hoe verwerk ik de dood van mijn hond?

Mijn hart doet nog steets zeer.Wat ooit zo gewoon leek is nu mijn gemis. Ik slijt mijn snot in mijn handen. Dit had zoveel anders kunnen zijn als ik er oog voor had.
Ik mis mijn ZUS als deeken als kleine kacheltje op mijn lichaam, ach ze was te dik volgens de vet. Maar ze was mijn meisje in de groep van jongens, en ik was er een van.
Eddy is ook een beetje ontdaan van haar gemis. Helaas kan ik haar naam niet meer genoemd hebben omdat het zoeken weezenloos is, en haar naam begraafd licht in onze harten.

Tis niet makkelijk he , mijn maltezer is ook gecremeerd , en ik moet zeggen , ik praat soms tegen zyn urne , en dat helpt me om het te verwerken en als ik slaap heb ik zen dekentje vast , dan is het alsof hij bij me ligt ...

xx

Hooi hooi

Misschien kan je het vergeten als je er wat minder aan prbeert te denken je kan bijv.
- probeer veel leuke dingen te doen zodat je het vergeet .....
Maar probeer Sloeber niet egt te vergeten natuurlijk.
Ohja en trouwens ik vindt Sloeber een hele mooie naam

Liefs Romi

Over een paar dagen is het zover. Op Sinterklaasavond 2009 is mijn kleine Lotje als pupje overleden. Ik weet niet of ik haar dood heb verwerkt. Ik denk nog veel aan haar en pak soms haar urn vast om iets tegen haar te zeggen. Gelukkig hebben wij haar zusje hier rondlopen en we zijn zo trots op haar. Toch blijf je je steeds afvragen hoe Lotje er nu uit had gezien als volwassen hond.

hoi beste hondenliefhebers,ook ik heb mijn oogappel laika moeten laten inslapen op 15 december 2010 om 20 uur savonds.ze had een spierziekte en kon ineens niet meer op haar achters pootjes staan.ik heb de veearts eerst nog een gouden spuit laten geven maar het mocht niet baten.ik had de dag ervoor nog een wandelinkske gedaan met laika een langharige duitse herder en ik zag dat ze het moeilijk had,en de dag erna was ze er plots niet meer.ik ben nu in zak en as en volledig ineen gestort.wil later een mooije album maken want heb honderden fotos van haar maar kan dat nu nog niet ik heb ze in een mooi urntje laten doen en een fototje erbij op een mooi plaatsje gezet. ik heb al haar speeltjes nog haar leiband en een plukje haar.ik las in een reaktie dat iemand een tatoage met de as op zijn arm had laten zetten,een goed idee en ga dat ook laten doen ,dan is ze voor eeuwig bij mij. nog veel sterkte en moet aan alle dieren liefhebers en ik ben blij dat er nog zulke lieve mensen bestaan met wie ik mijn verdried kan delen.

Onze hond is nu 12 en begint steeds meer last te krijgen van zijn bek waar een tumor in zit. De kans dat hij het nog een week red is klein omdat ik sinds 1 of 2 dagen merk dat hij moeite krijgt met ademhalen. :(

Maar wat ik nooit snap. In mijn leven heb ik toch wel wat sterfgevallen meegemaakt, jong en oud, maar ik kan dat altijd snel een plek geven en laat nooit een traan. Maar zo gauw mijn hond sterft (vorige hond stierf 2 jaar terug), dan ben ik echt dagen van slag en er echt kapot van. Ik huil echt nooit, laatste 10 jaar twee keer gebeurd, twee keer bij het overlijden van een hond. Ik ga me bijna schuldig voelen naar overleden familieleden en vrienden .

ik heb ook pas mijn hondje jordy in moeten laten slapen 9 december 2010.en hebt het er ook nog moeilijk mee hoe langer het duurt hoe erger ik hem ga missen.ik heb hem laten crimeren en staat nu op de kast.ik doe elke avond een kaarsje branden bij zijn urntje en praat ook tegen hem.savonds als ik het kaarsje uit blaas geef ik hem een kusje en zeg dan welteruste schat mama gaat slapen.en als ik dan in bed lig roep ik hem altijd en dan hoop ik zo dat die naast me lig.heel soms weet ik gewoon dat die er nog is dan voel ik hem.maar dat is heel soms ik wou dat ik dat elke dag had.

nu heb ik nog een hondje lady zij is al ruim 14 jaar oud en heeft ook last van atrose.krijgt wel pijnstillers maar ik heb niet echt het idee dat ze goed werken.ze loopt heel langzaam en mank maar ik kan haar nog niet missen dus ik hoop dat ze toch nog een tijdje bij me blijft.maar als het niet meer gaat moet ik haar ook laten gaan.en dat doet pijn.

