Als ik met Chewy aan het canicrossen ben of met Ayla aan het speuren dan moeten ze ook gewoon "werken" en kunnen ze niet doen "wat ze zelf willen"
Maar ik denk dat een border die schapen drijft juist enorm veel plezier (en adrenaline) uit zijn werk haald, net als dat Ayla plezier uit speurwerk haalt en Chewy plezier uit canicrossen.
Wanneer het doel van het werk berijkt is wordt zo een hond ook beloond.
(Neem maar ff aan dat n border na succesvol schapendrijven ook wordt beloond :-p)
Voor een hond welke lijd onder aangeleerde hopeloosheid denk ik dat er nooit sprake is geweest van beloning of plezier in het werk.
Het woord hopeloosheid zegt het eigenlijk al. Elke "hoop" op iets positiefs is verloren in dat brein.
Ik zie overigens jou manier van opvoeden gewoon als "positieve opvoeding" hoor een strenge stem is heel wat anders dan fysieke correcties.
Overigens denk ik wel dat aangeleerde hulpeloosheid weer om te buigen is. Of in elk geval te verminderen is met een juiste trainer/baas. "
Dat is ook wat ik eruit begrepen heb, uit de artikelen die ik gelezen heb; de hond moet dan uit de situatie gehaald worden, in een prikkelarme omgeving gezet worden en opnieuw 'getraind worden' zodat de hond weer vertrouwd wordt in het eigen initiatief te mogen nemen.


Reageren



Het originele artikel in het engels is gewoon op internet te vinden, kwam ik achter. Of bedoelde je dat niet? "

