Zeker begrijpen onze honden ons! Ze kennen ons beter dan wij onszelf kennen.....
Maar wel op een iets andere manier dan mensen:
Het is niet zo dat honden ook echt een visualisatie hebben bij woorden: bij het woord draakje zíen ze niet een draakje voor zich en halen vervolgens het speeltje wat daar op lijkt.
Nee, ze zijn meesters in associëren!
Ze hebben geleerd dat de klank en van het woord draakje en het ophalen van een bepaald stuk speelgoed een beloning oplevert!
Een koekje een blije hoera oid.
En als ie met een ander object aankomt , is die beloning er niet.
.Zó leert een hond.
Ze leren heel erg goed hoe wij reageren en weten zo bij welke klank welk gedrag gewenst wordt.
Het gaat er dus om dat de hond leert bij welke klanken welk gedrag gevraagd wordt. Soms is zelfs een klank al niet meer nodig en heeft ze aan een handgebaar of een hoofdknik al genoeg.....
Omdat ze ons kennen.
Hoofdknik en inderdaad naar de pot met snoepjes lopen levert beloning op want koekje uit de pot. Bv.
Voorbeeld van mijn hond:
Ze luistert vrij slecht naar het woord: hier of hier komen.
Maar perfect naar het woordje : doei!
Waarom?
Bij hier blijf ik stilstaan en wacht tot ze komt. Daar heeft ze soms zin in( als ik iets lekkers laat zien bv
) soms niet en is haar voortgaan met haar eigen gewandel meer belonend voor haar.
Ik ga haar nl niet achterna en dat weet ze.
Maar als ik het meen en ik wil dat ze NU bij me komt, dan draai ik me om, loop weg en roep doei!
Dat is niet leuk want baasje loopt weg.....zoef in 0,2 seconden staat ze naast me.
Ze weet welke klanken welke gevolgen hebben en past haar gedrag daarop aan.....
Meesters in associëren!
Reageren
