"...Nadeel voor zulke hondjes is dus ook nog eens dat ze klein zijn, ze worden schattig gevonden en mensen kijken ze altijd aan en willen altijd aaien. Ook al zei ik dat Bambi daar echt niet van gediend was, toch proberen..."
Ik quote even klein stukje maar ik kan me 100% vinden in jou verhaal. De afgelopen 4 jaar heb ik Twinko zien veranderen van verlegen pup in nerveuze blaffer.
Echt, ik heb d'r van alles aan gedaan om hem te beschermen tegen grijpgrage handjes maar je let even niet op en voila, iemand tilt zomaar je hond op!
Of idd in de trein, ligt hij heerlijk te slapen naast me, in ene uit het niets een vreemde hand op z'n kop.
Ik kan me daar zo kwaad om maken! Mensen negeren totaal alle lichaamstaal en moeten hem zo nodig even aanraken. Zelfs als ik ze zeg dat niet te doen. Dan krijgen ze spontaan Caesar Millan Syndroom "Dag kleintje, zit je te grommen naar me? Ach gossie dat hoeft toch niet? Ik doe niks hoor, ik mag jou toch wel aaien, kom maar hier.." graai graai.
Dus zoals iemand hier boven zei, ja kleine hondjes zijn vaak nerveuzer maar niet omdat ze zo geboren worden denk ik, het is gewoon dat ze vaker op hun hoede moeten zijn.