Aanpak border collie pup - ongewenst gedrag

Dag allemaal. Ik moet zeggen dat ik hier al heel wat verhalen heb gelezen en onder de indruk hebben van jullie medeleven en zorg voor honden.

Mijn vriend en ik hebben de afgelopen drie jaar over een hond zitten denken. Hij wou een border collie, bij hem thuis zijn ze heel geduldig en daar hebben ze een schat van een border. Ik had/heb heel wat twijfels over het ras...maar uiteindelijk ben ik mee in zee gegaan. We zochten en zochten..verhuisden ervoor....en werden wat te ongeduldig. We schreven ons in op wachtlijsten bij prima fokkers..toen gingen we uiteindelijk op bezoek bij een fokker met meerdere rassen, geen negatieve opmerkingen erover te vinden, zag er allemaal goed uit, gaven ons jawoord, en de week erop mochten we de pup van 8 weken gaan halen. Mijn vriend en ik zijn wel wat naïef, spijtig genoeg zijn we nu in deze situatie terrecht gekomen.

Ons plan was dat we meteen naar de hondenschool zouden gaan, meteen socialiseren,...bleek dat de pup bloedarmoede heeft met het verdict giardia parasiet. Spijt dat ik heb van onze impulsiviteit. Elke keer na het kakje doen een hele wasbeurd voor de pup..ook niet leuk voor haar. Nu lukt het hier niet... De pup hapt naar mij...gromt...Ik heb werkelijk zitten hyperventileren van de emotie. De pup eet stenen...we verwijderen de stenen..leggen zand...pup eet zand... We leggen de stenen terug en de pup eet weer stenen. Ruilen voor een snoepje lijkt meer eten van stenen uit te lokken. Ze heeft verschillende bijtspeeltjes..maar ik krijg haar aandacht erg moeilijk om deze te gebruiken. Ze speelt ook amper met ons. Ik vind dat ze op een verschrikkelijke manier de kat achterna zit...zoveel frustratie en helemaal niet speels! Ik besef dat de puppy hier heel onschuldig in is.. En dat het waarscheinlijk het resultaat van stress in huis is... Ondertussen betrap ik mezelf erop mijn stem te verheffen...haar in de bench te zetten als straf... daarna zie ik het allemaal nog minder zitten want dit is mijn bedoeling niet!

Hoe corrigeren jullie je pup? Is negeren de enige manier? Wat als ze dan op de kat haar nek zit om te bijten..de trap oploopt...gras blijft happen. Hoe grijp je dan in? Belonen met eten lukt heel goed met commando's...maar je kan toch moeilijk brokjes geven als ze ongewenst gedrag vertoont? Een varkensoor of dergelijke is ook geen optie want voor haar ziekte moet ze op een dieet van kip en rijst, we geven sinds 2 dagen stilaan terug brokjes om te belonen maar daar is ze veel te wild naar.

Vanavond weer eens een keer naar de DA, we zijn wat radeloos aan het worden.

Probeer een ritme te vinden , een pup is vaak een ongeleid projectiel, probeer dat in goed banen te gaan leiden.....samen spelen, de pup niet alleen laten met een bot van dan is tie even bezig, tuurlijk mag dat en is dat ook gewenst maar jij en je partner zullen ook samen moeten spelen met de pup......wanneer je bemerkt dat de pup wat drukker wordt, geef je een time out, of je zet hem in de bench of in een ruimte waar die geen kwaad kan, wandel ook een paar x per dag met je pup, ga ook wat leuks doen buitenshuis, zodat de pup indrukken krijgt en thuis dan wat rustiger is, het bijten afleren, door een goed bot vast te houden, ga maar op de grond ermee zitten.....iedere keer als die in je handen bijt.... Nee zachtjes, en het bot geven , iedere keer weer, zodra die je handen besnuffelt of likt.....goed zo.....dat gaat niet zomaar, oefenen en oefenen......en zo zal je met de pup een ritme moeten volgen, van spelen uitlaten wat doen, enz.......

Giardia is een pest. Heel besmettelijk en niet snel klein te krijgen.

Je kan mss eerst even eens een paar keer heel diep in en uitademen om rustig te worden.

Dat gaat zowel de pup als jezelf deugd doen.

