Castreren of niet?

Ik heb een intacte reu en een intacte teef.

Nala is 3 en Simba 2 jaar.

Simba hoeft niet geholpen te worden omdat hij niet op loopse teefjes reageerd.

We komen ze wel eens tegen tijdens wandelingen, hij reageerd echt niet.

Hij reageerd alleen als Nala op haar hoogtepunt zit.

Nala gaat dit jaar wel geholpen worden dit omdat ze steeds schijnzwanger is.

Nu even de loslopende loopse teven.

Wat een onverstandige bazen.

Als Nala loops is heb ik haar ten alle tijde aan de lijn.

Kom ik tijdens een wandeling een hond tegen, meld ik even dat ze loops is.

En ik ga niet met haar naar losloopgebieden.

Loop dan ook op tijden dat ik weinig tot geen honden tegen kom.

Romeo en Luca  hebben nooit last gehad van het teefje van de overburen, dus van een loops teefje 3 deuren verderop en dat kwam omdat het baasje er rekening meehield, als ze loops was! Romeo is altijd aangelijnd en vanaf die keer zeker! Ik ben juist voor aanlijnen, want ik vind het ook niet fijn, als er een vreemde loslopende hond op ons afgestormd komt.

Vigo is gecastreerd,volgens mij toen hij 8 maanden was.

Hij is kortharig zijn vacht blinkt als een spiegel,hij is mooi uitgegroeid.

Geen hitsig gedoe,geen viezigheid op mijn witte muren wat ik bij mijn vorige ongecastreerde reuen wel had. Geen gepiep,geen hongerstaking,heb er alleen maar gemak van en Vigo ook want heel je leven intact zijn en je apparaat niet mogen gebruiken,tja...dat zou bij hem meer frustraties hebben opgeleverd.

Trouwens hij was ook een onzekere hond,heb zijn gedrag in goede banen kunnen leiden na zijn castratie omdat zijn slechte gedrag nog niet ingesleten was. Hij was extreem agressief door zijn onzekerheid.

Hij is gezond,heeft sterke botten,is niet dik en actief.

Ben blij dat hij gecastreerd is,nergens last van.

Een klein puntje ik vind een ongecastreerde stafford mooier maar je kan niet alles hebben.

Reu of teef is voor mij wel een groot verschil.

Ik heb een teefje gehad samen met een reu. Teefje laten helpen want ik zat echt niet op een nestje te wachten. Ook nooit gedacht het niet te laten doen. De eerste loopsheid (omdat sterilisatie gepland was 3 maand na eerste loopsheid) was al een ramp toen. De honden moeten scheiden, 1 bij familie moeten plaatsen die weken want met de reu kon je niets meer aanvangen.

Los daarvan als ik enkel een teefje zou hebben, is de kans toch ook wel groot dat ik zou laten steriliseren. Je hoort toch vaak dat vroeg of laat medische problemen opduiken bij teefjes en soms met slechte afloop. Daar zou ik bang voor zijn. Bovendien zou ik ook bang zijn voor "accidentjes". Mijn hond nu kan binnen en buiten (in de tuin) ook als we weg zijn. Met een loops teefje zou ik me dat niet riskeren. Stel je voor dat een andere hond in de tuin geraakt of mijn hond zou ontsnappen om een stoere bink te zoeken, ik mag er niet aan denken. Je kan ze binnen houden natuurlijk maar dat vind ik dan allemaal zo ingewikkeld (ik heb het graag simpel) wanneer begint het juist en wanneer ben je zeker dat het weer voorbij is. Bovendien zou ik ook bang zijn dat het teefje zou gestolen worden en in de fok belanden en nest na nest nee... Dus ja gezien ik voor vanalles bang zou zijn, denk ik dat ik een teefje wel zou laten helpen. (Met een langharige hond kan dat wel drama zijn voor de vacht maar goed, je kan inderdaad niet altijd alles hebben zoals Monique ook al zei. Soms is het afwegen en kijken wat voor jou doorslaggevend is.)

" Sja ik ben een groot voorstander van snijden in gezonde honden. Er zijn zo weer een hoop puppy's en als je dan daar een vraag over wilt stellen mag het niet hier want dan is het niet fokken volgens de regels Bedenk zelf maar hoe serieus je het dus moet nemen.
 
Voor mij is het allemaal iets overdreven wat hier staat maar goed, dat is misschien wel omdat ik nog nooit een karakterverandering heb gezien van dichtbij. Ja, ik lees het wel eens maar door het nog nooit meegemaakt te hebben ga je je afvragen wat die mensen zijn gaan doen.
 
Vachrveranderingen zijn een serieus ding, net als dat je hond nog even te jong is. Wat hier boven al gezegd is chip hem dan eerst.  "

S&F.

 Ben het helemaal met je eens

"  Ik haal uit je schrijven geen noodzaak om te castreren, dus ik zou t op dit moment niet doen.
 
Misschien beter eerst werken aan zijn angst en onzekerheid? "

Paddy's Mate

 Voor de volledigheid, ik heb mijn reutjes met 8 maanden laten castreren, en heb daar geen dag spijt van. Wat een rust heeft dat voor ze gebracht. Nadelen heb ik niet gemerkt, zelfs aan de vacht niet.

 En dat is nu helemaal niet herkenbaar bij mij,Vigo is een stuiterbal,zo'n hond die in je nek vliegt. Hij loopt tegen de 9 jaar gaat mee fietsen,stuitert de zeedijk over.

Ik heb ook mijn toentertijd 8-jarige bouvier laten castreren die werd gek van zijn nieuwe vriendinnetje een bouvier pupje.

Hij was ingedut maar het nieuwe hondje in zijn leven daar ging hij van opleven,hij werd weer zo gek als een deur en hij is in goede gezondheid 14 jaar geworden,alleen zijn vacht werd minder,maar een 14-jarige bouvier heeft sowieso geen prachtig vachtje meer.