Vind zelf de puppietijd veel meer werk dan een volwassen hond.
Vooral het zindelijk maken kost heel veel tijd en is af en toe frustrerend, voor mij dan. In het begin snapt de pup nog niet dat het buiten moet, dus je moet ongelukjes voorkomen. Daarom ga je na het slapen, eten, spelen, etc. hem laten plassen. Maar in het begin heb ik wel eens een uur buiten te gestaan zonder dat er wat uit komt, en dan ben je binnen gaat hij plassen...
Meestal hebben ze het vrij snel door gelukkig, maar voordat een pup écht zindelijk is kan even duren. Bij sommige honden zelfs maanden.
Verder moet je goed opletten dat hij niks sloopt, basis commando's aanleren, socialiseren, etc. Maar dit vind ik zelf niet zo erg.
Een pup is natuurlijk wel heel erg schattig, maar een volwassen hond vind ik toch leuker. Lekker lang wandelen, mee fietsen, steppen, hondenschool, etc. Hij draait lekker mee met ons ritme, kan al alleen thuis blijven, luistert, etc. etc. Dan kost het nog maar weinig werk.
(Wandelen en uitlaten versta ik niet onder werk nl, dat vind ik gewoon leuk)
Een puber daar in tegen kan wel weer ''erger'' zijn dan een pup. Die van ons waren niet zo erg, wat ik me er dan van herinner. Maar bij mij op de cursus zitten een paar flinke pubers. Daar zou ik niet heel vrolijk van worden haha. 
Ze doen net of ze niks meer snappen en kunnen, en negeren de baas soms volledig. Terwijl dat ze het een paar weken daarvoor perfect deden, best frustrerend lijkt me. 