Gewoon effe terug van nul beginnen. Eerst zorgen dat de pup lichamelijk terug ok en gezond is. Goede voeding is van ontzettend groot belang om een degelijk immuumsysteem op te bouwen. Je kan al eens wat lezen op voerwijzer.com en barfplaats.nl

Je kan Ian Billinghurst ook al eens googlen. http://www.barf-natuurlijk.nl/billinghurst/billinghurst_home.html

Ondertussen gewoon zorgen voor rust en kalmte, want ik denk dat je pup bijna neurotisch is ondertussen, of jij? 

Om je een idee te geven. Een volwassen hond slaapt tussen de 14 en 18u/24u. Waarvan de helft gebruikt wordt voor de diepe REM slaap. Een pup slaapt dus nog meer. Het zijn semi dag-en nacht polyfasische slapers. Dat betekend dat ze verspreidt over zowel dag als nacht hun slaap in stukjes nemen.

Je kan stukjes rauw of gedroogd vlees gebruiken om te trainen.

De momenten dat je pup wakker is kan je hem ook bezig houden met snuffel spelletjes. Door een grote lage kartonnen doos voor 2/3 te vullen met rolletjes van toilet papier en doe daar dan maar brokjes gedroogd vlees in. Je kan ook een oude handdoek oprollen, telkens per slag of 2 dat je oprolt leg je wat van die gedroogde stukjes vlees op een rijtje en rol je verder op. Lege niet gekleurde eierdoosjes kan je hier en daar zetten dat hij moet zoeken en doe er een brokje of 3 in.

Haal gedroogde lamshuid in huis (is voor puppy tanden iets zachter dan runderhuid). Dat zijn natuurlijke gezonde kauwmaterialen. Laat hem elke keer na de maaltijd gerust een tijdje op kauwen. 

Als je met je pup buiten gaat hou hem aan een lange lijn van 4 à 5 meter (geen flexi). Als je wil dat hij komt fluit je of je maakt een klak geluid met je tong om effe zijn aandacht te vragen.

In het begin, doet je dit als je vlakbij staat en hou dan onmiddellijk een lekker stukje vlees voor de neus. Hij zal dit snel door hebben dat als je dat geluidje maakt dat er iets leuks gebeurt. Als hij dan naar je toe komt geef hem dan lekker vleesje.

Roepen is voor niets nodig.

Zorg bvb door middel van baby hekjes tussen bepaalde kamers te zetten dat de kat daar rustig kan zitten zonder gemolesteerd te worden door de pup 

Als je een pup in huis neemt is het vrij belangrijk voor ieders gemoedrust preventief te werken, ipv er heel de tijd achter te lopen en nog enkel brokstukken kan lijmen. Zorg dat hij voldoende, gevarieerd speelgoed heeft. Maar ook zaken zoals het karton dat hij lekker mag slopen. Als hij dan eens wat druk is kan hij zich er lekker op uitleven, zoals de mens zich bij stress richt tot snoepen, roken, of wat dan ook. Dat van de pup is in elk geval gezonder.

Laat je pup ook niet alleen buiten zodat hij zand en stenen kan eten. Als hij dit doet terwijl je er bij bent. Fluit of klak en als hij dan naar je toe komt haal je daar je beste beafsteak boven om hem te belonen.

Je hebt van het merk kong zo'n wiebel kong waar je lekkers kan in steken wat je pup er dan moet proberen uit te krijgen.

Het niet spelen kan ook komen omdat hij nog niet voldoende lichamelijk is hersteld. Met bloedarmoede ben je heel snel vermoeid en vraagt alles zoveel energie, die je dan amper met moeite kan opbrengen. 

En als hij herstelt is ga dan ook niet direct balletjes of frisbee gooien. Wij als mens zien dit als spelen, doordat de hond in onze ogen zo enthousiast reageert. Zie hem maar eens springen se. Het enige wat je doet is de prooidrift activeren. Dus loop je de kans dat hij achter alles achter gaat wat beweegt (gezien het drijvers instinkt).

