Ben het helemaal met je eens!
Luca jaagt ook watervogels het water in. Een hoop stres voor die arme dieren.
Als ik watervogels zie, roep ik haar, lijn eraan (ik hou de riem voor haar, ze steekt zelf haar kop erdoor) en zo lopen we langs de vogels.
Aangelijnd, kijkt ze niet eens naar de vogels, meestal ganzen.
Ze weet dat het haar toch niet lukt op dat moment.
Kleine moeite
Of je een probleem hebt met je hond ligt m.i. niet zozeer aan de hond maar aan je eigen instelling en wat je van je hond verwacht lijkt me. Geen probleem met je hond hebben is niet synoniem aan een hond met geen (mogelijk) probleemgevend gedrag hebben.
Een probleem is pas een probleem, als je er een probleem van maakt.
Ze wilt katten achterna. Hier in de wijk zitten katten, maar dan is ze altijd aan de lijn.
Als ik een kat zie, loop ik om. Als zij eerst de kat ziet, draai ik om en loop weg, of met een boog erlangs.
Ik zeg dat het ok is en zo is ze vrij snel weer rustig.
Natuurlijk loop ik ook tegen dingen aan. Ik zit gelukkig op een goede hondenschool help mee met lessen, erg leerzaam en leuk om te doen.
(Zo ben ik buitenstaander, die mee helpt, is makkelijker dan naar je zelf te kijken bij een ander kan je op afstand observeren)
Ik ga gelijk naar mijn gt als er hier iets niet lekker loopt en die geeft tips, of ik neem een privéles.
Luca was aangevallen in een losloop gebied. Ik werd door iemand aangesproken en zag niet wat er precies gebeurde, wel dat die teef op Luca zat en flink te keer ging.
Een hele blauwe buik, schaafwonden en ik was bang.
Ging een paar dagen later weer daar heen, zo bang. Luca had het zelf ook niet meer.
Trainer gebeld voor een privéles daar. We zijn daar gaan lopen, feit dat hij mee was, steunde me al.
Ik moest Luca steeds bij me roepen. Ik roep en ze staat naast me.
Hij legde uit, dat ik alle controle heb, zie ik een hond die ik niet vertrouw, weg om lopen. Dat lukte ook goed.
Luca was weer de oude, als of er nooit iets gebeurd was.
Dat is een rede, waarom ik meestal bij een probleem adviseer, gelijk een gt te bellen.
Als een probleem nog klein is, is het veel makkelijker op te lossen.
Hard aanpakken, het is in mijn ogen niet nodig. Wel duidelijk zijn en menen wat je zegt
Suzanne en Luca toch blij om te horen dat jullie ook een (b)engeltje hebben
Overigens had ik hier in het verleden een dame die nogal zelfstandig en eigenzinnig was en een warme passie voor de jacht had. Ook nog eens een herplaatser. Ik had geen probleem met haar. Nadat ze er 2 keer vandoor is gegaan op jacht was het losloopfeestje over (om te voorkomen dat het zelfbelonend gedrag meer en mee bekrachtigd werd) en ben ik gaan werken met haar. Gevolg... later kon ze prima los en samen met mij liggend in het veld reeën kijken. Zij spotte ze altijd als eerste en dan genoten we samen van die witte kontjes in het gras.
Ik had het waarschijnlijk ook wel (sneller) kunnen oplossen met een schokband, maar dan had ik niet die band met haar gehad als die we uiteindelijk gekregen hebben door het samenwerken.
Die slipketting waar ik het over hadden was destijds op de hondenclub. 2 diploma's gehaald en snel naar behendigheid. Dat was leuker de hond werd er vrolijk van en er werd geen druk op gezet. Wedstrijden mee gedaan. Met haar kon ik lezen en schrijven anderen niet. Het was ook echt mijn hond.
Plus, wat je je dier aandoet met een schokband.
Je verdiepen in de oorzaak en daar samen mee aan de slag gaan. Vertrouwen opbouwen.
Je eigen doelstelling bijstellen, van uit het vermogen van je hond uitgaan.
Soms is de lijn gewoon de oplossing. Goedkoop, vriendelijk en 100% succes.
Dan voorkom je bij je zelf een hoop stres en kan zo veel meer van je hond genieten.
Mijn hond mag er zijn, hoeft niets perfect te doen. Als ze geen zin heeft, hoeft ze zelf niets te doen. Ik zorg voor haar veiligheid.
Een uitzondering, wat helaas soms moet: de dierenarts.
