Hoi Baasje van Storm,
Ik kan je geen raad geven, want ik leef jouw situatie niet, maar wou je graag eventjes laten weten dat ik heel goed snap hoe het voelt wanneer je emmertje is overgelopen. Op die momenten voelt elke splinter als een balk aan. Alles is dan net iets te veel.
Er is een héél grote kans dat, indien Storm zou herplaatst worden, dat jij dan uiteindelijk zoveel spijt van die beslissing zal gaan krijgen, terwijl je niet meer terug kan. Ik ben dat vrijwel zeker, ook al zeg ik zulke dingen beter niet, nogmaals, omdat ik de situatie niet leef.
Mijn oudje, die er niet meer is, had de laatste jaren van haar leven een vorm van dementie, en voor haar eigen veiligheid kon ik haar niet meer alleen laten zonder toezicht. Je moest es weten waartoe ik allemaal in staat ben geweest toen om haar al die zorg te kunnen blijven toedienen.
Natuurlijk waren er ook die momenten waarop ik vanbinnen hard om hulp aan het schreeuwen was, want ik was op bepaalde momenten zo enorm moe van alle aanpassingen in huis, de weinige aandacht die de andere hond leek te krijgen, de stress wanneer ik onder de douche stond zonder te weten of mijn oudje veilig was, mijn sociale leven dat er niet was, het gebrek aan slaap...
Allemaal heel menselijk en normaal wanneer onze limiet het even heeft gehad.
Maar laat het nu net die toenmalige gedachten van wanhoop zijn waar ik blijvend spijt van heb, en zal blijven hebben nu ze er niet meer is. Ik zou alles zo opnieuw doen mocht ze er nog zijn, en ik zou heel zeker die wanhoop af en toe terug voelen, maar de liefde...
De Liefde is altijd zoveel groter dan al de rest, en telkens je terug tot rust komt, is dat het eerste dat je merkt/weet.
Het is goed dat je dingen van je af probeert te schrijven, blijf dit doen. Ik wou dat ik je op de één of andere creatieve manier kon helpen met Storm, want ik heb het gevoel dat je er een beetje alleen voor staat, ook al heb je een gezin. Misschien is wat meer persoonlijke hulp naar jou toe iets wat goed zou zijn?
Maar denk aub heel goed na over alles, en doe dit wanneer je rustig bent, anders zijn de gedachten niet zuiver.
Ik wens jullie het allerbeste alvast.
Reageren
(als ik zo'n vrouw zou hebben zou ik die als eerste herplaatsen 
) Triest dat je kids de hond de schuld geven dat ze niet op vacantie kunnen (ook dit had anders gekund ,maar goed ) Herplaatsen lijkt me idd de beste oplossing ,hoop dat je een goed tehuis voor hem vind 
. "
