Grijze labrador

Ik kwam zojuist een grijze labrador tegen. Nu vind ik grijze honden helemaal geweldig, en vind ik het karakter van een labrador wel leuk. Maar ik ben echt nog nooit die combinatie tegen gekomen.

Gelijk internet op gegaan, maar veel wijzer word ik niet. De een zegtdat er weimeraner doorheen gefokt is, daardoor de kleur. En de ander zegt dat het aan het gen ligt. Net als bijv. borders/aussies dat je zwart wit of blue/red  merle kan krijgen. 

Ben me een beetje aan het orienteren qua maatje voor joy. Nu ik vaker herders tegen kom, zie ik inderdaad in dat gelijkwaardige rassen beter kunnen klikken qua spelen. Een herder is ook te ruw/log met joy. Meer rennen en in de rug bijten war haar onzeker maakt. 

Ik heb er ooit eens 1tje gezien was een prachtige hond. Idd in duitsland meer voorkomend. De kleur is een dilute kleur. ( verdunningskleur)

 Is dat niet bij bijna elk ras dat er "geselecteerd" wordt/werd op kleur? 

"  Is dat niet bij bijna elk ras dat er "geselecteerd" wordt/werd op kleur?  "

Max† - Udhai & O'die

 Klopt! Kijk maar naar de merle kleur, met alle double merle - nestjes tot gevolg... 

"  Klopt! Kijk maar naar de merle kleur, met alle double merle - nestjes tot gevolg...  "

Iris, Kelly † en Lynn

 Ik bedoelde eerder dat alle rassen ooit geselecteerd werden op bepaalde kleuren. Bv rottweiler was ooit driekleurig. Na selectie bijna uitsluitend black and tan. 

Maar je hebt zeker een punt sommige kleuren zijn populairder dan andere met gevolgen van dien

Ik heb juist geleerd dat genetisch die kleur gewoon niet voorkomt bij Labs.. egt wat doorheen gekruist. Lab in vossen kleur mag dan weer wel want dat hoort onder de gele kleur..  maar zie je niet veel omdat de lichte gele kleur (witte Labs ) meer in trek was en daar vooral mee geselecteerd is

Bij de sheltie komt het ook niet voor en toch worden er heeeel zelden dilutes geboren... 

"  Ik bedoelde eerder dat alle rassen ooit geselecteerd werden op bepaalde kleuren. Bv rottweiler was ooit driekleurig. Na selectie bijna uitsluitend black and tan. 
Maar je hebt zeker een punt sommige kleuren zijn populairder dan andere met gevolgen van dien "

Max† - Udhai & O'die

 Ah, op die manier, ja dat klopt. Net als het Kooikerhondje waar soms een zwart-witte of driekleur wordt geboren, maar niet gewenst is omdat die kleur niet FCI erkend is.

https://neetegenzilvers.wordpress.com/

Het is dus geen gen 'defect' maar ooit begonnen met een kruising en toen verder gefokt? Als ik dat goef begrepen heb iig.

Wat ik ook las is dat er in de voor-voor-vooo ouders dus gerommeld is, maar de laatste/een na laatste genaratie wel 2 labs waren en er dus een stamboom voor gegeven kan worden. Dus eigelijk officieel lab  maar niet officieel lab. Hoe zit dat dan? Want als die getest zijn, heb je dus een raszuivere (?) gezonde lab. Of denk ik dat nu weer verkeerd?

 Kan heel goed zijn dat bruin op bruin gefokt is, kan je de grijze kleur krijgen.

Mijn GT fokt ze, heeft er zelf natuurlijk ook. Al vind ik alle honden mooi en ook de blonde en zwarte Labjes moeten er niet voor onderdoen.

http://users.telenet.be/zilverenlabrador/zilverenlabrador/Welkom.html

 hier een vossen kleur labje

'Mooi' is niet per definitie 'gezond en gewenst'. Fokken op kleur en gezondheid daarbij niet in acht nemen, is vragen om problemen. Je fokt indirect op een zeer smalle genenpool en dat is al gedoemd om enkel nog meer ongezonde nazaten voort te zetten.

