Dat is een van de redenen waarom Lexi en Mara niet meer los gaan.
Dat jachtinstinct is, het lijkt wel vooral sinds Vera er niet meer is, nog sterker geworden. En omdat ik niet meer in de grote duinen loop, maar in de kleine duinen hier aan de overkant of in het park (dus met wegen dichtbij), neem ik het risico niet. Plus Lexi met haar artrose rent zichzelf voorbij. Maar ze zijn er tevreden mee zo, hoor, ik heb lange riemen en ze lopen met plezier.
Soms mis ik die tijd wel hoor, dat ze nog allemaal goed ter been waren en ik ze allemaal los gooide in de duinen, lekker allemaal hun eigen gang. En als iedereen moe maar voldaan was gingen we weer eens huiswaarts.
Maar ja, dit vertederende 'ouwe mutsengebeuren' heeft ook zijn charme ![]()


Reageren