" Heb het plan in een internationale groep gegooid en de reacties zijn over het algemeen eigenlijk vrij positief. Liever ziet niemand een lijst met rassen, maar als er dan toch regelgeving komt, dan vinden ze de regels in dit plan fair. Met name de dynamische lijst, de evaluatie, en de verplichte cursus worden genoemd als pluspunt. "
misschien kan die groep ook eens kijken naar hoe het in Zwitserland en Nedersaksen gaat, waar helemaal geen lijst nodig is.
Waarom het hoofd breken over welke hond waarom op die lijst komt en de consequenties daarvan terwijl er een veel simpeler oplossing is.
Bovendien kan er gebruik gemaakt worden van de expertise daar, hoe het aan te pakken en controleren. Het is heel wat makkelijker om zonder lijst te werken en je het hoofd te breken over wat welk ras nou voor risico inhoudt.
Waarom weer het wiel gaan uitvinden als het allang gebruikt wordt
zou je als simpel mens denken...
Reageren
En ik kom dan nog maar in Schiebroek hé. Want to be honest? Ik knijp hem voor als we gaan samenwonen, want we zijn nu serieus aan het kijken naar een koopwoning. En het zijn niet alleen de Powerbreeds... Ook windhonden en kleine blaffers die precies hetzelfde doen. Alleen is dat nog wat beter te houden dan een spierbundel die gaat, want als dat gaat gaat het en wat ga je dan beginnen? Maar het zijn wel de type mensen die je benoemd helaas. Mijn hond komt uit zo'n zelfde omgeving weg (I mean, in Drenthe verwacht je ook geen hondengevechten). Het is gewoon jammer. :/Al hebben we hier ook een Nederlander met een American Stafford, die heeft er ook een handje van. Dus zoals je zegt; het zijn ook de Nederlanders maar je ziet ze vaak helaas in andere omgevingen waardoor dit soort rassen ook een stempel krijgen.... En dat vind ik triest, want dat is helemaal nergens voor nodig als ze een correcte opvoeding en socialisatie krijgen, tezamen met de basiscommando's. Liep zonet nog langs een hondje, die is altijd al erg aan het blaffen (platte oren, lage staart, lip omhoog) en die vrouw lachen jegens dat haar hondje nog net niet schuimbekkend die van ons wil pakken. Dus mijn zusje zei al; je kan gaan lachen of corrigeren. Ik heb Luna nog nooit zo bang voor een andere hond weg zien lopen, want ze heeft over het algemeen heel graag contact. Ben ook geen heilige boon ondanks, want Luna heeft ook nog het één en ander te leren. Zoals het geduld op te brengen voor ze mag benaderen (want een andere hond kan ook schrikken als er ineens een vreemde hond op ze afstormt en dat is dus waarom ik altijd aanlijn!), in plaats er van als een speelse stier op af te rennen. Maar goed, daarvoor hebben we een clicker en koekjes. Dat zijn twee dingen die samen magisch werken! 