Ze is net als andere honden, gelukkig. Maar wel makkelijker
Maar de schotse collie is geen moeilijk hond, hoed en makkelijk trainbaar.
Ik vind ze zoveel meer geschikt als huishond, dan de border collie. Die is helaas erg populair en zie er heel veel problemen mee en frustraties bij de hondjes.
Voor de schotse collie, wel fijn dat het geen populair ras is.
Corrigeren hoeft gewoon niet, aanlijnen en met je hond aan de slag gaan.
Met aanlijnen alleen, ben je er nog niet.
Tenzij je het geen probleem vind je hond aan de lijn..
en daarom doen zoveel poolhonden het zo uitmuntend bij obedience 
als iedereen zo zou denken, was ik een gelukkig mens
(dat ben ik al, maar toch)
Toch nog even reageren. Mijn hond waar ik het over heb is een halve wolfhond. Ik ben er eerlijk gezegd supertrots op dat ze los mee kan lopen, zelfs door een woonwijk enzelfs als er een kat voor haar langs schiet. Ze moet ook los kunnen lopen om energie kwijt te raken, naast dat ik met haar fiets, waarbij ze ook los loopt. Haar aan de lijn houden zou ik juist voor haar zielig vinden, ze heeft veel beweging nodig naast geestelijke uitdaging wat ze ook krijgt.
Zou dat de rede zijn, dat ik een gelukkig en tevreden mens ben
Wat dacht je van de vele honden, katten, joggers, fietsers en al het wild, zijn ook blij zijn met een hond aan de lijn
Door een woonwijk, waar los lopen overigens niet mag, vind ik onverantwoord.
Het zal niet de eerste keer zijn, dat een hond de straat overschiet en dood gereden wordt. Tja, de hond liep al zijn leven lang los
Waarom zou je risico nemen.
Hier een "hele" wolfhond, maar die gaat écht niet mee los door de woonwijk hoor. Al zou hij het kunnen (hij kan het niet hoor, zoals een echte wolfhond heeft ie een lekkere dikke middelvinger).
Het mag wettelijk niet, en daarbij zou ik het niet fijn vinden als het instinct omhoog komt en je je hond niet meer op tijd terug kan krijgen...
De mijne zit trouwens bijna altijd aan de lijn, maar is er niets minder om hoor. Hoe meer kms je met ze maakt, hoe meer ze blijven vragen.
Nee hoor, die van mij is gelukkig met een dagje wat minder wandelen. Maar ook gelukkig met een paar km rennen.
Dat heeft niets te maken met het naampje wolfhond. :)
Ik ken niet anders dan wolfhonden en sorry als je een echte heb en niet positief opvoed kom je jezelf.....nee beter gezegd je wolfhond echt nog wel een keer tegen
En die van mij kunnen ook gewoon los en luisteren....op hun manier
en van alleen lopen of dat nu los of niet is worden veel honden niet eens moe genoeg van.....
Ik verbaas me altijd over hoeveel mensen vergeten dat ze van hersenwerk veeeeel moeier worden
sorry voor balkje boven, was verkeerde quote
Met aanlijnen ben je er inderdaad nog niet, bij lange na niet... Maar ik snap gewoon niet hoe je dat dan alsnog voor elkaar krijgt zonder te corrigeren. Iedere verandering of op en aanmerking die maakt is een correctie van het gedrag.
En we weten allemaal dat het klinklare onzin is dat je honden bepaald gedrag kunt afleren of iets om kunt buigen zonder ze (gecontroleerd) in de situatie te zetten. Zeggen dat je hond niet op eenden jaagt terwijl je aangelijnd alle sloten vermijd is natuurlijk lachwekkend. Maar een passie voor jagen is een ding... Zou bijna zeggen makkelijk af te leren, al helemaal zonder harde correcties zoals waar het in dit topic om draait.
Het wordt wel anders wanneer je problemen serieuzer zijn. Een van de grootste problemen van mijn hond vond ik bijvoorbeeld haar onzekerheid bij kinderen (die beet ze het liefst gelijk). Kinderen kun je niet controleren, je gaat al helemaal de gok niet met ze wagen. "Even oefenen bij de stadsspeeltuin" is een no go. Ik kan me gewoon niet bedenken hoe je zoiets weg krijgt zonder enige vorm van correctie.
