Bij de bandagist kan je een enkelbrace/band krijgen die je met linten volgens aanwijzingen op 5 punten taped. Geeft heel veel steun.
Heb het resultaat van dichtbij gezien met gescheurde enkelbanden en een zwelling zo groot als een tennisbal
Ik zal straks eens kijken of ik een link vind met een voorbeeld
Dank je Elaine, maar hij houd gewoon de hele dag zijn hoge hikingschoenen aan en dat gaat goed.
Maar om in huis te hebben en misschien fijn als je je schoenen uit kan doen, zal het wel wat zijn, maar of hij het wil kopen? Tis natuurlijk wel een eigenwijsje.
Mijn dochter houdt nu wacht bij Teddy. En heb ik effe pauze deze had je nog tegoed
Dank je Elaine, mijn man is het nu aan het bekijken, die heeft er toch wel oren naar volgens mij.
Jij veel sterkte heh...
En hij heeft er 2 gekocht..bedankt hoor!!
Goed zo!
Waar een forum allemaal goed voor is.
Super 
Ja is voor de toekomst ook handig, het zal echt niet de laatse keer zijn dat hij door een enkel gaat, dat is een zwakke plek.
Hij heeft ze zelfs op maat gekocht..
Het gaat wel beter, maar ze komen goed van pas als hij zijn schoenen uit doet, dan heeft hij ook steun.
Zeker bij dat soort sporten, wanneer het meerdere malen voorvalt, verliezen de enkelbanden een deel van hun elastisiteit. En zal het de volgende keer mogelijk sneller voorvallen.
Het voordeel van deze ondersteuning is dat er geen immobilisatie is zodat de spieren hun stevigheid blijven behouden.
Zeker, mijn man bedankt je voor de input , morgen niet sporten maar wel kaarten. Ja dat moet je bijhouden heh..
....laat hem wel voorzichtig zijn bij het kaarten.... straks verrekt hij ook nog zijn pols 
hahaha LOL
Zo Faro is vandaag weer bij de holist geweest, zijn keel is nog niet over, wel een stuk minder, ik heb daar weer druppels voor gekregen, dat het niet beter is is omdat zijn weerstand een klap heeft gehad door het vuurwerk, maar hij is zich goed aan het herstellen nu.
Hij heeft weer een stuk of 6 naaldjes gehad, en 1 naaldje moest heel lang blijven zitten, ik ben stom genoeg vergeten wat dat naaldjes dan deed, volgens mij was het een naaldje (in zijn poot) die wat met de schouderspieren deed.
Verder is het onderhoud, buik is de laatste dagen weer erg van slag, ik kan daar heilaarde voor geven, alleen die maakt de ontlasting te dik, dus helaas kan ik het niet vaak en lang geven.
Hij heeft me vannacht een hele lange nacht bezorgt, vanmiddag maar een dutje doen...
Oh ja, we hoeven pas over 6 weken terug te komen, tenzij er iets is natuurlijk..
Wel een minder keelpijn maar toch nog niet helemaal zoals het moet.
Hopelijk voelt Faro zich vlug weer wat beter en kan je s'nachts doorslapen.
Ja af en toe is het kuchje er nog, en de buik, hij krijgt een verkoelende diersoort, en het is best koud, mijn ervaring is dat dat invloed heeft, dus ik heb vandaag vis gegeven, eens kijken hoe dat gaat.
Nu slaap ik toch nooit echt goed hoor, ik hoor aan hem wanneer hij buikkrampjes heeft, hij ligt dan ook niet op zijn zij, zodra ik uit bed stap en richting hem kom, dan laat hij zich op zijn zij ploffen en ligt er helemaal klaar voor, het is dan een minuut of 3 masseren, alle lucht er uit en dan slaapt hij weer, maar ik niet hahaha en als ik dan bijna in slaap valt, dan begint Faro weer te zuchten en te smakken en als ik niet reageer met zijn oren klapperen.
Ik doe het graag hoor, maar ik ben wel erg moe er van.. 1 goede nachtrust zou wonderen doen.
Faro zijn buik is weer wat beter na de acupunctuur, ik zit me suf te denken wat het anders zou moeten zijn, dus dat lijkt me het meest logisch.
Helaas heeft hij nog erg last van zijn vuurwerkangst, er word ook nog vuurwerk afgestoken, maar hij schrikt nu ook al als er buiten een paar planken of zo gestapeld worden.
Omdat het vroeg donker is en manlief de klysma's geeft is het meestal schemerig of donker, hij ligt dan echt te beven dat hij naar buiten moet.
Gelukkig worden de dagen sneller licht, dan gaat het vast beter, want dit is echt zo rot om te zien.
Verder is hij binnen vrolijk, heeft zijn vuurwerkdoos nog, hij gaat er nu steeds in liggen, ook al past hij eigenlijk niet, dus de doos blijft lekker staan, het is ook zo schattig hoe hij daar mee bezig is, soms duurt het wel 20 minuten voordat het hem lukt om zich dubbel te vouwen zodat hij toch in die doos ligt.
Hahah je kan het maar leuk vinden.
Verder is het nu de gewoonte dat hij snoepjes zoekt binnen, en buiten in de tuin, dan kan hij nog een behoorlijk fitte hond zijn.
Ik hoop dat hij nog lang op deze manier kan leven, alleen die klysma's en die vuurwerkangst, dat is echt wel een ding.
Buiten is gewoon nog eng, met of zonder knallen, en als het nog vroeg in de middag is niet, kon ik hem maar vertellen dat hij veilig is.
Wat sneu dat dat rotvuurwerk zo'n grote impact nog steeds heeft.
