Mensen die hun hond te hard aanpakken

"  Niet alle honden, zullen netjes precies de stapjes laten zien, dat klopt.
 
Hoezo haalt dat atrikel de ladder onderuit? Honden laten signalen zien, ben je op rood, dan is je hond niet meer bereikbaar, staat niet meer open om te leren, zit in de overlevings module.
Dan kan je niets meer, ben je te laat. Proberen je hond mee te krijgen.
 
Bij elke hond loopt spanning op als er iets spannends is, ook bij jou hond. 
Ze laten vooraf allemaal signalen zien en het stes niveau stijgt.
Het gaan nooit gelijk van 0 naar 100. Gewoon nooit.
 
 
Heb ik gezegd ver uit de buurt blijven?
 
 
Als ik ergens een probleem ondervind, bij Luca, ga ik er mee aan de slag, zodat ze er op den duur geen last meer van heeft.
 
Het de oorzaak van een probleem pak ik aan.
Luca haar mannen probleem, waar ze nu totaal geen probleem meer heeft.
De eerste stap is voorkomen dat je hond in een situatie komt dat hij uitzal halen.
De 2e stap is, om aan het probleem te gaan werken.
 
  "

Suzanne en Luca

 Het artikel zegt dat en ik jij ook in een reactie even geleden. Dusdanig op afstand blijven dat het de hond niet triggert. Dat is toch vermijden of ben ik nou gek. Je hebt nooit 100 meter afstand van triggers. 

En nee niet ook bij mijn hond en mijn hond is echt niet de enige die ik heb gezien. Maar ik ga dat niet meer uitleggen dat heb ik al vaak genoeg gedaan. Je kwam toen zelfs nog met een filmpje waar de hond alleen heel lichtjes een kaakspier meen ik wat aanspande voordat deze compleet door het lint ging. Dat je toen het helemaal begreep. Nu ineens niet meer en is het weer hetzelfde verkooppraatje. Ronduit gevaarlijk eigenlijk. 

Maar goed ik ga me weer snel uit deze situatie vandaan halen en mezelf afleiden met een koekje. Bij mij werkt het gelukkig altijd wel haha. 

Daarom geloof ik dus ook niet 100% in opvoeden zonder corrigeren.

Nogmaals: of het kan, hangt a. van de hond af, en b. wat je er mee wil.

Het hangt echt van de hond af, faro was in het begin niet te paaien met lekkers, maar een strenge stem daar dook hij van in elkaar, een rukje aan de riem ging goed.

Nu werken voertjes wel, en stem en rukjes zijn bijna niet meer nodig, eigenlijk niet.

Nu heb ik een hele fijne brave hond, ach zo lief, we hebben een lange weg gehad, maar dan heb je ook wat.

Een heel strenge stem van mijn man kan nog iets teveel zijn.

behalve met jagen, dan kunnen de snoepjes de boom in, dan werkt heel strenge stem goed, of een klein rukje..

Altijd eerst stem, meestal gaat dat goed.

oh de rukjes kan ik met 2 vingers doen, heeft alleen met spanning op de lijn te maken, geen nekhernia's of zo.

"  Het artikel zegt dat en ik jij ook in een reactie even geleden. Dusdanig op afstand blijven dat het de hond niet triggert. Dat is toch vermijden of ben ik nou gek. Je hebt nooit 100 meter afstand van triggers. 
 
En nee niet ook bij mijn hond en mijn hond is echt niet de enige die ik heb gezien. Maar ik ga dat niet meer uitleggen dat heb ik al vaak genoeg gedaan. Je kwam toen zelfs nog met een filmpje waar de hond alleen heel lichtjes een kaakspier meen ik wat aanspande voordat deze compleet door het lint ging. Dat je toen het helemaal begreep. Nu ineens niet meer en is het weer hetzelfde verkooppraatje. Ronduit gevaarlijk eigenlijk. 
 
Maar goed ik ga me weer snel uit deze situatie vandaan halen en mezelf afleiden met een koekje. Bij mij werkt het gelukkig altijd wel haha.  "

S&F.

 Jij denkt denkt dat ze bedoelen met die lijst, dat alle honden netjes alles laten zien, het hele rijtje afgaan.

Zo werkt het niet. Het zijn signalen, die honden kunnen laten zien.

Je hebt kalmerende signalen en stressignalen, signalen, die honden kunnen inzetten. 

De kleur geeft aan, hoever de hond in de stres zit. Grommen is de laatste waarschuwing, voordat er fysiek wordt ingegrepen.

Fysiek ingrijpen is rood, dan zit de hond in de overlevings modus, is niet meer te bereiken en is niet in staat te leren. 

Elke hond  laat zijn eigen signalen zien. 

Ook afhankelijk van de situatie, waneer ze wat laten zien.

De hond van het filmpje, verstarde voor het uithalen, precies wat mijn Luca doet, even verstarren.

Elke hond laat signalen zien, niet iedereen ziet of herkend dit.

Hoevaak je hoort: hij beet uit het niets. Klopt niet, de baas heeft signalen gemist.

Vermijden, is iets geheel ontwijken. Dat kan vermijden, het  is echter een tijdelijke oplossing. Je pakt het probleem zelf niet aan.

Als je met het ongewenste gedrag aan de slag gaat, ga je op een afstand staan, dat je hond de trigger wel ziet en ruikt en hoort. Niet vermijden, maar juist je hond er mee confronteren, op afstand.

