" De eerste hield niet meer op, gelukkkig zijn het kleine honden. Hij bleef maar komen, en ik hield me in; met in gedachten dat 1 trap van mij het einde zou betekenen van die JR. Ik had wat lichte schaafwonden aan mn onderbeen en gaten in mn broek. Baasje was een verwarde vrouw die ontoerekeningsvatbaar was, heb er niet veel mee gedaan aangezien ik moest werken en het was 8u sochtends.
Tweede keer precies zelfde scenario JR bleef maar komen maar deze keer is de JR 3 meter verder gelynched ( zoals je bij voetbal een bal dood op je voet legt en daarna wegduwd). Ik heb dus niet geschopt maar geduwd met mn voet als het ware. Daarna droop de hond af gelukkig. Baasje van die hond heeft mn broek vergoed, en ik heb medegedeeld dat wanneer hij zijn hond weer los heeft ik mijne ook loslaat en dan zien we wel wat er gebeurt. Dat maakte gelukkig enig impact, maar ik zag zijn hond twee dagen later gewoon weer loslopen

.
In beide gevallen zou ik niet gebeten zijn als ik mijn hond niet bij me had (of mijn hond niet reageerde), ik moest namelijk mijn hond ook nog controleren dat hij niet bij je JR zou komen en omgekeerd.
"