Met onze eerste dogo ergerde ik me geel en blauw aan de "bange" reacties van mensen.
Ik vond dat ze gewoon erg overdreven in hun gedrag.
Ik stond op een keer aan te schuiven bij de voetbal om kaarten in voorverkoop te nemen, er waren drie rijen. Hoor ik ineens in de rij naast me iemand bijna gillen : "oooooh een hond" en weg was ze.
Ik zeg tegen die dame dat mijn hond maar zes maanden is, vriendelijk én aan de lijn is en dat ze gerust terug mag komen, ze weigerde...
Van toen af, heb ik dat genegeerd, dat is hun probleem. Mijn hond houd ik altijd bij me, ze mag niet naar andere mensen gaan en is op straat altijd aangelijnd. Overdrijf dan aub niet hé. Ze was trouwens de vriendelijkste en liefste hond voor anderen die we ooit gehad hebben, met uitzondering misschien van onze Athie
.
Ik zorg ervoor dat geen van mijn honden naar een ander kan en er wordt niet aan anderen gesnuffeld. Ik geef mensen de ruimte voor zover die er is, en ik verwacht van ze dat ze mij de ruimte geven en voortstappen ipv te blijven staan, al sukkelend met hun hond.
Ik vind die kleine, keffende hondjes trouwens de lastigste. Mensen zouden eens moeten leren dat die mekkerende diertjes andere honden (zoals mijn Niké) stimuleren om er op af te gaan. Natuurlijk mag ze dat niet, en krijgt ze die kans niet, maar ook een klein hondje kan zich leren gedragen op straat en hoeft niet al springend mijn hond te viseren.
Ik weet dat het een leerproces is, dat omgaan met je hond en hem te leren anderen te negeren, maar als je dit doet van pup af, is het geen werk.
Na Evita, de super sociale, hadden we Ylena, ik wilde voorkomen dat zij, net als Evita, iedereen leuk vond. We hebben haar dus nooit laten aaien door vreemden, nooit aangemoedigd te spelen met vreemde honden, enz.
Zij was de makkelijkste hond die we ooit gehad hebben. Ze negeerde iedereen, wilde nooit naar een andere hond (behalve haar vriendjes) en keek niet links of rechts als we in een drukbevolkte straat waren.
En die vooroordelen? Die tijd is al lang voorbij dat ik me er aan erger. Ik houd van mijn honden en wat een ander denkt, kan me een worst wezen.