Je kan ook al eens naast je pup op de grond gaan liggen. Hou zijn kauwbeen vast (is altijd handig dat iemand dat doet). En geniet van je pup. Das veeeeeel leuker dan dat jullie knetter worden van elkaar  

Ik pik dit stukje er even uit:

"Hoe corrigeren jullie je pup? Is negeren de enige manier? Wat als ze dan op de kat haar nek zit om te bijten..de trap oploopt...gras blijft happen. Hoe grijp je dan in? Belonen met eten lukt heel goed met commando's...maar je kan toch moeilijk brokjes geven als ze ongewenst gedrag vertoont? "

De enige "correctie" die ik geef of gaf is "nee" en soms een time-out

Je geeft geen brokjes voor ongewenst gedrag want je vraagt iets van haar. Zit ze achter de kat aan, roep haar naar en dan komt ze hopelijk naar je toerennen, dát beloon je dan met een brokje. Ook met dingen van de straat eten, je zegt los en daar geef je iets voor.

Hoe oud is je pup nu?

Je moet echt heeeel veel geduld hebben, consequent blijven en goed gedrag belonen (dat belonen kun je als ze ouder worden steeds een beetje afbouwen)  

Heel erg bedankt allemaal voor de bruikbare tips, het is hier inderdaad de neurotische kant aan het opgaan. Het is heel fijn dat jullie forum er is.. Doet echt goed. Eens diep in en uit ademen en er weer tegenaan. 

Pups zijn veel werk, heel veel werk. Soms vraag je je af waar je aan begonnen bent, maar als je er nú veel tijd en moeite in stopt pluk je daar later de vruchten van

Met giardia zou ik kvv gaan voeren, veel beter voor die darmen.

Je hieft overigens niet elke keer villen te wassen  om de 3 dagen. Wel thuis kleedjes wassen en goed stofzuigen. 

Wat het gedrag betreft, niet corrigeren en niet negeren. Laten zien wat je wel wilt.

Misschien een idee een keer met een gt een privéles af te spreken. Die kan je thuis daar laten zien hoe je eea kan oplossen.

Welke regio woon je?

 Ach wat sneu dat de pup giardia heeft. Ik sluit me aan bij bovenstaande reakties.

Wb corrigeren, daar moet je naar mijn mening anders gaan denken. De pup maakt immers geen fouten maar reageert gewoon op bepaalde dingen. Daarom moeten wij als mensen ervoor zorgen dat de pup geen fouten kan maken, en niet eerst afwachten totdat er fouten gemaakt worden en dan pas ingrijpen. Je merkt dat dat voor veel frustratie en onrust bij beide partijen zorgt.

Je zou ook even naar je dagindeling kunnen kijken, krijgt de pup genoeg rust en dat is vaak meer dan wij denken, om alles te verwerken.

Dan je houding en stem, ben je altijd rustig/vriendelijk naar de pup toe, laat je de pup merken dat ze geweldig is?

In dit stukje staat e.a. goed verklaard waarom er vaak problemen zijn tussen mens en hond en wat je eraan kunt doen zodat je elkaar beter kunt begrijpen en de pup begeleiden

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

Veel lezen over hondentaal is ook handig. Het boekje van Turid Rugaas Kalmerende signalen is een goede basis hiervoor.

Allemaal heel erg bedankt voor de tips... Ze is nu 9 weken. We zijn ons eerlijk gezegd aan het afvragen of we haar voor haar eigen welzijn beter terug naar haar nest doen. Of ten minste met de fokker erover kunnen gaan praten...morgen moet ik terug halve dagen aan het werk en ik had verwacht dat ze zich al beter zou voelen maar ze komt erg gestresst over. in haar nest zal ze zich meteen goed voelen en dan bij mensen terrecht komen die geen stress hebben. Wij rekenden enorm hard op de hondenschool waar we nu dus niet mogen komen. Misschien heeft ze iemand nodig met meer ervaring.

het is een schat van een puppy en haar treft geen schuld, we voelen ons heel erg ongeschikt en weten niet hoe we aan de slag moeten om haar een goed leven te geven...we voelen weinig liefde, enkel stress. Je merkt meteen dat de pup gewoon een spiegel is van je gemoedsrust...en ze heeft iemand nodig dat zelfzeker is en geborgenheid kan bieden..wat een ommekeer met hoe we eerst waren. Boeken gelezen..lessen gevolgd.

Nog eens erg bedankt...jullie forum is echt een hulp. 

 Geen commentaar ...