Het klinkt gek, maar zou je hem met letterlijk met woorden maar ook met gedachten (energie) niet kunnen vertellen dat hij veilig is? Als een soort Reiki?
Doe ik elke dag, ik vertel het hem, denk in plaatjes, doe van alles.
wat goed, misschien scheelt het toch wel.
Dat p***** vuurwerk laat toch altijd nog wel een tijd zijn sporen na
Misty begint nu aan het einde van de middag weer wat makkelijker naar buiten te gaan, maar de avondwandeling moet ik haar bijna naar buiten tillen
Als het nu een paar weken rustig blijft gaat het wel weer goed, maar elk onverwachtse geluid nu laat haar in de vluchtmodus schieten
Blij dat Faro weer vooruitgang laat zien na de behandeling en dat het beter gaat met zijn buik
Ach ja, zo'n beetje hetzelfde als hier Ina, als ik nu naar buiten ga dan gaat het nog, de storm is volgens mij weg dus wij gaan de schade eens bekijken, klein rondje.
Vandaag was een belangrijke dag, Faro bibbert steeds zo als hij met het baasje naar buiten moet, dan krijgt hij ook zijn klysma.
Nu is dat vaak wat later in de middag dus al donker of bijna donker, en af en toe nog vuurwerk.
Toch was er niet gerust op, ik was bang dat hij de klysma's krijgen en het uitwringen van Faro nu vervelend gaat vinden.
Dus ik mee vandaag, want mijn man kan Faro niet zien als hij bezig is om hem leeg te maken.
Maar het viel me reuze mee, hij is niet bang er voor, oren staan gewoon recht, geen staart tussen de benen en als er wat uit komt loopt hij daarna gewoon te speuren.
Dus ik ben blij, want anders had ik hem dat niet willen blijven aan doen, hij moet het zelf niet erg vinden want anders gaan we echt een stap te ver.
Maar gelukkig, ik heb geen ongemak kunnen bespeuren, hij laat het toe en toont ook geen pijn of angst voordat mijn man begint, ik moest het gewoon weten.
Verder is Faro heel erg met zijn vuurwerk doos bezig, op dit moment ligt hij er in zelfs, helemaal opgepropt, maar hij vind het geweldig, dus we laten de doos lekker staan. Ik gooi regelmatig snoepjes in en er zitten allemaal snippers papier in, dus hij moet er een beetje moeite voor doen, hij geniet er van.
Hij is gewoon nog blije Faro, alleen het vuurwerk heeft nog zijn naweeën, ook omdat er nog steeds vuurwerk is natuurlijk.
Voor mij in ieder geval een gerust gevoel, we kunnen voorlopig nog verder op deze manier.
Hopelijk blijft het nog een lange tijd blije faro yo
Dat hopen wij ook, hij is natuurlijk niet ziek, ziek... hij kan niet meer poepen, wel een enorm probleem natuurlijk, maar toch een blije hond ondanks dat, ja dat willen we nog wel even vol houden.
Fijn dat je hebt kunnen zien dat het voor Faro geen probleem oplevert dat hij niet alleen kan poepen.... kan me voorstellen dat je daar een grens zou trekken als hij het echt heel erg onaangenaam zou vinden
Maar nu ik dit zo lees, is er (heel raar gedacht misschien) niet zoiets als een stoma maar dan voor honden? (of zou dat ook een stap te ver zijn voor jullie?)
Nee, dat zou geen stap te ver zijn als de hond daar geen last van zou hebben, maar volgens mij bestaat het niet, en een hond legt niet zijn stoma netjes als hij gaat liggen, rennen, springen, ik denk dat het vervelend is voor de hond, en dat het daarom niet bestaat.
Maar als een hond er verder geen last van zou hebben dan zou dat geen stap te ver zijn, maar hij zou wel moeten kunnen doen wat hij normaal doet, nu is Faro niet zo'n renner, maar speurt wel heel graag door bosjes enzo, dat zou dan niet meer kunnen, nooit meer los, is voor Faro wel een no go..al zou ik dan wel wat anders verzinnen om dat te vervangen.
Maar ik heb er nog nooit van gehoord.
Ik had er ook nooit van gehoord, maar het schoot plots door mijn hoofd
Een rondje google levert in het Nederlands niks op, maar in het Engels blijkt het toch opeens te bestaan
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9232784
https://wagwalking.com/treatment/colostomy-
Of je het zou willen is een tweede, je hond raakt natuurlijk wel beperkt qua banjeren door bosjes, hoewel daar een jasje waarschijnlijk wel weer een oplossing voor biedt
Het is niet iets wat ik je aan wil praten hoor, ik weet niet of ik er zelf ooit voor zou kiezen, maar ik vond het vraagstuk gewoon interessant omdat ik me niet voor kon stellen dat het niet mogelijk zou zijn
Eerlijk, ik denk dat zijn darmen zo stuk zijn, ik weet niet, ik zal het lezen op mijn gemak, want Engels lezen moet ik zonder medicatie doen en concentratie hebben.
Maar ik weet niet of ik zo ver zou willen gaan.
Eerst maar eens over lezen, ik dacht ook aan een jasje, en hoe dat dan zou kunnen, maar Faro is 13 tot 15 jaar, we weten niet precies hoe oud hij is, in het asiel schatten ze ook maar.
Ik zou er echt een heleboel over willen weten, en voorbeeldhonden, hoe leven die honden? Als hij nou jong was, dan was het anders.
Nu is hij niet zo'n hele drukke hond, snuffelen vind hij het leukste, met af en toe wat rennen, maar niet zoals de meeste honden die ik zie.
Hij is gewoon anders dan andere honden, ja ik weet dat zegt iedereen van zijn eigen hond, maar iedereen zegt het, het zit niet in mijn hoofd of zo.
3 doggies
