Wat ben ik blij dat ik er voor koos bij chewy te slapen vanacht.
Nu net 4:30 schrik ik wakker van een verschrikkelijke angsaanjagende schreeuw. Ik doe het licht aan en chewy ligt op de bank te creperen en stopt plots met ademen.
Ik bedenk me geen moment en pak zijn snuit en begin hem te beademen ik schreeuw het uit dat hij bij me moet blijven en na enkele minuten die wel uren lijken te duren neemt hij weer een teug lucht uit zichzelf, tijdens dit heeft ie mij en zichzelf onder geplast.
Hij wankelde wat en is nu weer goed bij. Hij is super vrolijk aan het kwispelen.
De DA wordt nu terwijl ik typ
Ik heb er hart kloppingen van en loop helemaal te trillen.
Ik kan niet stoppen met huilen ik was zo bang! Ik was hem bijna kwijt.


Reageren



















