Volgens mij wil ik hem zelf houden. (pyreneese herde mix)

Joh ik vind ik echt heel jammer. Heb heel mijn leven honden gehad, meerdere trainingen gevolgd, maar id nog niet zo een getraumatiseerd hondje (het gaat overigens met 100 stappen vooruit).en ja dan kies ik er voor om advies in te winnen op óók een forum waar snel reactie komt. 

Ik moet zeggen dat ik het oprecht heel vervelend vind dat er dan zo negatief gereageerd wordt door je, tineke. En waarom moet er iedere keer een discussie ont staan over wel of niet opvangen. En of we wel goed genoeg zouden zijn.Ik heb het bij een ander topic ook al geschreven. Mensen willen advies, niet horen hoe stom of onkundig ze zijn dat ze bepaalde beslissingen nemen. EN VIND HET ERG OM ZELFS TE MOETEN UITLEGGEN!! En uiteraard is de gedachte dat mike niet plaatsbaar zou zijn, niet de reden dat we hebben wellicht laten blijven. Zoals ik al schreef is hij super vooruit gegaan. Ook gewoon dóór ons dóór wel fijn advies hier. Maar goed.... word er een soort van moe van. Als je opvanggezinnen wel/niet wil laten zijn, mag dat uiteraard gewoon hoor..

Misschien is t een idee Tineke om een eigen topic over t wel of niet opvangen van honden te starten? Kunnen wij hier fijn Anne's topic volgen zonder offtopicgedoe!

Anne, ik hoop dat je gewoon blijft schrijven!

Ik hoop toch ook nog verder te kunnen lezen over je mixje. 

Maar als je schrijft dat hij al 100 maal vooruit is gegaan, moet je vast wel iets goed doen. (Niet dat ik daar aan twijfelde, zoals je vol liefde over je opvangertje schreef, kon dat bijna niet anders.)

Wil dat overigens zeggen dat de kans vergroot dat hij een blijvertje is?

" Misschien is t een idee Tineke om een eigen topic over t wel of niet opvangen van honden te starten? Kunnen wij hier fijn Anne's topic volgen zonder offtopicgedoe!
 
Anne, ik hoop dat je gewoon blijft schrijven! "

Paddy's Mate

Goed idee

Anne, ik hoop eigenlijk ook dat je gewoon zo af en toe een update post (met af en toe een foto ) en als je vragen hebt dat je die dan nog steeds durft te stellen! 

Hoi,

Ik zelf heb 4 Pyreneese herder honden, en wat je schrijft over de hond zijn karakter kan ik uit opmaken dat hij voor een heel groot deel het pyrie karakter heeft.

Dit is zeker geen makkelijk karakter maar wel te doen hoor Ik heb van mijn 4 honden er maar 1 bij die zich laat aaien door vreemde mensen, de andere honden willen er niets van weten.

Als je wat meer info wilt over hoe met dit ras om te gaan, vraag het me en ik probeer je er mee te helpen!

Groetjes, Bindi

O kijk dat is leuk bindi. Maar je staat als gast. Wanneer jezelf registreert kan ik je berichten. Foto's plaatsen hier lukt me nog niet op 1 of andere manier.

Oeps had ik even niet aan gedacht.

Ga het gelijk even doen.

zo ik ben er

Goedemorgen, van het weekend voor het eerst in het knisperende gras gelopen. Vanwege de vrieskou.. hij vond het maar raar erg lollig om te zien. Hij wordt zoals ik zei ook steeds vrijer. Hij wil nogal eens in de knieholte happen als je loopt. Das iets minder.. maar zal wel goed komen. Maar mocht iemand tips hebben Hoor ik ze graag (positieve tips)

Ook goedemorgen,

Ik veronderstel dat je met lopen eigenlijk gewoon stappen bedoeld?

Dat happen is een uiting van spanning.

Wandel aan het tempo dat hij aangeeft. Maak ook gebruik van een iets langere lijn. Zodat hij een beetje vrijheid heeft om te gaan snuffelen en zijn neus wat kan volgen.

Als hij hapt, (probeer ook al eens te kijken of hij dit op specifieke momenten doet. Is er dan iets te zien? Een voertuig dat passeert? ( zelfs verder weg ). 

De wandeling misschien nog iets te lang. Hoe lang duurt zo'n wandeling?