Ik vraag me nog wel af hoe je je pup corrigeert?

 Ja dat doet je goed, iedereen met een pup loopt tegen dingen aan, en dan is het fijn dat je niet de enige bent, even van je afpraten, en vertellen waar je tegen aanloopt, en heus als je het ritme te pakken hebt....nu af en toe heel diep zuchten.....

ik kan natuurlijk niet voor jullie oordelen maar ervaring kan je opdoen, en boeken en artikelen kan je lezen. Ook al is het niet gegaan zoals je je het voorgesteld had en hier nu veel stress van hebt, kan je het omkeren, proberen te ontspannen en het over een andere boeg te gooien. Het lijkt of je teveel druk op jezelf legt en je alles perfect wil doen, en dat kan niemand.

Als je samen met de pup leert van elkaar, veel over hondentaal leert, de pup accepteren zoals ze is en gewoon van haar genieten en je geen zorgen maakt over een perfekte opvoeding zal het al veel beter gaan lijkt me? Het belangrijkste is om elkaar te leren kennen en de pup het gevoel te geven dat ze veilig is bij jullie dat gaat niet in een week dat heeft tijd nodig. Maar de band die je dan krijgt is zoveel meer waard dan een perfekt opgevoede maar doodnerveuze hond en een gestresst mens die geen band met elkaar hebben.

 Negen weken, hier ook een pup van negen weken, niet opgeven, daar ga je spijt van krijgen, heus als je volhoudt komt echt de ommekeer, probeer de stres niet op de pup te projecteren, dat voelt de pup aan, als je het even niet  zie zitten vraag even oppas , dan kan jij even wat anders doen......

Het is alleen maar plassen poepen en eten en spelen, dat is met een pup, ga op de dag wat leuks doen buitenshuis met je pup, niet dat de pup oververmoeid raakt, maar dat ze thuis lekker rustig is...........en houden van komt echt wel hoor, laat die pup cursus nog even, een x per dag wat socialiseren met de pup is al echt voldoende.....

Martine.. Ik begrijp je opmerking wel. We hebben altijd honden gehad en het idee dat dit erg goed ging gaan. We gaan gewoon luisteren bij de fokker of dit eventueel een oplossing kan bieden. Ik merk dat WIJ de pup stress geven hoewel dit niet de bedoeling is. De rest van de broertjes en zussen zitten er nog en we vragen ons af of de socialisatieperiode momenteel niet het beste moment is om dit te overwegen. Als we hier voor gaan nemen we ons voor om nooit nog aan een pup te beginnen en eventueel over enkele jaren een thuis te bieden aan een asielhond. Moest dit geen oplossing zijn hebben we ondertussen al een privetrainer gevonden dankzij jullie goede raad.

Wij hebben de dag door stukjes kip en korrels in onze zakken steken..als ze iets doet dat niet mag zeg ik 'af' of 'hier' dan gaat ze al zitten en geeft ze een poot en geef ik haar een stuk kip. Daarna gaat ze direct door met wat ze bezig was terug.. Dit hebben we nu toch een 11 dagen volgehouden en het gaat naar erger en erger. Negeren is moeilijk ivm de kiezels.. Ze zit heel de dag te bijten op haar dijbeen en ik kan er echt niet aanuit waarom. Een vijtal keer per dag trainen we 10 minuten op zit, lig, poot, wacht, af, in de mand en denkspelletjes. Dit doet ze allemaal uitzonderlijk goed.

Als ze onze benen 'drijft' en nipt loop ik gewoon door en negeer ik haar.. Maar ik moet toegeven dat we ons geduld verliezen als dit niet stopt..we schrikken hiervan bij zo een jonge pup en als we zelf fustratie voelen opborrelen zet ik haar in de bench. Ik heb haar in het begin ook enkele keren op haar rug laten liggen met mijn hand onder haar voorpoot tot ze rustig is. Ik had gelezen dit te doen maar het is blijkbaar uit den boze? Ik heb ook al geroepen tegen haar en daar schrik ik zelf van. Dat verdient ze niet. 

