Finn is 10 weken en bijt natuurlijk 'lekker' in handen, tenen, broekspijpen etc. Af en toe is hij zo snel dat hij mijn dochter bijt en ik een huilend kind heb. Ik probeer ze niet zonder toezicht te laten maar soms zit ze gewoon even tv te kijken en voila...
Ik ruil altijd meteen (dat leer ik de kinderen ook) zodat hij meteen op dat speeltje of botje kan kauwen.
Alleen met het 'wandelen' (gras om de hoek) is het enorm lastig. Hij begint dan altijd (ook als hij net geslapen heeft, dus het lijkt me dat hij dan niet overprikkeld is?) in mijn broekspijpen, schoenen, kuiten te happen. Als ik doorloop blijft hij doorgaan en doorgaan. Als het bij mij niet lukt dan maar in de riem.
Ik negeer het dan en probeer door te lopen maar van me afhouden lukt dan vrijwel niet en hij blijft dan happen. Een botje of speeltje mee leidt hem helaas niet af, op dat moment interesseert het hem geen biet ![]()
Ferm 'nee' zeggen vindt hij alleen maar leuk, dan lijkt hij er een spelletje in te zien om helemaal een gekken-uurtje te krijgen.
Sinds een paar dagen probeer ik dan nu maar te 'bevriezen' en hem te belonen als hij loslaat en verder loopt. Tot nu toe weinig effect.
Het wandelen is zo wel lastig. Soms lopen er ineens buurkindjes die naar hem toe willen, dan is er überhaupt niets meer met Finn te beginnen. Heel begrijpelijk (want leuk, springende kinderen) maar hoe ga ik hier nou goed mee om zodat ik niet straks een hond heb die dit blijft doen?


Reageren