(Als je te dicht bij komt, komt je hond in het rood en dan staat hij niet meer open om te leren.

Als je dan corrigeert, ziet hij een baas die corrigeert, hij zal de correctie niet linken aan de prikkel, hij zit immers in de overlevings modus, Heeft geen enkel nut dus.)

De bedoeling, dat je hond op afstand een andere associatie krijgt bij het zien van de prikkel, zodat de prikkel, niet meer een  trigger is.

Dan ga je, als het goed gaat, de afstand verkleinen, net zolang, tot je naast de prikkel kan staan, zonder dat je hond op de prikkel reageert.

Dat is niet vermijden, maar de oorzaak aanpakken.

Monique Bladder, geeft aan, BAT trainingen te geven, om met de oorzaak aan de slag te gaan.

Ook bij haar, is vermijden een tijdelijke oplossing.

 Corrigeren is opzich het probleem ook niet, mits het geen fysieke correcties zijn en ze nut hebben. Dat hebben ze niet altijd.

Pup bijt in je arm, hand op je rug is een correctie.

Trekt een hond aan de lijn, sta je stil, is een correctie.

Hond die achter de eenden jaagt, aanlijnen is een correctie.

Een correctie moet wel zijn nut hebben. Hoevaak ik niet mensen flink rukken aan de lijn, een slipketting om hebben, terwijl de hond gewoon door trekt. De correctie is geen correctie in dat geval en heeft geen enkel nut.

Corrigeren , als een hond bijt. De hond zit zo hoog in de opwinding, hij is niet in staat te leren, de correctie heeft geen nut, hij zal die niet aan de prikkel koppelen.

Of hij voelt pijn als je een fysieke correctie geeft, (tenzij ze zo hoog in de opwinding zitten dat ook dat niet binnen komt) zal de pijn aan de prikkel, of aan de baas kunnen gaan koppelen. Beide wil je niet.

In vele gevalln, heeft corrigeren dus geen nut.

Tenzij je zo hard fysiek corrigeert, ( a la CM) dat de hond zijn gedrag onderdrukt om dat hij de correctie vermijd.

Helaas is het ongewenste gedrag, nog steeds aanwezig, wordt alleen (tijdelijk) niet geuit.

"   (Als je te dicht bij komt, komt je hond in het rood en dan staat hij niet meer open om te leren.
Als je dan corrigeert, ziet hij een baas die corrigeert, hij zal de correctie niet linken aan de prikkel, hij zit immers in de overlevings modus, Heeft geen enkel nut dus.)
 

  "

Suzanne en Luca

 Niet mee eens. Ik heb je dit al vaker verteld, maar wij hebben met Peer wel op de confronterende manier getraind en met succes. Hij kwam terug vanuit het rood.

Peer ging tekeer op een dikke 50 meter afstand, vanaf het moment van training zijn we 5 meter tegenover een andere hond gaan staan en ja hij viel enorm uit, net zo lang blijven staan tot het kwartje valt dat hij niets met zijn gedrag bereikt en hij dus stopt met zijn uitvalsgedrag, direct belonen en doorlopen. Dit blijf je herhalen totdat je een kleine meter afstand hebt. Hij kon met een half uur samen met de gehate Rottweiler een blok omlopen. Uiteraard hebben we in die tijd zo nu en dan getraind, het was niet met één dag klaar, maar Peer was dan ook behoorlijk extreem. Verder kwam hier trouwens geen enkele fysieke correctie aan te pas, geen ruk, geen tikkie, helemaal niets.

Ik ben er van overtuigd dat dit veel effectiever werkt. Bij Peer was er vrijwel geen enkele afstand dat hij niet reageerde op een andere hond, zodra hij de ander in het vizier had, wat dus de bedoeling is om hem die prikkel te laten zien, kon ik op mijn kop gaan staan met mijn voertjes, daar had hij geen enkele aandacht voor.

Daarbij gaat die ladder ook niet altijd op. Als een hond uit een steeg kwam en je dit niet zag aankomen, dan was er geen enkel signaal, daar klapte hij gelijk bovenop. Dan was het niet verstarren, oren in de nek of weet ik het wat, maar gelijk bijten. 

Het gaat overigens nu hartstikke goed, met enkele uitzonderingen. Soms gaat het nog fout als hij uitgedaagd wordt in een enkel geval, maar ik ben tevreden. Hij loopt relaxed, hangt niet in de lijn, dus dit was voor ons de perfecte training, al denk ik dat deze GT waarschijnlijk niet in jouw straatje past, maar ik zou hem iedereen aanraden.

Daarbij blijf ik erbij dat de ene hond de andere niet is, zo ook het ene ras het andere niet is. Onze Wopper was in verhouding met Peer makkelijk op te voeden, daar is geen voertje aan te pas gekomen, je stem was al voldoende. Ook zij is en blijft een Bull, maar in geen vergelijking met Peer. 

Gedrag laten uitdoven. Is ook een manier wat jij beschrijft Bulleke.

Zo leer je hem, dat zijn uitval gedrag geen nut heeft. 

Alles wat geen nut heeft zal stoppen.

Gedrag wordt herhaald als het iets oplevert, als het niets oplevert, stopt het of dooft het uit.

Het oefenen zelf levert een hoop stres op, ik zelf zou hier niet voor kiezen.

Weet niet of het effectiever is.