Ik zit werkelijk met mijn handen in het haar.
Er is de laatste tijd echt wat mis gegaan, en hoe draai ik het terug?
Onze oudste hond heeft een gedrag aangeleerd aan onze hond Borre. Borre is nu bij ons bijna 8 weken.
De oudste hond heeft een gedrag om katten weg te jagen, als zij er één zag/ziet was zij geobsedeerd, maar was er ook weer uit te halen.
Borre, die katten gewend was had geen moeite met katten. Echter toen hij een keer lag te slapen en Donna aan het blaffen was voor het raam ging het mis.
Borre vloog naar het raam, en schoot dus helemaal in de stress.
Sindsdien, is het een eigen leven gaan leiden, en kan ik dus bijna niet meer naar buiten met hem.
Als we een kat tegen komen is het helemaal foute boel, en kan ik en mijn man hem bijna niet meer houden. Hij blijft hangen in zijn emotie!!
Zodra de we poort uitgaan, zet hij zijn neus aan de grond, en spoort alle katte geuren op!!
Met het gevolg .....er is niet fatsoenlijk met hem te lopen. Het plezier voor ons, maar ook voor Borre om gezellig te wandelen is er af.
Ik zit in huis noodgedwongen met mijn gordijnen dicht, om zo de prikkels te vermijden.....wat stel dat er een kat loopt.
Hij zou werkelijk door de ramen heen springen als hij kon.
We hebben al een gedragstherapeut in geschakeld, maar zij komt op 6 maart.
Ik ben er gewoon moedeloos van, zelf heb ik fibromyalgie, dus dat trekken is zo belastend.
Ik wil hem zo graag helpen, en natuurlijk ook ons ook, maar ik mis gewoon de juiste handvatten.
Het gekke is....Donna, geeft aan hee....een kat, en hij gaat totaal uit zijn plaat en schiet helemaal in de stress en is er niet uit te halen.
Wie, kan mij helpen met raad??


Reageren





