Pfoe, ik schrijf ook weer even een frustratie van vanmiddag van me af, anders blijft het in mijn hoofd spoken.
Best wel heftig. Ik ging vanmiddag even wandelen met mijn hond en mijn ouders en hun hond. We waren amper 2 straten verderop, komt er een hond aangestormd (baas nergens te bekennen - how surprising), agressieve houding, grommen e.d. Ik weet dat die hond (overigens iets van een staffordachtige hond ter grootte van een kalf) minimaal 1 hond eerder aangevallen heeft, tekeer horen gaan tegen nog 1 en van een bijtincident gehoord waarvan ik sterk het vermoeden heb dat deze persoon diezelfde hond weer bedoelde (dit weet ik dus niet zeker, zeg ik wel eerlijk). Maargoed, ik tilde in een splitsecond mijn nog jonge en 3x zo kleine hondje op (ja dit is niet goed voor sociale etc. etc. maar ik ga geen russisch roulette spelen met mijn hond en daarbij is ze zeer goed sociaal met elke soort hond). Ik vouwde mijn armen rond mijn hond om haar te beschermen en probeerde mezelf zo correct mogelijk te gedragen. Niet wegrennen, niet recht aankijken, zijwaarts heel langzaam een stapje opzij doen etc...
De agressief ogende hond bleef minutenlang als een bezetene tegen me op springen, totaal gefocused op mijn hond. Het leek een eeuwigheid te duren, en ik stond inmiddels te trillen op mijn benen met de tranen bijna in mijn ogen van ellende.
Toen moest het ergste nog komen. De baas van de hond. Ik zag haar en vroeg haar "hem bij haar te roepen". Totaal uit het niets vloog ze acuut door het lint. "Ten eerste is het een ZIJ!!!" Man, al was het een alien. Haal haar bij ons weg.
Mevrouw schreeuwde spontaan de gehele wijk bij elkaar. "Kkrwijf met je kkrhond, je moet je kkrhond niet optillen etc. etc." Haal. Dat beest. Weg. Nee dus.
Ik keek om me heen, per ongeluk ietsje in haar richting en kreeg een "Wat kijk je nou, kom dan! Kom dan!" naar me toe geslingerd. Ze kwam woest mijn kant op lopen met gebaren van "kom maar op jij". Haar hond nog altijd hysterisch klem tegen me aan. Toen kwam mijn vader aangelopen en relatief beheerst vroeg hij ook nogmaals de hond aan te lijnen en dat ze wel ff normaal moest doen. Nee, hij moest zijn dochter maar aan de lijn hangen etc. enz. Toen heb ik gezegd dat zij beter 2 muilkorven kon kopen. "Ten eerste" voor haarzelf, en ten tweede voor dat @*#%-jong van d'r (tja, ik verloor ook mijn geduld). 2 Straten verder pas haakte de hond af. En grietje ook, toen ze doorhad dat ik niet alleen liep. Vraag me af wat ze anders had willen doen. Één groot drama dus. Het verhaal is al lang, dus de stapvoets volgende auto even later richting mijn huis laat ik maar even achterwege. Dit kan ook toeval geweest zijn.
Zo, dat is er weer even uit! Ellende.