Dag kerel,
Wat heb je ons laten schrikken gister avond toen wij terug kwamen van trainen om te ontdekken dat we onze roedel leider waren verloren.
Dat je hebt gewacht dat wij weg waren om helemaal alleen te sterven.. Mannetje wat doe je ons een verdriet en toch ook heel bijzonder dat je bent gestorven op je favoriete plekje in huis.
Ongewenst eten met je delen
De hartverzakkingen als je op de vensterbank zat
Je geknuffel en de pootjes.
De zeldzame kusjes
En je enthousiaste gekwispel
Je rugby speler moves
En je vriendschap met Rafi
Je overwicht in de roedel
en je puppy zijn als je alleen was
Je eeuwige vijfde verjaardag, die je ieder jaar weer vierde
Ik ga je missen lieverd, en de roedel ook. Ze hebben allemaal nog even afscheid van je kunnen nemen.
Voor ons zowel als de honden onwerkelijk, en een groots verlies. Net geen 10 jaar geworden.



Reageren

