De momenten dat hij hapt, hou dan effe stil. Maak een klak geluid met je tong, dat je z'n aandacht hebt. Dat hij vlak tot bij je komt. Spreek hem rustig toe en geef hem een 10-tal stukjes vlees (kleine stukjes rauw rundsstoofvlees bvb). Laat de lijn wat vieren en vervolg je weg. Nogmaals , laat hem het tempo bepalen. Als hij van zichzelf nog niet veel snuffelt, kan je hier en daar ook een snuffel moment inbouwen door stukjes vlees op de grond te strooien

Nou het is gewoon in huis. Tijdens het wandelen heeft hij het druk met snuffelen haha. Ik ben nu mijn schoenen aan het aan doen.. en dan komt hij ook.. wil hij een soort knuffelen en doet zijn bek rond mijn kuit. Om vervolgens te gaan liggen. Hij bijt niet door ofzo maar doet zijn bek dus rond mij been en laat dan los

Ok omdat je over buiten in de vrieskou vertelde dacht ik dat het tijdens de wandeling is.

Super dat hij daar zo snuffelt. Zo belangrijk voor een hond.

Het is moeilijk natuurlijk om daar gericht op te antwoorden. Om dat te kunnen moet je de hond zien en de situaties waarin het voor valt, weten.

Je zou eens echt bewust moeten op letten aan wat er aan vooraf gaat, wanneer hij dit doet.

Maar voor veel honden is het aandoen van schoenen, jas, nemen van sleutels een bepaald sein op een gebeurtenis die gaat volgen. Eentje dat spanning met zich meebrengt (daarom niet negatief).

Als het inderdaad in deze richting wijst, kan je hem aanleren van rustig te worden.

Hallo Anne,

Alleerst mijn complimenten dat je eerder ook al opvang honden hebt gehad en hun de kans hierdoor hebben gekregen op een liefdevol thuis daarna!!

Als ik het lees over Mike zijn jullie erg begaan en denk ik dat hij juist op de goede plek zit.

Het zal best op zijn tijd een stap vooruit zijn en soms juist 1 of twee stappen terug om daarna mischien juist weer een paar stappen vooruit te gaan.

Juist door zijn achtergrond krijg je steeds meer een sterkere band en de kans is best wel groot dat juist Mike jullie hond kan worden waar je de grootste band mee hebt ondanks de liefste honden die je eerder zelf hebt gehad of hebt opgevangen. 

Ik hoop dat Mike een mooi leven op kan bouwen bij jullie.

Soms met vallen en opstaan in het begin maar ik weet zeker dat het goed komt.

Als ik het zo lees wil vooral Bindi jullie ook helpen dat is heel mooi. 

ik hoop echt dat hij bij jullie mag blijven volgens mij komt hij bij jullie helemaal tot zijn recht.

Ook al hebben honden een(klein of wat groter) rugzakje dat hoeft  beslist zeer zeker niet voor hun hele leven te zijn en ik spreek uit eigen ervaring.

Je krijgt er echt zoveel liefde voor terug.

ik hoop dat je blijft schrijven over mike en ik hoop echt stiekem dat hij zijn gouden mandje heeft gevonden bij jullie......... 

Heel aardig dat jullie dit zo schrijven. Ik probeer het iig goed te doen zeg maar

Anne,

Ik verwijt jou niets hoor.

Een organisatie behoort niet een getraumatiseerde, zeer angstige hond te plaatsten bij een gastgezin (en natuurlijk ook niet bij een adoptant), zonder dat daar vooraf serieus overleg over geweest is.

Een organisatie behoort het gastgezin vooraf uitgebreid te informeren, zeker ook over het karakter en gedrag van de hond.

Dat is wel wat er gebeurd is, jullie zijn daar niet over geïnformeerd, en wie dat een juiste gang van zaken vindt; ik hoor het graag.

Als je tevoren op de hoogte gebracht was over dat Mike een hond met een rugzak is, dan had je er terdege over na kunnen denken en had je een bewuste keuze kunnen maken.

Ik schrijf ook niet dat Mike niet plaatsbaar zal zijn, maar dat jullie wellicht ook inzien dat het erg zwaar zal zijn voor een hond als Mike om elders weer opnieuw te moeten beginnen en dat jullie daarom spelen met de gedachte om hem te houden.

Fijn dat het zo goed gaat met Mike.

Ik wist het wel van te voren, maar wellicht niet goed bedacht wat dit vervolgens zou betekenen.

En ja het gaat echt steeds beter. Behalve vandaag effe. Er kwamen twee vreemde mannen iets repareren. Los van elkaar.. toen besloot hij dat het onder de bank beter is. Haha. Nu zijn de mannen al uren weg.. mike heeft even wat gedronken maar is nu toch weer onder de bank. Zal zo er wel uitkomen. Want ik moet stofzuigen en dat vind hij rete interessant. Gewoon er naar kijken is blijkbaar prettig. Haha maar ik snap je hoor Tineke.  