We zijn drie keer bij de da geweest en hebben de beste intenties met haar voor. Nog eens mijn excuses voor deze relaas

" ik kan natuurlijk niet voor jullie oordelen maar ervaring kan je opdoen, en boeken en artikelen kan je lezen. Ook al is het niet gegaan zoals je je het voorgesteld had en hier nu veel stress van hebt, kan je het omkeren, proberen te ontspannen en het over een andere boeg te gooien. Het lijkt of je teveel druk op jezelf legt en je alles perfect wil doen, en dat kan niemand.
 
Als je samen met de pup leert van elkaar, veel over hondentaal leert, de pup accepteren zoals ze is en gewoon van haar genieten en je geen zorgen maakt over een perfekte opvoeding zal het al veel beter gaan lijkt me? Het belangrijkste is om elkaar te leren kennen en de pup het gevoel te geven dat ze veilig is bij jullie dat gaat niet in een week dat heeft tijd nodig. Maar de band die je dan krijgt is zoveel meer waard dan een perfekt opgevoede maar doodnerveuze hond en een gestresst mens die geen band met elkaar hebben.
 
  "

Dobry

 Helemaal mee eens!

Ontspannen met je pup omgaan scheelt echt al meer dan de helft, ook het besef dat de pup het niet doet om jou te pesten bijv.

Een pup is ontzettend veel werk, het vraagt veel van je als mens, namelijk een hele berg geduld, aanpassingsvermogen en liefde!

Probeer al het negatieve even te laten voor wat het is en kijk naar je pup, lach ook eens om al zijn streken! 

Ga lekker samen met de pup naar buiten, even wandelen, even op een bankje zitten.

En, wat ik vooral geleerd heb, zorg thuis voor rust, heel veel rust!

Succes, maar ook heel veel plezier met je pup, niet opgeven hoor! 

 geen excuses hoor juist goed dat je alles opschrijft

Ik zou je dringend aanraden niet te wachten tot de pup iets fout doet en dan pas in te grijpen. Als je ziet dat de pup iets in jouw ogen fouts wil gaan doen, wacht dan niet af, maar roep haar vriendelijk rustig bij je en doe dan wat je al deed, even een voertje of een spelletje.

Nooit een hond negeren, liever kalmeren en de oorzaak van het gedrag zoeken en daaraan gaan werken. Bijten hoort natuurlijk wel bij pups, maar kan ook door overprikkeling ontstaan.

Ook nooit de hond op haar rug dwingen, ze zal jou dan als een niet te vertrouwen persoon gaan zien, hou alles ontspannen en zonder dwang. Als de pup tot rust moet komen leidt haar dan vriendelijk en kalm naar haar eigen plekje, niet als straf maar om bij te komen.

Hoe is je dagindeling met de pup? Neemt ze haar rust zelf?

 Je doet wel onaardig 

Ik denk dat Ts zich al rot genoeg voelt, dit geeft ze zelf ook aan. 

En tuurlijk ben ik het met je eens dat een pup een hoop geduld vraagt, maar ik denk dat ts dat nu zelf ook wel in ziet. 

 Als je pup nog steeds giardia heeft, is het geen goed idee hem terug naar het nest te brengen bij de andere pups. Kans is groot dat ze elkaar gaan besmetten, en giardia kan zeer hardnekkig zijn...

Bedenk ook dat het vreten van zand, schors, grond e.d. te maken kan hebben met de slecht functionerende darm (door de parasiet). 

In mijn ogen is je moet dit en je moet dat geen raad geven..

Ik snap je reactie verder wel hoor, alleen heeft ts er niks aan..

Die gaat zich er misschien nog rotter door voelen, wat ook weer zijn weerslag heeft op de pup.

Ik denk dat iedereen die een pup heeft er wel eens doorheen zit, ook ik heb me regelmatig even achter mij  oren gekrabd waar ik aan begonnen ben.

Alleen ik kon het wat makkelijker relativeren en er vaak ook heel erg om lachen.

Nu maar hopen dat ts over een aantal maanden ook kan lachen om alles wat er nu even mis gaat, toch? 

Ik zou dringend om een privéles vragen door een gt bij je thuis.

Ik heb ook privélessen gehad, het kan je enorm helpen met hoe je met je pup kan omgaan.

Doordat je handvatten krijgt, zal je zien, dat je zelf ook meer kan ontspannen.

Opvoeden is niet makkelijk!

Welke regio woon je? Misschien kennen wij hier wel iemand die je kan helpen?

