Mijn hartslag en ademhaling gingen plots een stuk harder toen ik dit topic begon te lezen. Hoe kan iemand zichzelf een dierenliefhebber noemen?!
Klopt, mijn eigen honden zijn ook belangrijker dan een plotse meeloper die zich niet kan gedragen, maar dan wel wat veiligheid betreft. Zolang mijn eigen dieren veilig zijn, ga ik er alles aan doen om zo'n meeloper te helpen op weg naar de juiste bestemming.
Een meeloper die zich niet wil gedragen...daar kan de hond niks aan doen, daar draagt het baasje verantwoordelijkheid voor. Ga die dan ook bij het baasje halen, die verantwoordelijkheid.
Na een nachtdienst es 2 uur op een drukke weg achter een jonge herder aangehold. Een automobilist doen stoppen om aan een touw te raken waarmee ik de hond kon "aanlijnen", en daarna in het asiel waar ik hem bracht het verwijt gekregen omdat men daar dacht dat het mijn eigen dier was die ik eventjes gewoon kwijt wou. Maar het was het allemaal waard, want in de namiddag had het juiste baasje zich gemeld.
Tegenwoordig zijn dieren gechipt. Je kan er mee naar de da om de uitprint te krijgen, of je belt één of andere dienst (hier in belgenland komt een afdeling van de brandweer met een chiplezer.
Of dit verhaal verzonnen is of niet (ik hoop van wel, ook al snap ik het waarom er niet van), maakt niet uit wanneer de mogelijkheid bestaat dat er ergens een dier eenzaam en alleen op een koude plek vastzit zonder voeding enz...
Hoe laag kun je vallen, en daarbij, zoals ik het zie, daar nog gelijk trots op zijn ook.
Bah!