Mijn allerliefste kleine poppemie Punto
Vandaag ben je een week van mij weg, maar toch zit je heel de tijd in mijn gedachten, mijn hart schreeuwt het uit, ik wil je nog zo graag dicht bij me hebben, je kunnen aanraken, in je lieve oogjes kijken en zeggen hoeveel ik van je hou. Maar dat kan niet meer en dat doet zo'n pijn. Ik voel me zo schuldig dat ik jou heb laten sterliseren en dat ik s'avonds toch niet ben teruggegaan naar de dierenarts, dan was je nu nog bij mij. Ik vraag me steeds af, wat is er door je hoofdje gegaan. Je was zo vol vertrouwen in mij, vergeef me lieve schat. Je 3 vriendjes thuis missen je ook, elke nacht slaapt er een ander hondje dicht bij mij in bed zodat ik je toch nog een beetje bij mij heb. Ik zal heel goed voor ze zorgen, je broertje Gigi heeft jou etensbakje gekregen, maar weigert te eten op jou speciale etensplekje, je mama Nessi ligt de ganse tijd stilletjes op jou schildpad, ik ben haar zo dankbaar dat ze zo goed voor je gezorgd heeft toen je een pupje was, jij was haar allerkleinste kindje.
Mijn lieve, lieve, prachtige Punto, weet je, hier zijn zoveel lieve mensen die ook hun allerliefste vriendje moeten missen en wij hopen dat jullie allemaal samen in de hondenhemel mogen rennen.
Dank je lieve schat voor alles 

wat mij gegeven hebt