 De grote groep van mensen die een hond in huis nemen kiezen voor een pup. Als je dan eens naar de motivatie polst waarom een pup en waarom niet (zoals jezelf al ter sprake bracht) een volwassen hond.

Als ik dan de antwoorden hoor moet ik steeds binnen in stiekem lachen. Want ik hoor wel allerlei redenen waarom juist een pup. Eén van de meest voorkomende is..... jamaar een pup kan je zelf naar je eigen hand zetten en opvoeden zoals je zelf wil. Als dit daadwerkelijk de overtuiging is, heb ik dan de overtuiging dat men niet genoeg van honden kent. Want elke hond is (her) opvoedbaar. Uitgezonderd de medische oorzaken.

Maar ik heb bijna nog nooit iemand tegen gekomen die rechtuit de waarheid zegt.

Namelijk: Dat is lief en super schattig en meestal ook de enige beweegreden om een pup te pakken. Behalve ..... de mensen die daadwerkelijk voor een specifieke rashond gaan en die niet altijd als herplaatser te vinden zijn. 

Wat inhoudt dat heel wat mensen zich inderdaad mis pakken bij het in huis nemen van een pup.

En dus heel wat mensen zich net zoals jullie zich alleen maar groen en purper ergeren, zwaar gefrustreerd raken. En dit op de pup uitwerken.

Tot in extreme en gelukkig zeldzamere situaties. Neem nu puppy Rex, 4 maanden oud en kreeg 4 kogeltjes door het hoofd omdat hij binnen op de mat had geplast. En heeft hierdoor het leven gelaten.

Dit is dus de reden dat ik persoonlijk nooit zal proberen om mensen te overtuigen om door te zetten en te blijven volhouden. Wanneer ze komen vertellen dat ze op ontploffen staan. Want het gaat hier tenslotte om een levend wezen. En jij bent dan zo eerlijk om hier voor uit te komen. En ook dat moet gerespecteerd worden. Zeker in de eerste plaats voor de pup. Omdat je zelf aangeeft dat hij het beter kan hebben bij iemand anders. En dat is wat telt.

Want morgen zit hij halve dagen helemaal alleen, niet aangeleerd. Waarschijnlijk in een bench. En misschien vanwege de giardia in zijn eigen uitwerpselen. Tot er terug iemand thuis komt. Ook dit is een kant van het verhaal.

En terug naar de fokker is inderdaad zoals Alaska Finest aangeeft vanwege het grote besmettingsgevaar, waarschijnlijk niet meteen realiseerbaar. tenzij de fokker een quarantaine plaats heeft.

even nog over asielhond of pup, ik vond eerlijk gezegd dat ik voor Lola ( volwassen asielhond) veel meer inzicht nodig had dan mijn eerste hond als pup (duitse herder werklijn). Een hond moet je nemen zoals hij is, pup of volwassen, en dat kan mee- of tegenvallen, wat niet betekend dat je de hond niet moet begeleiden uiteraard.

Ik denk ook dat iemand aan- of afraden een hond wel of niet weg te doen niet moet gebeuren, we kennen de mensen niet. Wel kunnen we misschien helpen met hoe wij het zien, misschien is het alleen even een zware periode nu met de giardia en het bijten.

Ik neem overigens aan dat er wel oppas is voor de pup. Ook een asielhond kan je niet meteen urenlang alleen laten.

Bedankt allemaal. Ik heb echt veel aan de reacties. De mindere reacties kan ik eigenlijk ook absoluut inkomen. Fijn dat je het zo eerlijk verwoord Eliane. In mijn omgeving vond iedereen het niet minder dan normaal dat we een pup namen, om een band op te bouwen. Ze zeiden dat we na de twee dagen weekend al konden gaan werken en de pup gewoon thuis laten. Dat hebben ze alvast zelf gedaan met hun honden. Dus ik dacht een kleine twee weken verlof en daarna halve dagen werken doenbaar zou zijn. Ikzelf zat al in mijn hoofd met een asielhond maar kreeg overal te horen dat je niet weet wat er mis is en dat het venijnige dieren zijn. Ik ben iemand die enorm veel naar de mening van een ander luistert..enorm veel informatie opzoekt..maar mezelf ook enorm snel in twijfel trekt...vandaar dat ik hier ook even deze topic wou opstarten.