Alweer in de 4de week. Wat een verschil. Steeds minder bang en nu juist wat overmoedig. Inmiddels denkt hij id dat alles van hem is en is hij een beetje opdringerig en happerig. Het is wel leuk om te zien dat bij dit soort "gevallen" elke week weer een nieuwe fase aanbreekt. En dus ook steeds andere aanpakken nodig lijken te zijn. Buiten moet  hij nog niet zoveel van mensen hebben.mits ze vergezeld zijn van een viervoeter. Daar wil hij wel naar toen: -).

O weer niet ingelogd.. Sorry groetjes anne

T is in ieder geval niet saai!

Ja daar was ik weer eens. Inmiddels ruim een jaar verder. Een jaar met Mike. 

Het gaat erg goed met hem. Maar zijn angsten en stressreacties blijven. Als we gewoon stil blijven zitten is er niets aan de hand. Maar bij vreemde is het nog erg moeilijk.

Is het nog te verwachten dat hij wellicht nog verbeterd ( voor zichzelf) of zou dit het zijn. 

Misschien moet je iets duidelijker omschrijven wat hij doet en wanneer hij dit doet en hoe jullie dat dan op reageren? 

Maar hieruit merk ik op dat Mike door jullie geadopteerd is? 

Jaja ik ben de topicstarter. 

Mike is nu ruim een jaar bij ons. Het gaat al veel beter dan toen. Maar hij blijft bang, voor mensen, geluiden.

En dat is dan eigenlijk voor alles!!! Want ja, het waait wel eens, de deurbel gaat wel eens, er komen wel eens mensen op bezoek. 

Hij laat zich niet verleiden door iets lekkers ofzo. We laten hem zoveel mogelijk zijn eigen gang gaan en op eigen tempo. Maar was ge woon benieuwd of je naar ruim een jaar nog verbetering kan verwachten 

 Je kan uit voorzorg al kijken of er iemand in de buurt woont die het leuk vind om op te passen.

Mocht dan blijken dat meegaan geen optie zijn en alleen zijn nog te vroeg of niet blijkt te kunnen dan heb je die oppas al achter de hand.

 Jaaa dat kan nog wel.

Je zou ter ondersteuning LTO3 kunnen geven.

En er zijn honden die baat hebben bij de relaxopet. Ken m zelf nog niet.

Is dat een poeder ofzo iets? Ik heb hem bachdruppels gegeven het eerste half jaar en ook poedertjes. 

Thuis voelt hij zich wel de koning. Als alleen ik en mijn gezin er zijn. Buiten en als er andere mensen komen lukt het hem nog niet. 

Maar ik zal het eens opzoeken 

Er zal vast nog wel ruimte zijn voor verbetering. 

Maar is het geen idee een goede gt in te schakelen als een hond zo angstig is, om jullie nog wat verder op weg te helpen?

Bijvoorbeeld via www.pdte.eu

 Hoi, ik heb een jaar geleden mijn verhaal van Zabaa geschreven in jou topic.

Zwaar getraumatiseerd......moest ingeslapen worden......

Zabaa is nu 3,5 jaar bij ons en nog vaak zie ik stapjes vooruit bij haar.

Na een jaar was het bij Zabaa ook handelbaar maar niet goed.

Nu in de loop van 3,5 jaar zie je haar steeds groeien.

Nu nog zijn er regelmatig momenten dat ik iets zie wat ze opeens durft of doet.

Voor mijn zijn dat dan emotionele momenten......ben dan zo trots op haar.

Dus ja, zo'n hondje blijft groeien.

Heb ik een jaar geleden ook geschreven dit kost heel veel tijd......zie hier na 3,5 jaar steeds stapjes vooruit.

Ik zelf zou bij zo'n hondje geen gedrags therapeut pakken.

Belangrijk is geen "dwang" te leggen maar het zelf stapje voor stapje te laten groeien.

Ze heeft nu ook nog haar rare momenten. daar moet je rekening mee houden anders schiet ze weer in de stress......

Maar na 3,5 jaar is het een leuk spontaan hondje wat iedere keer een stapje vooruit gaat.

Dus JA........er zal na een jaar nog steeds veel veranderen in zijn gedrag.

Fijn bindi en super dank je. Ik moet zeggen dat ik hem met vlagen qua uiterlijk helemaal niet zo op een pyreneese vind lijken.  Het is meer een witte pluizenbol. Haha maar omdat meerdere mensen met dit ras kwam toen hij bij ons kwam..

Soms denk ik wel eens...

Hij heeft totaal geen angsten als hij in de buurt is van honden. Zou het hem helpen als hij een stabiele hond als maatje zou hebben? 

Of zou dat juist iets fout's zijn.