Tess

Nadat we 3 jaar geleden afscheid hadden moeten nemen van onze 14 jaar oude Keeshond Rody was er deze zomer toch weer een sterke behoefte aan een hond. Na veel kijken naar allerlei honden rassen kwamen we op de site van een Jack Russel fokker. Hij had Black en Tan pups. Officieel geen echte Jack maar dat kon ons weinig schelen. Het ging om de hond niet om een ras. Tess was een super hond. Ze was na 2 dagen al klaar met 's-nachts janken en poepen in huis. Ze was zeer sociaal en een hond oor allemaal. Wat had ik het gemist de lange wandelingen om de vijver. Na een puppy cursus luisterde ze steeds beter. Als ik bij de vijver was dan kon ze los en ze kwam direct als ik floot. Gisteren gingen we weer langs de vijver, toe het rondje klaar was dacht ik haar vriendje Max te zien. Ik besloot haar nog niet aan de riem te doen zodat ze nog even met Max spelen kon voordat we naar huis gingen. Max bleek een look a like en ik riep Tess. Zoals altijd kwam ze direct bij me en ik wou haar riem omdoen. De riem zat gedraaid en ik moest haar even loslaten om de riem goed te doen. In een seconde gebeurde het. Tess zag het andere hondje en vloog onverwachts er op af. Ze rende de weg op en kwam onder de aanrijdende bestelbus. Tess was op slag dood. Net 6 maanden oud en nu was ze dood. Totaal ontredderd ben ik met Tess in mijn armen naar huis gerend. De hele familie was in shock, tranen en ongeloof. Al 2 dagen proberen we het verlies te verwerken. Keer op keer zie ik het weer gebeuren. Al honderd keer hebben mijn kinderen en mijn vrouw gezegd dat ik me niet schuldig moet voelen, maar ik blijf maar denken "had ik haar maar gelijk bij de vijver aan de riem gedaan" Ik ben in tweestrijd. Enerzijds mis ik Tess gewoon vreselijk maar anderzijds mis ik het hebben van een hond ook erg. Is het eerlijk tov Tess om gelijk al de behoefte te hebben aan een andere hond? Is er een juiste manier om de dood van een hondje van 6 maanden oud te verwerken ?

eddy wat een verlies, en wat een trauma.
nee daar kan je echt niets aan doen, het is een levend dier vol energie, en dan gebeurd er dit, geen verwijten maken naar jezelf toe, dit kan iedereen gebeuren, echt.

iedereen heeft wel eens ervaren wat een hond niet allemaal in een ogenblik kan gaan doen, jou is dit nu overkomen.

hoe verwerk je dit, ? dat heeft tijd nodig, je moet het een plekje geven, haal de herinneringen boven . meer kan je niet doen.

en wat betreft een andere hond ? je kan nooit de andere hond vervangen, als jij denkt dat jullie daar aan toe zijn, moet je dat doen, niemand kan je zeggen, dat je het wel of niet moet doen, dat is jullie keuze.

ik wens je veel sterkte en een goeie keuze. die je vast zult maken.

Dat is wel verschrikkelijk wat jij hebt meegemaakt met je hondje.Je moet je zeker niet schuldig voelen want ja ze zijn zo snel en speels ,het gebeurt allemaal in een fractie van een seconde,maar de gevolgen zijn onoverzienbaar.
Ik wens je heel veel sterkte toe om dit verlies te verwerken en als jullie aan een ander hondje toe zijn moet je niet twijfelen om die jullie liefde te geven .
Tess blijf je immers in je hart meedragen
liefs Monique en Toke

Wat afschuwelijk zeg! Wat erg om een pup te verliezen. Maar hier kan niemand wat aan doen, jij niet, hond niet, bestuurder niet. Hier valt ook niets van te leren voor de toekomst, een ongeluk kan zomaar gebeuren.

Ik begrijp zo goed dat je een hond in huis mist. Je hoeft niet meer te wandelen, te spelen, te voeren. Er loopt niks meer rond in huis wat af en toe even een aai komt halen. Ik weet wat je mist.

Of het eerlijk is tov Tess om nu aan en andere hond al te denken? Misschien klinkt het hard, maar Tess is er niet meer. Maar ik begrijp je gevoel. Toen onze vorige hond overleed betrapte ik mijzelf erop dat ik dezelfde dag nog nadacht over een nieuwe hond.
Dat is helemaal niet raar of stom. Je hebt iets verloren wat je heel dierbaar was, en niet alleen de hond zelf. Ook de aanwezigheid ervan.
Ik werd compleet gek zo stil in huis als het was, ik verveelde me kapot, ik hoefde niet meer te wandelen, niet meer naar cursus. Niks. Je kan Tess nooit vervangen door een andere hond, maar die stilte kun je wel weer vervullen door een andere hond. En Tess vergeten, daar hoef je niet bang voor te zijn. Dat doe je gewoon niet.

Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit verlies. Een hond geeft zoveel liefde, als je dat kwijtraakt is dat heel erg.

