Even een update over onze Faro.
Faro gaat achteruit, hij kan zelfs met een klysma niet meer zelfstandig poepen, hij gaat klaar staan zodat mijn man zijn buik kan samenknijpen, en dan komt er poep, het gaat niet vanzelf meer.
Voor mij was dit eigenlijk een plotseling iets, omdat ik een half jaar in een ziekenhuisbed heb gelegen was dat een schok.
Nu werkt zijn darm niet eens meer met een echte klysma, die zijn darmen zou moeten samenknijpen, maar ook dat gebeurd niet meer.
Dan zou je denken, einde verhaal, maar Faro vraagt er zelf om, vind het niet erg, het is alleen lastig, dus te vroeg om hem in te laten slapen, want hij is veel te fit nog.
Toch hadden mijn man en ik het gesprek, wat als het ook niet meer goed gaat op deze manier, en na ons gevoel gaat dit moment snel komen.. moeten we dan een vrolijke jongen in laten slapen, of word het zo erg dat hij zo vol zit dat hij er aan dood gaat.
Allemaal dingen die in ons hoofd afspelen, ik dacht dat ik daar alleen in was, maar mijn man zit er ook erg mee.
En dan in de vakantie, een kleine herseninfarct, dat was ook schrikken maar daar is totaal geen schade van te merken.
De winderigheid is wel veel minder, dus veel minder buikpijn voor Faro, ik vind het knap dat deze holist dat voor elkaar heeft gekregen, de holist in Amsterdam is toch ook niet de minste.
Dus hoera voor deze holiste.
Hoe het verder gaat zullen we moeten afwachten, het is om de dag weer een confrontatie als Faro een klysma krijgt en nog niet zelf kan poepen, dat doet pijn, gelukkig alleen bij ons.
Mijn man zei vandaag, laat hem maar een grote herseninfarct krijgen dan is hij in 1 keer weg.
We hopen dat hij het nog even vol houd, maar we weten, het einde is in zicht.
We kunnen niks anders doen dan heel veel genieten, kroelen, leuke wandelingen maken en veel foto's maken.
Dat is ook wat we dan maar doen, elke dag is er 1 gewonnen.. en dat is een mooie dag met onze Faro.