeren, hij word nu met 5 honden tegelijk gecremeerd, en dan krijg je de as niet meer.
Dus zijn mooie rode haren, misschien doe ik er nog wat mee, ik geloof in leven na de dood, ook voor dieren.
Misschien dat ik vanmiddag nog wat foto's maak, maar dat vind ik ook zo verdrietig, ik ben gewoon intens verdrietig, ik heb het ook helemaal niet zien aankomen nu.
nogmaals veel sterkte morgen
ik mis hem nu al
Oh nee, niet Faro!
Jeetje, wat moeilijk allemaal om die beslissingen te nemen. En wat schrik ik nu ik dit lees! Ik kan je alleen een warme knuffel aanbieden en jullie heel veel sterkte wensen, en hopen dat je toch nog een beetje kunt genieten van jullie samenzijn.
Weet je wat het ook is, bij beslissingen over leven en dood die bijv. artsen nemen, zijn er nooit geliefden van zo'n persoon bij betrokken. Wij huisdier eigenaren moeten vaak wel beslissen over al dan niet inslapen. Welk moment kies je, rek je het zo lang mogelijk, of ben je het erge leed voor. Probeer je net het moment daartussen uit te kiezen (wat dus ook mis kan gaan wegens onvoorziene omstandigheden).
Ga er maar aan staan. En mensen die dat al meegemaakt hebben snappen hoe zwaar die beslissing is. Daarom is het ook niet "maar een hond", maar je hebt zelf vaak die beslissing genomen, over een huisgenoot. Hoeveel huisdierloze mensen hebben die beslissing over een geliefde ooit moeten nemen? Niet heel veel.
Nogmaals heel veel sterkte.
Yoop wat een moedige maar moeilijke beslissing hebben jullie moeten nemen.... en ja snap helemaal het dubbele gevoel.
geniet van hem in de tijd die jullie nog rest.... zou toch wat foto’s nog maken... kan je altijd nog beslissen of je ze wilt terugzien ... maar dan heb je niet steaks .. had ik maar.
Heel veel sterkte met jullie afscheid
Sterkte Yooop
Pff morgen 2uur...
Het is vreemd om een tijd te weten.
Ik vind het een goede keus , zo word hem leed bespaard wat hij anders binnen 8 dagen nog zou meekrijgen..
Voor jullie extra pijnlijk omdat je de rede van inslapen van buiten niet ziet.
De uren die nog resten zullen gevuld zijn met liefde......
Dank jullie allemaal voor het meeleven, en echt, ik heb het wel meer zien staan hier, maar het helpt echt, je voelt je gesteund, ook al zien we elkaar nooit.
Faro heeft vanmiddag in de tuin gespeeld, lekker zijn gat groter gegraven, en even er in plassen en met zijn neus de grond er op gooien, ik was te laat, ik wilde het filmen, nu is hij aan het zeuren, hij wil naar buiten.
Mijn man komt eerder thuis om te gaan wandelen, maar Faro moet nog even wachten.
Hij zit vol energie, hij wilde net al rennen achter snoepjes aan, maar de dierenarts zegt, dan kan het klappen, dus zo moeilijk, dus ik heb snoepies gegooid zodat hij niet hoefde te rennen.
Het is gewoon niet vatbaar, zo fit nu, maar morgen dood, maar hij gaat, binnen nu en een week zeggen ze, ik kan het niet begrijpen dat het zo moet gaan, maar het moet, het is beter voor hem.
Maar elke keer als hij zo fit doet, dan slaan de twijfels toe, maar ook dat ik weet, het is beter, maar toch die twijfels.
Als hij nou een beetje zielig deed, dan zou het makkelijker zijn.
Ik probeer me voor te stellen, ik heb 7 jaar lang mijn leven helemaal aan Faro gegeven, en hij zijn leven aan mij, we waren altijd samen, ik ging nooit eens weg, heel soms als er iets moest, dan een paar uurtjes, ik denk dat we bij elkaar 40 uur niet bij elkaar geweest zijn in al die tijd, hij slaapt zelfs naast me, en dan s nacht als ik niet kon slapen, dan keek ik naar die grote oren die altijd wel zichtbaar waren.
Hoe leeg gaat het leven zijn voor me zonder Faro.
En dan dat hoofd, ik kon er al nooit genoeg van krijgen, ik heb hem ook wel elke dag gezegd, tjonge wat heb je toch een mooi hoofd, dat hoofd, die blikken, het elkaar aanvoelen,Jut en Jul, wat waren we altijd samen.
Ik zie er als een berg tegenop, maar ja, ze zeggen dat is het leven, en dan de zin waar ik zo een hekel aan heb, je moet het loslaten, ik zal Faro nooit loslaten, ik koester alles aan hem, mijn herinneringen aan hem zal ik nooit vergeten, ik heb nog nooit zoveel van iemand en iets gehouden, klinkt raar, maar het is echt zo.
