Dat is de basis, zou het moeten zijn. Aangevuld met ingrediënten als besef dat je 'werkt' (relatie hebt) met een levend product (een vriend), inlevingsvermogen, (zelf)reflectie en tolerantie. "
Wat betreft tolerantie vind ik het wel leuk om in te haken op eerder geschreven opmerkingen ; "ik pik niet dat ze naar me gromt'. Zo'n uitspraak getuigd niet echt van een tolerante houding. Een tolerante houding betekent dat je inzicht hebt/wilt krijgen in de situatie van dat moment, je inleeft in waarom je hond gromt (inlevingsvermogen), vervolgens gaat kijken wat je eigen rol daarin is of wat jij daarin zou kunnen betekenen (zelfreflectie) om uiteindelijk tot de volgende stap te komen wat je daaraan kunt doen om te voorkomen dat het voor de hond nodig voelt om te grommen.
Nu kun je ook zeggen dat het van de hond niet tolerant is om te grommen. Zou kunnen, maar de hond doet wat de hond op dat moment nodig acht in de situatie. Van de hond kun je niet verwachten dat hij zichzelf aan zelfreflectie onderwerpt of een andere keuze maakt die hij op dat moment niet eigen is. De hond reageert op de situatie met de middelen die hij heeft. Wil niet zeggen dat je de hond geen andere middelen tot zijn beschikking kunt geven, maar dan moet je wel eerst zo tolerant zijn om het grommen te zien als signaal en jezelf te onderwerpen aan enige reflectie (en kennis) om tot een oplossing te komen waar iedereen blij (en vooral tolerant) van wordt ![]()


Reageren