Waarom geen zilver labs

 Ik snap inderdaad dat als je weinig 'begin' honden heb, je een cirkeltje krijgt (kan krijgen?) Maar er zijn wel degelijk grijze labs, met stamboom. Ook ouders getest met stamboom. In nederland komt dat niet veel voor. Dus hoe verklaar je dat?

De rasvereniging noemt als kleuren in de rasstandaard

citaat

Kleur: Geheel zwart, geel of lever/chocoladekleurig. 
De gele kleur kan varieren van licht roomkleurig tot vossenrood.  Kleine witte vlek op de borst is toegestaan. 

einde citaat

Bron: https://www.nlv.nu/rasengezondheid/rasstandaard.php

Als jullie genoemde kleur grijs leverkleurig noemen dan is dat binnen de rasstandaard.

Elke afwijking van de rasstandaard is fout.

 In nederland.. In het buitenland word grijd geaccepteert en hebben ze stamboom, testen etc. 

Maar ik vroeg me niet af of ze erkend werden in nederland, maar of het nou een genfout is of dus toch een kruising.

ik had mijn tekst al aangepast, omdat ik leverkleurig zag staan en jullie dat waarschijnlijk als grijs omschrijven.

 Dat weet ik niet. Maar zover mijn zoektocht ging, is grijs inderdaad fout in nederland. Vandaar dat er ook weinig fokkers zijn. In het buitenland is grijs dus al opgenomen in de labrador kleuren. Dus je hebt echt wel gelijk hoor. Grijs is fout. In nederland.

Alleen bij de Amerika kennel club wordt de silverlab geaccepteerd en ingeschreven als chocoladebruin en waaraan dan ook een stamboom verbonden kan worden. Een kennelclub is een soortgelijk orgaan als het FCI, waarbij Europese landen zijn aangesloten. Dat wil niet zeggen dat binnen de silverlab op de meest noodzakelijke verervingen wordt getest, binnen een goed sluitende database. Dat is in Europa al een crime, laat staan hoe lek dat in Amerika is, maar dat is simpelweg mijn mening. Wat nu een tendens lijkt, is dat silverlabs reuen naar Nederland en Europa worden gehaald en dat kan gewoon, omdat de kleur mee wordt overgeschreven bij import.
Of fokken met de silverlab een goede beweging is voor de toekomst, dat kan niemand voorspellen. Wat heel duidelijk is, is dat fokken op kleur met 2 recessieven gedoemd is om huidziektes erin te fokken. En dat is wat je juist bij de lab niet wilt, dat is bij de Chocolate al een probleem en is ook bij de silverlab aan de orde. Silverlab is vermoedelijk het resultaat van outcross met een ander ras, de Weimaraner. Verder fokken heeft dan de Chocolate opgeleverd. Daarnaast komen bij de lab ziektes voor, die veroorzaakt worden door het verkeerd kruisen en het niet willen outcrossen met goed buitenlands materiaal. Je hebt te maken met fokkers die daadwerkelijk vernieuwing in lijnen willen en met fokkers die voor de populariteit kiezen in plaats van vernieuwen. Dus komt de verwante genenpool elkaar vroeg of laat alleen al in Nederland en omringende landen gigantisch tegen. Voor dit moment is mijn mening dat de silverlab een modehond is op kleur en dat is niet in het voordeel van het terugbrengen van gezondheid in het ras.

We hebben het hier op het forum regelmatig over een beperkte fokbasis of een kleine genenpoel. Al zou er Weimaraner ingekruist zijn, zou dat dan niet juist de genenpoel vergroten? En mits er verantwoord gefokt wordt met een zilveren, of een drager van het betreffende recessieve gen, is het dan niet theoretisch zo dat dit beter zou zijn?

Tenzij het natuurlijk van 1 Weimaraner af komt, dan is het niet echt een groot verschil. Alhoewel wel interessant hoe een klein % mix zo'n groot effect kan hebben.

