" Ik vraag mij soms echt af bij een topic zoals deze,worden we in de maling genomen? "
Vraag ik me ook af, als er dit soort dingen geschreven worden.
Zo niet, dan is dit een typisch geval van
antropomorfisme, waarbij men een dier vermenselijkt door zijn gedrag te vertalen in menselijke emoties.
Een hond is niet dankbaar voor een nieuwe bank of ondankbaar als hij daar op plast. Evenmin legt hij een connectie tussen het plassen, het later opgesloten worden en geen eten krijgen.
Mensen wel, die kunnen daarover redeneren, er aan terugdenken, er een conclusie over trekken en uiteindelijk besluiten van gedrag te veranderen.
Een hond niet. Die ruikt ineens een vreemd object met een sterke, onbekende geur en plast erop om er een vertrouwde geur aan te krijgen. Enige tijd later komt de baas thuis. Deze maakt -waarschijnlijk- een hoop stampij, waardoor de hond nog onzekerder wordt. Bij deze stampij wordt waarschijnlijk ook de bank betrokken, waardoor de hond de boosheid van de baas en die vreemde bank aan elkaar kan gaan koppelen en de bank nog onaangenamer wordt.
Dan wordt ze ook nog eens zomaar opgesloten en krijgt geen eten, heeft geen idee wat er aan de hand is, weet alleen dat de baas opeens zomaar raar kan gaan doen en dus niet geheel te vertrouwen is.
Wat heb je dus bereikt? Niets, je hebt alleen een gestresste hond en een vieze bank.