Hoi Luna,
Ik snap je probleem helemaal. IK heb een ex-straathondje sinds een half jaar en zij at alles wat los en vast zat van straat, of uit iemands handen of waar dan ook vandaan. Logisch want daar heeft ze van moeten leven. Ook ik vond het gevaarlijk, maar ook frustrerend.
In heb het de eerste maand aangekeken en was telkens te laat. Dan probeerde ik het eten uit haar bek te krijgen en soms lukte dat maar echt helpen deed het niet. Ik zal je mijn minder fraaie didactische acties besparen.
Toen ben ik "laat" en "los" gaan trainen. Eerst binnen met haar maaltijden. Ik voerde haar alleen nog maar uit de hand. Dan hield ik het in mijn hand onder haar snuit en als ze het wilde pakken dan zei ik "laat" en deed ik mijn hand dicht. Telkens herhalen tot ik mijn hand open kon houden en ze me aankeek. Aankijken was toestemming vragen/krijgen om te eten. Dat heb ik in allerlei variaties binnen geoefend. Parcour met snoepjes op de grond en dan er langs laten lopen. En telkens extra belonen als ze succesvol was. Dus wat er lag mocht opgegeten worden plus iets extra. Het avond eten doe ik nog steeds met een paar "laat" oefeningen.
En ondertussen ook buiten. Dat ging natuurlijk honderd miljoen keer mis. Op sommige dagen nam ik haar maaltijd mee naar buiten. Wilde ze iets pakken van de grond dan zei ik laat en schoof ik haar avondeten onder haar snufferd: aan jou de keuze meid. Soms at ze door en dan verdween haar avondeten in de dummy terug en gingen we meteen terug naar huis. Dan bleef ik een half uurtje thuis, totdat ze zich in haar lot schikte en op dat moment nam ik haar "vrolijk" weer naar buiten en gingen we opnieuw op stap. Dan gingen we weer langs dezelfde plek en liet haar aan dummy ruiken en leidde haar over het eten op de grond.
Tegelijkertijd heb ik haar een dummy leren apporteren met eten erin. Als ze de dummy terugbracht kreeg ze er wat eten uit. Ze heeft zeker twee maand alleen uit die dummy gegeten. Daarmee hoopte ik haar te leren: alles wat eten is breng je naar mij. Bovendien werd ik er aantrekkelijk van, zodat ze meer in mijn buurt bleef met loslopen.
Ze is nu een half jaar bij mij en deze week bracht ze voor het eerst een zakje pepernoten bij mij af .... Als ik op tijd ben en laat zeg, pakt ze het eten niet meer op. En inmiddels kijkt ze meestal automatisch naar mij als er eten op de grond ligt. Wat er gebeurt als ik het niet doorheb.......? (-:
succes, gr Ineke