ik wens iedereen hier heel veel sterkte toe.

beste diana,ik weet wat het is verdriet wand ik heb al veele honden moeten laten in slapen.daarom mag je niet egoistis zijn en dat is keihard.weet dat lady gelukkig is en geen pijn meer heeft stel je voor dat het andersom is dat zou pas erg zijn voor lady als ze alleen achter blijft.nu is het wel zo dat ik mijn vorige herdershond nog twee jaar exstra bij mij heb kunnen houwden door de zo genaamde gouden spuit,dit is wat bodybilders ook gebruiken moet je maar eens vragen aan je veearts.ik kan je ook vertellen dat je zijn wandelingske ook moet halveren en niet meer met stokken moet gooien of iets anders.laat eens horen wat de veearts gezecht heeft he.verder nog heel veel sterkte in deze mooilijke dagen,groetjes dirk

hoi dirk

jordy is mijn hondje die pas is heen gegaan.
lady heb ik nog zij heeft atrose.ze krijgt wel pijn stillers maar ze kan gewoon niet zo veel meer lopen.als ik met haar ga wandelen mag zij kiezen waarneer we weer terug gaan en dat is soms wel bij 5oo meter dan heeft ze het al gehad.verder slaapt ze heel veel.het eten wordt ook minder mja wat kun je er nog aan doen he.ze is al meer dan 14 jaar oud.
en spelen doet ze al een tijd niet meer.

groetjes diana

beste diana,als het zover komt en lady is niet meer word ze een steretje aan de hemel en kan je haar altijd zien. ze moet maar tegen jordy zeggen dat ze het heel goed gedaan heeft hier.dat heb ik ook gedaan bij onze laika die nu ook een sterretje aan de hemel is.veel sterkte, het ga je goed

Ik huil normaal niet gauw, maar toen Cin overleed, heb ik weken gehuild. En dat heeft me goed gedaan, je gevoel uiten. Een teken dat ik veel van haar gehouden heb. Dat maakt het makkelijker te verwerken.

Als een hond een goed leven heeft gehad dan moet dat troostend werken.
Dit is wel heel snel gegaan en dat spijt me heel erg voor je. Maar bedenk hij heeft geen pijn meer. Denk aan de mooie momenten.
Veel sterkte.

Vanmorgen nog een afspraak gemaakt bij de DA, Sjietje mocht om 15u voor onderzoek.
Ze heeft het niet meer gehaald.
Mensen zeggen, hou je aan de herinneringen,
maar Sjietje ging morgen pas 3 jaar en 4 maandjes oud zijn.

doet echt pijn!

hoi,

Mijn naam is Evi en ik ben mijn hondje (Yorkshire) sinds gisteren verloren, hij had een thumor op de pancreas en er was niets meer aan te doen, we hebben hem moeten laten inslapen. Hij zou op 28 maart 11 jaar zijn geworden. Hij was bijna 10 jaar bij ons. Het was een hondje dat in een vakantieperiode uit de auto is gezet en zo bij ons is terechtgekomen, we hadden hem de naam jef gegeven. We zagen hem ontzettend graag hij was voor mij mijn enige goede vriend. Tijdens de scheiding van mijn ouders was hij er altijd voor mij ook als ik gepest werd op school bracht hij mij verstrooing hoe moet ik dit verdriet ooit verwerken?

Evi

Hoi allemaal....

Ik als energetisch dierentherapeut krijg veel de vraag om contact te zoeken met een overleden huisvriend.
Nadat ik dat gedaan heb geef ik vaak als tip om te verwerken van dat verdriet om een soort van altaar te maken wat ingericht is en gedachten van je maatje bevatten.
Plaats daar een kaarsje bij en steek dat aan.Zo geef je op dat moment je volledige aandacht aan het overlijden.
Huil daarbij,lach daarbij,laat je gevoelens komen die komen.
En moet je weer verder omdat je dingen te doen hebt blaas je het kaarsje uit.
Zo kan je een verwerking een plaats gaan geven.
Vergeten doe je ze nooit!
Verwerken is geen goede benaming als je mij vraagt want dat gebeurd niet....je gaat het een plaatsje geven zodat het in je leven gaat passen zoals die nu is.

Snappen jullie dat?
Ooit zo moeilijk om dingen op papier uit te leggen

philippe, hebben dinsdag afscheid moeten nemen na een overwogen beslissing van onze basset hound,walter.
Walter had blaaskanker en ging zienderogen achteruit,
11 fantastische jaren was hij er voor ons, en nu blijven alleen de herrinneringen en de immense leegte van zijn vertrek.

He wat verdrietig.Heel veel sterkte met het verlies van Walter.

Heel naar voor je, jammer dat je ouders je er niey bij betrokken hebt. Mijn hond heb ik corig jaar juni moeten laten inslapen die is 15 jaar geworden, voor hem heb ik een speciaal plekje in de huiskamer staan waar zijn yrn staat met een foto ervoor en drie waxine lichtjes die ik elke avond aansteek. plus dat ik een de mooiste foto heb uitgezocht en die heb laten uitvergroten en een lijst er omheen en in de woonkamer hangt. we hebben ondertussen ook wel weer een nieuw hondje nu 8 maanden. maar elke avond gaan de waxine lichtjes aan. We vergeten hem niet. en praten veel nog veel over hem.
Ik wens je veel sterkte met dit grote verlies
groetjes monique

07-02-2011 heb ik lady laten inslapen het ging niet meer.ik ben in nog geem twee maanden mijn beste maatjes kwijt geraakt.en dat doet pijn heel veel pijn.hoe kun je dit verwerken he.waar ik nu wel aan denk en dat doet me dan weer goed is dat ze weer bij elkaar zullen zijn.ze waren echt onafscheidelijk.
lieve jordy en lieve lady ik hoop dat jullie elkaar weer hebben gevonden.en dat jullie nu lekker samen aan het spelen zijn.weet dat ik heel veel van jullie hou en dat ik jullie nooit zal vergeten.jullie waren heel speciaal voor mij vergeet dat nooit.kusjes en een dikke knuffel van ons allen hier.en ooit komen we weer bij elkaar.

hoi beste diana,dit moet vreeselijk voor jou zijn.maar je hebt een zeer moedige en juiste beslissing genomen.voor jou hondjes is het beter zo en daar moet!!! je aan denken.ik heb vandaag ook een zeer slechte dag,laikatje is op de kop af twee maanden geleden heen gegaan en ik loop al de hele dag te janken had ik hem nog maar mijn lieve schat maar ik weet dat ik ook de juiste beslissing heb genomen en dat is een hele troost.ik wens je heel heel veel sterkte in deze moeilijke dagen,en kop op he.

mijn hond wordt vandaag ingeslapen zij had een tumor in haar mild nieren en lever
hoe moet hier mee omgaan

Heel vee; sterkte britt
ik wist ook niet hoe ik er mee om moet gaan

toen mijn oppashondje overleed was ik zo verdrietig en in shock dat ik niet naar school kon

Voor alle baasjes die een maatje zijn verloren,
heel veel sterkte.
Hier op hondenpage verkeren zoveel baasjes, die
helaas hetzelfde meegemaakt hebben, maar zijn een
grote steun.
Bij de kortstondige ziekte en dood van mijn Luca die op zijn tiende verjaardag 03.06.2010 binnen 5 dagen stierf aan levernecrose, heb ik veel steun gehad,
van veel baasjes van hondenpage.

ik weet hoe jij je voelt ik heb vandaag mijn mechelse herder laten in slapen.
mijn meisje had ik pas 5 maanen maar niets meer dan alleen ellende mee gemaakt.
ze was men diensthond.
ik kreeg haar in 4 november in 4 december haal ik de toetsing en op 6 december licht ze onder het mes voor haar melkklier tumoren te laten verwijderen, haar halve buik moest open.
de dieren arts had ons verteld dat 6 % overlevings kans was, dit heeft ze door staan en overleefd
2 x is ze op nieuw moeten gehecht worden.
duurde 5 weken voor dat ze herstelt was
nog geen 2 weken gezond en op eens alle 4 de poten dik, kon niet meer lopen niet meer opstaan echt zielig dieren arts verteld dat dit nog nooit gezien was.1 poot wel 2 poten zeldzaam 4 poten nog nooit,
ze is 6 dagen lang gespoten geworden met cortison en nog veel meer.
dit hielp zeer goed vorige week begon het weer, weer terug naar de dieren arts, weer een spuit, en medicatie zwaarste van het zwaarste, zelf er over haar gewicht.
vamorgen ging het zeer slecht niet mijn meisje die ik kon.
weer met spoet naar dierenarts.
ze zouden bloedafnamen doen en dan foto;s maken van poten en hart, want ze kuchte vaak met gevoel dat ze stikte.
op eens krijg ik telefoon 1 later dat ze niets meer konden doen.
ze zat onder de kanker in de buik bij haar hart bij haar mild nieren en boten en ga zo maar door.
ze konden haar ook steeds elke dag blijven spuiten om haar leven te verlengen.
maar dan ben ik aan me zelf aan het denken en niet an mijn hondje.
hebben daar op besloten om haar te laten inslapen, kon haar ook nog 1 dag naar huis krijgen maar waarom dan weet i dat ize niet terug zou gaan en haar alleen maar pijn zou laten lijden.
neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee dat doe ik nietg.
ik mis haar zo erg n elke keer als ik dat leeg kooitje zie dan denk ik aan haar.
elke keer als ik men andere honden waaqarschuw dan denk ik aan haar, elk denk baar geluid dat ik van hun hoor denk ik aan haar.
en vaak zeg ik haar naam.
ik weet wat je voelt het doet mij pijn.
ik ben men maatje voor het leven kwijt .
heb besloten dat ik haar laat crimeren en terug naar huis laat komen. met pijn in men hart ben ik haar verloren wij zijn haar verloren op een leeftijd van bijna 9 jaar op 1 april zou ze 9 jaar worden.
rust zacht mijn omatje we zullen je elke dag missen
we shall miss you for ever

Wat erg dat ze zo veel heeft moeten meemaken.
En wat erg dat je haar nu moet missen.
Ze heeft nu geen pijn meer en dat moet toch wel een beetje een troost voor je zijn.Ik wens je heel veel sterkte om dit verdriet te verwerken.

Ook ik ben sinds kort mijn beste, en liefste maatje verloren. Ik vind het heel erg, dat ik er niet bij ben geweest, toen ie in huis vanzelf is ingeslapen. Hij was niet alleen, maar ik was er op dat moment niet. Hoe moet ik hier mee omgaan, mijn lieve kleine Basje. Heb gelukkig wel wat haren, en laatst nog een tandje gevonden, en alles zoals zijn speeltjes van hem bewaard. Met dit beestje had ik een speciale band, die ik nooit meer met een hond zal krijgen. Ik huil iedere dag om hem. Wens iedereen ook veel sterkte met zijn en of haar verlies met een dier, want het verscheurt je van binnen. Hij was bijna 15 jaar geweest, zijn hartje heeft het begeven.

ik wou alle mensen die een dierbaar maatje zijn verloren heel veel sterkte en kracht toe wensen.

lieve jordy en lady ik denk nog elke dag aan jullie.
jullie waren heel speciaal voor mij.ik mis al die kusjes en jullie blije lach.het kwispelen van jullie staartjes als we thuis kwamen.dat is nu voorbij.
nooit zal ik jullie vergeten.voor altijd hebben jullie een plekje in mijn hart.en eens komt er een dag dat we weer samen zullen zijn.

een dikke knuffel en een kusje van jullie mama.

Zwaar heel zwaar ik heb woensdag mijn Berner moeten laten inslapen het doet mij goed om er veel over te praten en de plekjes op te zoeken waar ik graag met Mac was het moet slijten vergeten zal het nooit mijn maatje wordt maandag gecremeerd in Rhenen en komt dinsdagavond weer terug bij mij zodat ik hem een plekje kan geven thuis. Ik zal een fotootje er naast zetten zodat ik een plekje heb in huis om Mac te herdenken en mijn gedachten te laten gaan over de mooie tijd die wij samen waren al was het veel te kort.

Deze muziek heb ik voor hem uitgekozen dit ter nagedachtenis aan onze kanjer Mac Ghandor

ik heb banjer ook moeten laten inslapen...mijn maat en metgezel
15 jaar oud...maar zoveel pijn aan zijn poten..hij kon niet meer

nu noch steeds heb ik er moeite mee.
maar de manier hoe ik ermee omga is ook goed
vaak moet ik nog een traantje of kleine huilbui wegsnotteren..de herrineringen en het gemis van zijn aanwezigheid.
hij had veel zorg nodig..die ik continu aan hem gaf.
ik heb zelf een tijd beneden geslapen om hem in de gaten te houden...dan bind je wel met een hond.

tja..er komen weer nieuwe dagen
het gaat allemaal vanzelf en iedereen op zijn eigen manier
voor mij??
ademhalen en doorgaan.
dat is het enige wat ik kan doen
en de wetenschap dat hij nu geen pijn meer heeft..maar nu verlost is van zijn leiden.
zelfs nu moet ik weer snotteren terwijl het 6 maanden geleden is.

spreek je gevoel uit richting andere mensen.
je hond is voor jou altijd speciaal..en dat zal zo blijven