Foto is helaas gedraaid maar dit is haar met mijn oudste neefje afgelopen weekend. Aan het spelen met een takje samen. Hij houdt haar het hele rondje vast (denkt hij want die lijn is een wassen neus) en zo lopen we dan en praten we over honden en hun gedrag. Heel gezellig, je kan je bijna niet voorstellen dat ze hem een aantal jaar geleden het liefst onthoofde. En ja, daar is hier en daar wel eens heel hard voor ingegrepen. Effectief durf ik wel te zeggen, ik zou hier van nog weg durven lopen wetende dat hij helemaal heel thuis komt.
Vertrouwen en een band zijn noodzakelijk maar ik blijf er bij hoe je daar komt... Dat kan zo verschillen.
Precies S&F. Dat vind ik ook wat ik al zei het hangt ook van de hond af .Bij de ene gaat het makkelijker dan bij de ander.
Je hoeft het ongewenste gedrag niet te corrigeren.
Het voorbeeld van kinderen.
Je gaat op een afstand van een kinder speelplaats zitten met je hond.
Op zo een afstand, dat ze de kinderen ziet, maar nog wel bereikbaar is.
Als ze uitvallen, zitten ze te hoog in de opwinding, dan staan ze niet meer open om iets te leren. Dan ben je te dicht bij.
Op die afstand, ga je voertjes geven. Alweer voertjes, ja!
Door eten, voel je je prettig, dat hebben wij ook. Honden leren door associeren en door herhaaldelijk, op afstand met voertjes aan de slag te gaan, zal je hond de voertjes,(het prettige gevoel) gaan associeren met de kinderen.
Kinderen worden een voorspeller, van iets lekkers.
Of iets leuks, je kan ook iets heel leuks doen met je hond op afstand.
Als het op een bepaalde afstand goed gaat, kan je de afstand gaan verkleinen.
Net zo lang, tot je zonder problemen langs kinderen kan lopen, kan staan.
Ik zou echter nooit kids haar laten aaien, tenzij het bekende kinderen zijn. Daar ga je dan mee aan de slag, als je wilt.
Dit kan je oefenen in allerlei sitiaties, uitvallen naar mannen, katten, fietsers, joggers.
Mijn Luca is na een hele nare ervaring met een man, gaan uitvallen naar mannen. Eerst klusjes mannen, toen alle mannen.
Ben op deze manier aan de slag gegaan en nu heeft ze totaal geen problemen meer met mannen. Aan de lijn loopt ze zonder op ze te letten erlangs, in een losloop gebied net zo. Ze vraagt bij ons op het veld zelf om een voertje, bij mannen. Niet gewenst, natuurlijk, maar ze doet het wel.
Je zorgt dat ze een positieve associatie krijgen, zonder enige vorm van corrigeren.
Dat is de meest logische manier maar alleen geschikt voor low energy honden. En toch blijft het corrigeren van ongewenst gedrag. In jouw geval valt Luca uit en jij dwingt haar eigenlijk iets anders te gaan doen, eten. Je hebt haar niet gewoon vol laten tieren en doen waar ze zin in had op dat moment.
Dan zijn we er gewoon dat iedereen wel corrigeert alleen niet iedereen het als corrigeren ervaart.
@Suzanne en Luca, het is jouw goed recht om tegen een correctie te zijn. Maar ik lees al meerdere dingen in jouw reacties waar ik anders van mening ben.
Als ik in de wijk loop barst het ook van de katten. Ik wil geen hond die katten najaagt, de neiging is er wel maar van jongs af aan reageer ik op een leuke positieve manier dat ik het niet wil hebben. Focus verleggen, voertje, spelen met de bal etc. etc. Mijn hond wéét hoe ik over katten of andere dieren opjagen denk.
Als ik signaleer dat hij heel alert wordt op iets, dan is mijn stem het eerste waarmee ik hem uit een bepaalde modus wil halen. Weigert hij te luisteren dan krijgt hij een lijn correctie. In een eerder bericht lees ik dat jij dan als je ook een kat ziet om gaat lopen. Dat is jouw keuze. Ik wil dat mijn hond de kat onder een auto, of een kat die onder een auto vandaan vliegt met rust laat, dus als hij niet meer reageert op mijn stem, dan volgt er een correctie. En als de aandacht wel weer op mij is wordt dat beloond.
Dag erna zal hij misschien wel weer reageren op de kat die hij signaleert, maar zal hij eerder geneigd zijn om te reageren op mijn stem omdat hem dat meer oplevert. Dat is wat ik wil bereiken, ik wil geen correctie geven, maar ik wil ook normaal een route afleggen samen zonder om te hoeven keren, of zonder bang te zijn dat mijn arm uit de kom wordt getrokken omdat hij of zij iets spot waar ze achteraan willen gaan.
Nee hoor, ver voordat ze uitvalt, ga ik met haar aan de slag.
Ik corrigeer niet, ben totaal niet bezig met haar uitvallen.
Ik leer haar, wat ik wel wilt dat ze doet.
Ik ben bezig met de rede voor voor haar uitvallen, niet met het uitvallen zelf.
Normaals, ver voordat ze al uitvalt ga ik aan de slag.
Het uitvallen is niets meer, dan een symptoom, wat (meestal) vanzelf ophoud, als de rede voor het gedrag is opgelost.
Elke hond, ook Luca kan tekeer gaan, elke hond boiwt spanning op, ook jounpowder breed, komt van een punt, dat de opwinding nog te hanteren is.
Als je doorloopt, dan komen ze in zo een staat, dat ze niet meer te bereiken zijn, ook mijn brave Luca. Heeft niets met ras of type hond te maken.
De stresladder: 
Kom je in het rood gekleurde, ben je als baas gewoon te laat!
Monique heeft hier heel mooi uitgelegd, waaarom corrigeren bij uitvallen, gewoon niet werkt
Het mooie is, als je hond geen succes meer heeft met zijn gedrag, gedrag uitdoofd.
Najagen van katten (of eenden) is zelf belonend gedrag.
Luca krijgt geen kans op katten of eenden te jagen. Katten en eenden, levert haar niets meer op. Ik besteed er geen aandacht aan, door iets te zeggen, we lopen weg, voor ze reageert (ben soms te laat) en dat is alles.
Momenteel, reageert ze al veel minder snel op katten.
Als je dit gewoon blijft volhouden, katten is omlopen, eenden is aanlijnen, zal het najagen helemaal op de achtergrond zakken.
Je hond corrigeren op het moment dat hij tekeer gaat, heeft geen nut, zie artikel Monique Bladder.
Als je een brul geeft naar je hond, wat leer je hem dan: dat als hij een kat ziet, jij brult, of corrigeert.
Hij zal niet de link leggen met: ik mag niet najagen. Vandaar, dat je hond gewoon doorgaat, met katten najagen.
Je hond heeft ook geen idee, dat jij najagen niet wilt hebben. Hoe zou hij dat moeten weten en zo ja, waarom zou hij het dan nog steeds doen.
Het is allemaal logica
Suzanne ik heb je al vaak genoeg gezegd dat die ladder lang niet voor elke hond op gaat en je zelfs aangeboden dat met eigen ogen te komen bekijken. Nu plaats je hem weer in een reactie naar mij met een artikel er onder wat hem eigenlijk nog onderuit haalt ook.
Het is een reflex en een reflex is persoons of in dit geval hond gebonden. Dat domme laddertje gaat dus totaal nergens over. Goed artikel wel. Het enige minpuntje vind ik is dat men altijd uit gaat van de ideale wereld. Oh joh is je hond onzeker bij kinderen dan moet je er in eerste instantie ver bij uit de buurt blijven... Nou ik weet het niet maar er is geen ontkomen aan dat tuig. Wat moet je dan doen? Je familie het huis uit knikkeren want ja he, de hond... Of de hond er maar uit? Vermijden is vermijden... De theorie is altijd zo mooi maar de praktijk wat minder.
Niet alle honden, zullen netjes precies de stapjes laten zien, dat klopt.
Hoezo haalt dat atrikel de ladder onderuit? Honden laten signalen zien, ben je op rood, dan is je hond niet meer bereikbaar, staat niet meer open om te leren, zit in de overlevings module.
Dan kan je niets meer, ben je te laat. Proberen je hond mee te krijgen.
Bij elke hond loopt spanning op als er iets spannends is, ook bij jou hond.
Ze laten vooraf allemaal signalen zien en het stes niveau stijgt.
Het gaan nooit gelijk van 0 naar 100. Gewoon nooit.
Heb ik gezegd ver uit de buurt blijven?
Als ik ergens een probleem ondervind, bij Luca, ga ik er mee aan de slag, zodat ze er op den duur geen last meer van heeft.
Het de oorzaak van een probleem pak ik aan.
Luca haar mannen probleem, waar ze nu totaal geen probleem meer heeft.
De eerste stap is voorkomen dat je hond in een situatie komt dat hij uitzal halen.
De 2e stap is, om aan het probleem te gaan werken.
3 doggies