Voor mij werkte het verwerken erg goed om voor mijzelf te beslissen: over een halfjaar een nieuwe pup! Nu nog niet, even wachten en goed voorbereiden.
Je leeft naar een geweldig leuk moment toe, je pup ophalen. Omdat wij al vanaf het begin contact met de fokker hadden kon ik alles volgen: de dekking, de geboorte en het opgroeien.

Je kan misschien een mooie foto laten uitvergroten en ophangen in een mooie lijst.

Ik hoop dat je het goed kan verwerken, veel sterkte ermee!

Wat afschuwelijk.
Ik snap heel goed dat je nu al denkt over een andere hond.
Toen onze Bo op 9 maart van dit jaar is gestorven, zijn we ook meteen gaan zoeken naar een andere. Ik voelde me wel eens schuldig, maar Boemer heeft ons er ook weer doorheen geholpen.
Heel erg veel sterkte toegewenst.
Groetjes, Bernadette.

OHHH wat afschuwelijk om dit mee te maken. Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit grote verlies. Het zal heel moeilijk zijn om die beelden uit je hoofd te krijgen...Ik kan me wel voorstellen dat je denkt aan een andere hond. Je had tenslotte nu zoveel plezier aan Tess en door een noodlottig ongeval is dit onverwachts van je afgenomen.....Je moet doen waar je zelf een goed gevoel bij hebt. Ik weet zeker dat Tess niets liever zou zien dat jullie gelukkig zijn en als dat met een andere hond is, zal ze er vrede mee hebben....Ik zal een kaarsje voor je kanjer branden. Nogmaals heel veel sterkte...

Liefs Monique

Oh, wat vreselijk. En dat je het voor je ogen zag gebeuren.... Kerst zal nooit meer hetzelfde zijn....
Er bestaat geen juiste manier om een verlies te verwerken. Ieder doet dat op zijn eigen manier.

En het nemen van een ander hondje zal jullie herinnering aan Tess niet in de weg staan. Overleg met je gezin en als iedereen er klaar voor is, zal Tess er zeker vrede mee hebben dat jullie een ander hondje nemen. Vergeten zullen jullie haar nooit.

Het is zonde om de liefde die jullie hebben te geven aan een hondje, verloren te laten gaan toch.

Wens jullie heel veel sterkte met het verlies van jullie kleine Tess...

Verschrikkelijk zeg

Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte met het verlies van Tess.
Wat betreft het nemen van een nieuw hondje, volg je gewoon je gevoel....

Het zal nooit een vervanging zijn van Tess, dat snapt ieder weldenkend mens ook wel hoor!

Koester de mooie herinneringen aan Tess !




Groeten van Toos

Wat verschrikkelijk dat dit je overkomen is. Ik ben het met iedereen eens dat je er niets aan kunt doen. Het is een ongeluk en je hebt dit nooit willen laten gebeuren.

Wanneer je aan een ander hondje toe bent, is voor iedereen verschillend. Wij hebben bij het overlijden van onze lieverd na een week een ander een huis genomen. (in dit geval uit de opvang)
Het heeft ons troost en steun gegeven, maar we zijn Joep daardoor niet snel gaan vergeten hoor! Juist omdat dieren allemaal hun karakter hebben en je ze niet met elkaar kunt vergelijken, blijft je overleden huisdier een speciaal plekje in je hart houden. We hebben van Joep een mooie foto in huis, het geeft mij het gevoel dat hij tevreden toekijkt of wij er nog iets van bakken

Tess zal je niets kwalijk nemen, ze rust nu en zou haar baasje toch graag ook gelukkig zien?

Ik wens je veel sterkte en volg je gevoel!

jeemig wat heftig zeg,echt ongelooflijk waardeloos
maar verwijd je zelf niks het is een moment opname
denk niet had ik maar dit enz,want dat denkt iedereen
helaas je kan het niet terug draaien,ja was dat maar waar,zou een wonder dan zijn,

je gevoelens ivm een andere hond is normaal je mist
jullie tess ontzettend,dus als jullie de tijd rijp
vinden,volg jullie hart,heel veel sterkte,

liefs mag en bruco xxx

Verschrikkelijk, dit is je ergste nachtmerrie als baasje zijnde. Het is voor ons makkelijk om te zeggen dat je niet schuldig bent en dat ben je ook niet. Maar zo voelt het natuurlijk wel... Had ik de hond maar aan de riem gedaan, dan was dit niet gebeurd... Maar dat weet je natuurlijk niet. Misschien was er dan wel iets anders gebeurt, heeft het zo moeten zijn. Het verlies wordt er niet minder om natuurlijk. Heel veel sterkte Eddy.

Wat erg Eddy...
Vreselijk dat jij en je gezin haar nu moeten missen.
Goed dat je het van je afschrijft, erover schrijven
en praten helpt je om dit verlies te verwerken.
HEEL VEEL STERKTE toegewenst!

Groetjes, Anita.