We hebben naar de fokker gebelt voor goede raad maar hij zegt dat giardia absoluut niet erg is en dat we gerust met andere honden in contact mogen komen.. Hij begon ook onze 2 DA in vraag te stellen en zou geen verantwoordelijkheid voor de pup opnemen. Ik denk dat dit alvast wilt zeggen dat ze best niet terug naar het nest gaat. We hebben van de da een adres gekregen voor privélessen van siriustherapie van hondenschool whisper. Nu hun eens bellen.

Momenteel 1 dag extra verlof kunnen regelen..daarna open bench binnen in een afgesloten gang met ramen vlak naast de tuin/living. Ben haar al wat aan het laten wennen...mits een tijd gepiep en geblaf kan ze echt wel in slaap vallen daar. 

Nog eens bedankt allemaal. 

nee een asielhond is niets mis mee hoor (mensen kunnen ze wel alle vertrouwen weggenomen hebben en het is soms een hele tour dat vertrouwen weer terug te geven, soms lukt dat ook niet helemaal maar dat is wat anders), en Jenna die ik nu heb is de meest zachtaardige hond die ik ooit gekend heb.

Het alleen zijn moet idd rustig opgebouwd worden anders kan de hond verlatingsangst krijgen. Ik zou proberen iemand te regelen die de eerste tijd kan inspringen. Er is ook een stichting oopoeh waar ouderen zich aangemeld hebben die zelf geen hond hebben maar wel graag oppassen.

Echt doen hoor een prive les. Het zal je echt enorm kunnen steunen.

Giardia kan de darmen wel beschadigen. Ze kunnen mindergoed voedsel opnemen, vandaar de te korten.

Ik kan je edht aanraden over te stappen op kvv. Dit zal de darmen helpen om te herstellen, honden eten net graag en ze zien er altijd heel goed uit op vlees.

Zou in jou geval ook denken aan suplementen, proviotica of een goede multi vitamine. 

Hou je ons op de hoogte?

Een border (heb zelf een schotse collie, lijkt op een border kwa gedrag, alleen minder extreem) heeft geen stop knopje. Ze gaan door en willen altijd en graag voor je werken. Dat maakt ze ook zo leuk.

Als baas, zal je er voor moeten waken, dat ze genoeg rust krijgen, heel lastig.

De bench in en slapen. Kluifje erbij ( een kluif van gedroogd huid kan geen kwaad) doek over de bench en slapen.

In je activiteiten vooral rust. Niet uitdagen met balletjes.

Als ze wilt spelen, een trekspelltje prima, dat hebben pups nodig, maar zoek het vooral in de rustige activiteiten, brokjes in de tuin strooien en laten zoeken. 

Tijdens wandelingen, brokjes op de grond en zoeken.

Het komt echt goed!

Wat de giardia betreft, het is vreselijk besmettelijk, ook voor jezelf en andere dieren!

Goed stofzuigen in huis en kleedjes wassen. Je hoeft haar niet elke keer te wassem, om de 3 dagen, zolang je de kuur geeft. 

De kuur moet herhaald worden.

 Je kan een pup niet pats boem alleen laten, dit kan je echt beter op gaan bouwen.

probeer, zoals Dobry ook aangeeft, voor de eerste tijd iets te regelen!

Top dat je de bench open laat en de pup de keuze laat!

Bij wat voor fokker komt de pup vandaan? Of heb ik hierover heen gelezen? Ik vind de reactie die je gekregen hebt op je verhaal ronduit vreemd! 

Goed dat je privé lessen gaat nemen! 

Ik hoop oprecht voor jullie, maar zeker oo voor de pup, dat de band tussen jullie zal gaan groeien en het genieten kan beginnen!

@eliane, ik ben het voor een groot deel eens met je verhaal van hierboven, alleen het stukje dat je mensen niet gaat aansporen om even door te zetten, daar haak ik een beetje af.

tuurlijk zullen er mensen zijn die het allemaal zo hoog zit dat ze hele domme dingen gaan doen, maar let wel dit is natuurlijk maar een klein percentage (gelukkig). 

Ts is bezig met hulp inschakelen, ze willen dus voor zijn dat er iets echt uit de hand gaat lopen.