" We hebben het hier op het forum regelmatig over een beperkte fokbasis of een kleine genenpoel. Al zou er Weimaraner ingekruist zijn, zou dat dan niet juist de genenpoel vergroten? En mits er verantwoord gefokt wordt met een zilveren, of een drager van het betreffende recessieve gen, is het dan niet theoretisch zo dat dit beter zou zijn?
Tenzij het natuurlijk van 1 Weimaraner af komt, dan is het niet echt een groot verschil. Alhoewel wel interessant hoe een klein % mix zo'n groot effect kan hebben. "

Wilma en Dobby

Als de rest van de basis klein is en je geen keuze meer hebt, zou het theoretisch 'beter' kunnen zijn. Maar binnen dit ras is voldoende basis en heb je te maken met ook ras specifieke eigenschappen. Werklijnen, Dual purpose en showlijnen. Binnen de echte werklijnen lijkt mij ook bij dit ras, zal de basis voor vernieuwing breder zijn dan bij showlijnen. En binnen die werklijnen zie je dan meer de kleuren die in Europa niet gewenst zijn, niet alleen silver. Daarnaast fok je indirect op karakter, nog afgezien van gezondheid. Werklijn is heel anders dan de karakters uit showlijnen en daar zal je dan ook mee aan de slag moeten, ook met Dual purpose waarmee dan vaak vermengd wordt met showlijn. Wil je verantwoorde fok, dan ben je afhankelijk van showen en predicaten die je moet halen in het werk om te voldoen aan de rasspecifieke eigenschappen. Keurmeesters zien liever geen volle werklijntypes (ranke, hoge slanke honden), maar de laatste jaren naar kort op de benen, gedrongen rug en 'massa' (ik noem dat dik en vind dat niet mooi of bevordelijk voor het bewegingsapparaat). Het is niet alleen kruisen met een outcross ras. Was fokken maar zo simpel.

  mee eens..

grijs wordt bij labradors door FCI niet erkend

citaat

Colour: Wholly black, yellow or liver/chocolate. Yellows range from light cream to red fox. Small white spot on chest permissible.

einde citaat

http://www.fci.be/Nomenclature/Standards/122g08-en.pdf

Het is goed mogelijk dat het verdunningsgen generaties lang is doorgegeven zonder dat er honden met een verdunningskleur werden geboren. In andere verwante rassen zoals de Newfoundlander en de Chesapeake bay retriever komt het verdunningsgen ook voor, dus zo vergezocht is het niet dat de Labrador ook het verdunningsgen van oorsprong bij zich droeg. 

Voor de goede orde, een paar decennia terug was er dezelfde hetze over de bruine kleur bij Labradors. Dat zou ook van kruisingen komen en die honden waren 'niet echte Labradors'. Inmiddels ook gewoon een geaccepteerde kleur, en terecht, want bruin komt bij andere verwante rassen ook voor, zoals de Newfoundlander en de Flatcoat. Zo zal het met de verdunde kleuren vast ook gaan, als de kleur maar populair wordt en er gestreden wordt voor erkenning. 

En al zou het zo zijn dat de verdunningskleur bij Weimaraners vandaan komt (wat NIET is bewezen) dan is die kruising zo lang geleden gebeurd dat het nu totaal niet meer relevant is. Het percentage Weimaraner zou nu dan 0.0000000000001% zijn. 

Een onderzoek door de Amerikaanse Kennel Club (AKC) naar de raszuiverheid en afstamming van verdunde Labradors kwam dan ook tot de conclusie dat de honden raszuiver zijn. Daarom worden de verdunde Labradors daar gewoon geregistreerd. Op de stamboom komt dan bij de kleur 'chocolate' (bruin) te staan, omdat de honden genetisch bruin zijn.* 

Het verdunningsgen is inmiddels zo ver verspreid in het ras dat de kleur er gewoon bij hoort, of mensen dat nu leuk vinden of niet. Er zijn zelfs Amerikaanse show kampioenen die het verdunningsgen bij zich dragen. 

*De kleuren van de Labrador komen neer op het volgende: