Zolang je er zelf geen problemen door ondervindt? 
Wij hebben het meeste hier (onbewust) "aangeleerd". Ik zit er zelf niet zo mee en vind het wel grappig. Mijn moeder daarintegen.. 
Toevallig zat ik gisteren met een vraag in mijn hoofd hoe snel honden nou iets door hebben. Hoe snel ze een bepaald gedrag laten zien waardoor ze "hun zin kunnen krijgen".
Hier "discussiëren" we bv regelmatig welke kant we op gaan. Ik loop vaak waar zij wil lopen, maar soms gaat dat echt niet haha! 
Dan krijg ik de meest zielige blik, terwijl ze als een standbeeld stil blijft staan (en telkens de richting op kijkt waar ze heen wil). Als ik haar dan eenmaal mee krijg, begint ze te steunen, kreunen en te zuchten.
Ook bv op de bank (ze ligt toevallig altijd op "mijn plek"). Als ik er dan voor ga zitten, op het randje, dan krijg ik ook een diepe zucht, waarna ze me het liefste (met grof geweld) de bank uit trapt.
Ze vertrekt wel netjes als ik het vraag hoor haha!
Maar meestal ga ik maar ergens anders zitten. 
Of de tuindeur.. die krijgt ze zelf open, met gemak!
Zijn wij in de buurt, moeten wij deze voor haar openen. Ze blijft net zo lang zuchten, kreunen en steunen tot..... 
En dan nog niet te spreken over de plekjes waar ze het liefst aangeraakt wordt! Als je haar wilt aanhalen, draait ze meteen haar kont naar je toe, achterpoot iets opzij (of haar kont richting je gezicht). Najah, dan moet je aan haar billen/liezen kriebelen. Als je dat niet meteen doet, blijft ze ons duidelijk maken (door steeds een stukje met haar achterste dichterbij te komen) dat je daar toch echt moet kriebelen! 
Ik krijg wel vaak commentaar van buitenstaanders, maar daar kan ik niet echt wakker van liggen. 
Iedereen doet het natuurlijk anders en anderen hebben weer andere wensen dan ik bijvoorbeeld.