Hallo allemaal
Eerst en vooral wil ik iedereen hier dikke complimenten geven voor alle geposte oh zo nuttige informatie waar ik zoals jullie verder zullen lezen veel aan gehad heb. Zonder al deze info had ik misschien niet gestaan waar ik nu sta!
Ik schrijf dit bericht vooral om de problemen van onze hond, Flurk, van me af te schrijven. En wie weet komt er nog wel goed advies van één van jullie. Ik ben ook van plan deze thread als een soort dag-/weekboek te gebruiken. Misschien hebben andere mensen met gelijkaardige problemen er later ook nog wat aan ... .
KORT VERHAAL (zodat je geen uur bezig bent met lezen/'vegen' op een Smartphone
)
Onze Cocker Spaniel teef Flurk, nu 8 jaar oud en ze wordt er 9 in oktober, heeft haar kruisband aan haar linker achterpoot gedeeltelijk gescheurd en zal geopereerd worden. Momenteel gaat het niet goed met haar: manken, koorts, ... . Het hele verhaal kunnen jullie hieronder lezen, maar het is wel ERG lang uitgevallen ... . Bovendien zijn er heel wat rare tekens/letters op het einde van de post waar ik niks kan aan doen ... .
LANG VERHAAL
Als het allemaal wat onsamenhangend klinkt, excuses alvast. Ben gewoon compleet groggy van de zenuwen. Onze hond is ons eerste kindje (lees verder
). En kom op, 8 - 9 jaar is dat beest, worden er normaal 14 - 15 - geen haar op ons hoofd dat eraan denkt om dat beestje al te moeten afgeven!
Goed, Flurk, onze superaanhankelijke (en rot verwende!) Cocker Spaniel, is 8 jaar oud. In oktober wordt ze 9. Ze heeft altijd al wat gevoelige achterpoten gehad. Voor de rest heel gezond.
Enkele maanden geleden zijn we met haar stevig gaan wandelen in de bossen. De dag nadien liep ze ONTZETTEND kreupel (niet om aan te zien). Na een paar dagen was dit over, niks aan de hand dus.
Enkele weken geleden is ze opnieuw kreupel beginnen lopen. Naar de DA dus. Foto's genomen van de heupen en poten. Blijkt ze X-beentjes te hebben (milde vorm) en de chronische kreupelheid bleek te wijten aan een ontsteking, ze had namelijk ook verhoging van 39,8 °C. Artrose was er niet - oef. Ze heeft twee weken op ontstekingsremmers gestaan, Cimalgex 30 mg. Na die twee weken was ze zo goed als nieuw.
Weer een weekje verder begon ze terug te kreupelen. Opnieuw naar de DA en deze keer moest ze 6 weken de ontstekingsremmers gebruiken. We hebben toen ook een medische check up laten doen. Goed hart, longen. Bloedonderzoek prima, op een heel lichte afwijking van een bepaalde nierwaarde na, niks om ons zorgen over te maken volgens de DA.
Een kleine twee weken later (vorige zaterdagavond, de 9de juli) was ze eindelijk weer haar oude zelf. Spelen, lopen, springen. Je raadt het al ... toen we haar in de tuin lieten, nam ze gek als ze is plots een grote sprong, en bij het neerkomen (had het gezien) een hevige 'schreeuw/jank' en op drie pootjes tippelend naar ons toe. Twee dagen later, eergisteren dus, opnieuw naar de DA. Mijn vrouwtje vond dat ik wat snel was, ja tararaboem! Handelen moeten we doen, afwachten is niet aan mij besteed in dergelijke situatie. Toen had ik ook al, tot grote ergernis van mijn vrouwtje (die nog eens hoogzwanger is ook!), uren dingen opgezocht op fora en allerhande websites. Mijn conclusie als leek was: kruisbanden (deels) gescheurd. Ze had opnieuw temperatuursverhoging (39,4 °C). De dierenarts, vorige jaar afgestudeerd (niks mis mee natuurlijk, erg vriendelijk en begaan vrouwtje die echt ook uitleg geeft!) probeerde het schuifeffect te veroorzaken maar dit lukte niet. Omdat ze ook nog een klein beetje steunde op haar slechte linkerachterpoot was de kans volgens haar klein dat het om de kruisbanden ging. We zullen het nog een weekje aanzien zei ze met de ontstekingsremmers.
Ja hallo ... neen, daar was ik dus niet mee akkoord na alles gelezen te hebben op internet haha
Bij kruisbandblessures is één ding voor zover ik weet ontzettend belangrijk: SNEL HANDELEN! (en rust voor de hond natuurlijk).
Op mijn uitdrukkelijke vraag werd gisterenavond rond half 7 een foto genomen. Flurk is daarbij onder een roes gebracht, waar ze nog steeds herstellende van is aangezien ze nauwelijks wil eten en vooral, niet wil drinken - hopla, ook dat nog!
. Ze is nog heel suf. Moet er wel bij zeggen dat onze Flurk een ontzettend flauw hondje is, een echt moederskindje haha
. Een toetergeluid op televisie en ze kruipt weg ![]()
Volgens de DA was de kans op een kruisbandblessure toch écht zeer klein omdat ze zelfs onder de roes nauwelijks (let op dat woordje!) het schuiflade effect kon uitvoeren. Er was een heel klein beetje vocht te zien in de knie, maar echt heel weinig (ze heeft dat netjes aan mij op de foto's getoond). Van artrose was/is gelukkig op het eerste zicht totaal geen sprake (toch iets van goed nieuws!). Ik zei dat ik toch wel dacht aan de kruisbanden, maar goed. Aangezien er nog geen artrose was en alles er prima uit zag heb ik me er maar bij neergelegd.
