" Daar zit ik dan.. huilend op de bank.
Beau is zo enthousiast en druk. Hij luistert niet buiten. Ik ben bang voor hem.
Ik laat hem dus uit met peuter lopend mee en baby in de draagzak. Beau heeft een nieuw spelletje. Riem in de bek en trekken en springen maar. Ik vind dat doodeng. Ik ben bang voor hem. Maar ik moet 4x per week s avonds met hem uit.
Ik wil dit niet. Maar we hebben nu eenmaal besloten voor hem te zorgen en man vindt het wel fijn om met hem te wandelen. "
Dat hij niet luistert is één ding. Dat je er bang voor bent maakt alles gecompliceerd.
Hij is groot, onstuimig en luistert voor geen en je kent hem niet..... en ik vermoed dat je daardoor bang bent.
Een wandeling met een hond die niet luistert is al een beetje tot zwaar frustrerend.
Maar als je dan nog een peuter en een baby in een draagzak bij hebt...... dat is in deze situatie echt niet te doen.
Is er iemand aan wie je kan vragen om even op de kids te letten? Buren? Vrienden die even kunnen bijspringen? Familie?
Boeken en school allemaal prima maar dat is langere termijn. Daar ben je nu op dit moment niets mee. Voor nu, als je gaat wandelen:
Maak gebruik van een langere lijn, 4 à 5 meter. Zo heeft hij beperkte vrijheid om links en rechts te snuffelen. Maar als het nodig is kan je hem dichterbij nemen, bvb op smallere doorgangen.
Neem lekkers mee (voldoende), vlees (kleine stukjes rauw rundsstoofvlees), kleine blokjes kaas (steek dat in een klein plastiek zakje dat je in jouw jaszak kan steken en je er makkelijk aan kan.
In je ene hand heb je de lijn zodat je met de andere aan het lekkers kan. Strooi dit voor je uit op de grond, zijn aandacht zal daar dan op gevestigd zijn.
Je hoeft geen kilometers te gaan wandelen 's avonds.
Daar waar een pleintje gras is en wat struiken kan je de hond rustig laten snuffelen. Strooi maar wat van dat lekkers in het gras. En ondertussen kan hij zijn behoeftes doen.
Hoe doet hij het binnen? Hoe is daar zijn gedrag?