Ik was een stille meelezer, maar ik wil je morgen heel veel sterkte toewensen
. En ik hoop dat je nog een paar mooie herinneringen kunt verzamelen voor later
Ik wens jullie alle kracht toe die jullie nodig hebben en vooral hoop ik voor jullie en voor Faro op een liefdevol volwaardig afscheid. Hoe moeilijk het ook is. Ik denk de beste keus hem liefdevol te laten gaan. Zeker weet hem hierin te kunnen en mogen begeleiden. En hoe zwaar ook. Uit liefde een eventueel lijden besparen. Is ook oprechte liefde voor je dier. Jullie hebben deze kanjer zoveel gegeven zoveel mogelijkheden geboden ondanks zijn beperkingen. Zo genoten van elkaar en uiteraard niet te vergeten wat Faro jullie allemaal heeft gegeven.
Hele dikke knuffel
Ik zal morgen om 2 uur een kaasje branden en Aan jullie denken.
We begrijpen je zo goed lieverd Nog heel veel sterkte we zullen allen aan jullie denken xxxx
En lieverd zo'n sterke band als tussen jouw en Faro gaat niet weg.
Je laat zijn aardse leven los. Maar jullie band blijft bestaan.
Jeetje mina jooop. Ik leef echt ontzettend met jullie mee. Woorden dekken de lading niet.
Heel erg veel sterkte. Geniet nog goed van mekaar. Ik denk aan jullie morgen.
Super dikke knuffel.
Quote: "Ik moet in het belang van Faro denken, maar is dat nog lekker in de tuin liggen morgen, of inslapen.
Hoe dan ook, ook al is het nog niet te bevatten, ik moet afscheid nemen.."
Diep respect dat je dit in ziet en die moeilijke beslissing tijdig wilt nemen Yooop. Heel veel sterkte. Dit gaat je aan het hart en doet ruim een jaar later nog pijn is mijn ervaring. Denk aan de fijne tijden en weet dat je Faro lijden bespaart als je je beslissing neemt.
Quote:"ik zal Faro nooit loslaten, ik koester alles aan hem, mijn herinneringen aan hem zal ik nooit vergeten, ik heb nog nooit zoveel van iemand en iets gehouden, klinkt raar, maar het is echt zo."
Gelijk heb je. Dat klinkt niet raar. Ik deel je gedachte hierin volledig.
Och wat een vreselijk nieuws. Het lijkt wel of ik niks anders hoor.
Het hondje van mijn zus lymfeklierkanker, nog max. 6 weken.
Het hondje van mijn vriendin ook kanker en niet meer te helpen.
Ik wens jullie heel veel sterkte en leef met jullie mee!
He lieve Yo
Het is natuurlijk heel fijn dat Faro nog heerlijk zich zelf kon zijn vandaag..
Maar maar voor jezelf ook oneindig verwarrend en zwaar emotioneel
Fijn dat de dierenarts dingen toe kon lichten voor Faro specifiek
zodat jullie konden beslissen wat te doen en alles is geregeld..
dat geeft soort van rust (als in :berusten)
Ik wens jullie alle liefs en warmte
en denk veel aan jullie.
xxx
Hele dikke knuffel
Wat een schokkend nieuws!
Heel veel sterkte!
Ah nee niet Faro... 
Met z'n leuke oortjes waar zelfs Obi jaloers op is.
Snap dat het allemaal zo dubbel moet zijn om hem nog gaten te zien graven en dan wetende dat hij zo ongelofelijk ziek is. Maar ik snap het wel; dat je niet wilt wachten op de volgende mokerslag. Want het wordt voor Faro elke keer zwaarder...
Ik vind het een moedig en eerlijk besluit.
Veel sterkte
Heel veel dank voor alle lieve woorden, het is voor mij onmogelijk om iedereen apart te beantwoorden, sommige lieve berichtjes slaan in als een moker, die komen zo aan, dat ik weer in tranen zit, geeft niet, ik ben een opkropper dus eruit is eruit.
Vanmiddag zijn we nog even met zijn 3 en naar de rivier geweest, Faro was lekker zijn ding aan het doen, lekker die neus in de lucht en alle geurtjes opsnuiven.
Alleen omdat hij geen klysma heeft gehad vandaag voelde hij wel steeds drang, dat was vervelend om te zien, maar ja hij heeft wel genoten, hij weet van niks, doet lekker zijn ding, leeft van dag tot dag, daar kunnen wij nog wat van leren.
Nu ligt hij in diepe slaap en ik ga hem zo eten geven, daarna verwen ik hem met allemaal lekkers.
Vanavond de laatste keer lekker samen op de bank, ik zal het zwaar hebben dan.
Nu komen de tranen weer dus ik ga weer even wat doen..
Zo hebben wij het ook gedaan. En die fotos,zeker doen hoor anders krijg je spijt.
De dierenarts thuis laten komen is veel rustiger voor jullie en Faro.
Deden we ook de laatste keer.
Thuis kun je je emoties beter laten gaan ,veilig op de vertrouwde plek.
Onwijs veel sterkte morgen..
ik zal aan je denken morgen
ik ken je niet heel goed maar wat zou ik je graag een knuffel willen geven
dikke sterkte knuffel
Lieve Yo,
Heel veel sterkte meis.
Die mooie lieve gekke Faro, wat een bijzondere lieverd.
Die laatste foto's maken, ik raad het je toch aan, als je het kunt.
Ik vond het zo moeilijk en dubbel op Vera's laatste dag, maar oh wat zijn ze me nu dierbaar.
Ik denk aan jullie, knuffel van ons xxx
3 doggies