De DA werkt echter samen met mijnheer Henk Pardon (iemand ervaring mee?) had ik gelezen op de website van de DA, een specialist (orthopedist) ter zake die freelance werkt bij verscheidene DA praktijken en alleen maar dit soort blessures behandelt - een enorme geruststelling voor mij. Ze heeft gisteren de foto's naar hem doorgestuurd voor alle zekerheid - dat doen ze blijkbaar altijd (goed zo!). Onze vorige dierenarts, een wat oudere man, zou dit met zijn trots NOOIT gedaan hebben! Ze zou me terugbellen als ze zijn mening had.
Vandaag, een uurtje of twee geleden, kreeg ik een telefoontje van de DA (toen ik zag dat zei het was werd ik kotsmisselijk) - volgens Henk Pardon is het schuiflade effect toch (zij het minimaal) aanwezig, wat toch wel duidt op een kruisbandblessure. Het klein beetje vocht in de knie was te wijten aan de ontstekingsremmers die ze krijgt, anders had het waarschijnlijk meer geweest. Dus ... opereren
.
Deze namiddag of morgen ten laatste krijg ik een datum waarop de operatie kan doorgaan. Ze gebruiken gelukkig gasnarcose, waar ik veel goeie dingen heb over gelezen en wat volgens de DA heel veilig is (je weet natuurlijk nooit). De operatie wordt met drie man uitgevoerd: de orthopedist, de DA en een assistent. Eén persoon houd zich uitsluitend bezig met de narcose. De operatie is wel flink duur, tussen 1000 - 1500 EURO (we zijn niet verzekerd maar goed). Maar we hebben dat natuurlijk over voor ons beestje. Ik hoor als ze terugbelt ook of er gekozen wordt voor een TTA of 'iets anders', een soort bandje dacht ik (iemand ervaring met dit 'bandje'?).
Kwam net buiten een man tegen van wat verderop die doodleuk zei: "waw, zoveel geld - zou je dat nog wel geven aan een hond van bijna 9?". Ik had hem bijna een flinke tik gegeven! Lompe boer
.
Flurkje ligt nu naast me in haar nestje te snurken. Daarstraks nog even een plasje gaan doen en een klein poepje. Ze wil echter slapen. Als ze opstaat lijkt het wel wat beter te gaan, ze houdt haar pootje niet meer omhoog. Maar ok, operatie toch nodig. Anders scheurt het naar wat ik gelezen heb toch verder, is er artrose, geraakt de meniscus stuk en zijn we nog verder weg van huis ... . De 'normale' behandeling met alleen ontstekingsremmers en pijnstillers heeft een belachelijk kleine kans op slagen. Flurk weegt trouwens 16,3 kg, iets te zwaar voor haar normaal. Te veel snoepjes, geloof me!
Groot probleem, vooralsnog is dat ze niet wil drinken
Heb haar wel met een beetje paté haar ontstekingsremmer gegeven. Ze is nog behoorlijk alert en haar nekvel komt nog op z'n plooi terug als ik het vastneem. Neusje voelt koud aan. Als ze vanavond nog niet drinkt is het misschien best terug naar de DA - die belt nog terug en dan zal ik het vragen. Moet ze maar aan de sonde ofzo. Mag kosten wat het wil - de aankoop van een nieuw tuinstel of slaapkamerkast kan nog een jaartje wachten!
Dus ja, zoiets kon op geen slechter moment komen ... hoogzwangere vrouw die uitgerekend is voor medio augustus. Langs de andere kant, ik ben leerkracht en ben tot eind augustus thuis. Het vrouwtje heeft bevallingsverlof vanaf volgende week tot medio november, maar een baby vergt natuurlijk ook aandacht!
Maar goed, ons Flurkje (voor alle duidelijkheid en ondanks de naam, het is een teef
) zal in elk geval in (mogelijk huilend en krijsend
) gezelschap kunnen revalideren, als alles goed gaat natuurlijk!
Op van de zenuwen ben ik. Dat ze nog steeds koorts heeft maakt me ook bang. En dan niet willen drinken. En dan de operatie. En ja, ook nog de bevalling die op ons afkomt!
We zullen zien. Ik houd jullie op de hoogte. Alle advies is meer dan welkom!
PS: toen ik aan de laatste paragraaf van mijn giga bericht (sorry!) bezig was heeft de DA teruggebeld om te zeggen dat ze de orthopedist nog niet aan de lijn heeft gehad. Ze belt absoluut asap terug. Heb met een flinke krop in de keel nogmaals gezegd: liever vandaag dan morgen die operatie
- vond ze heel aandoenlijk zo'n vent van 39 die zo met zijn hondje inzit haha! Wel netjes die oprechte bezorgdheid van haar vind ik ![]()
PS2: Flurk krijgt sinds vorige week (naast het voer voor oudere honden, ben merk even kwijt maar zou erg goed zijn) ook GLUCOSAN, korreltjes met hoog gehalte aan een mosselextract ofzoiets, en hoog aan omega 3 en glycosamineglycanen). Kan nooit kwaad denk ik.
PS3: wat een verhaal is dit geworden! Ik zal het volgende keer wat trachten in te korten- sorry
-- reactie gewijzigd door het moderator team op 18 juli om 19:52 --
Reageren






