"
Moh heb ik nooit geslagen of naar geschreeuwd of iets. Maar toch heb ik nee gezegt p het moment dat ze uit de kattenbak aan het eten was, of aanstalte maakte tot. Verder heb ik haar meegenomen naar de woonkamer. Niet onder dwang of met stresssignalen van de hond.
En toch komt ze met kalmerende signalen van de kattenbak af als ik haar betrap. En met een bijna lach in mijn stem zeg ik weer nee en neem haar mee naar de woonkamer.
Maar ze weet dat ze het niet mag want ze doet het nu alleen als ik uit zicht ben. En ik net niet snel genoeg was met de drol op ruimen.
"
Dan de vraag, doet ze het niet als je erbij bent, omdat ze inmiddels heeft geleerd dat dat geen zin heeft, je haalt haar weg, dus het lukt haar niet.
Of omdat ze zich ervan bewust is dat het niet mag.
Dan is mijn vraag: als ze weet dat ze het niet mag, waarom doet ze het dan wel als je weg bent.
Je kan zeggen: dan is er niemand die haar corrigeert, ook al weet ze dat het niet mag, doet het toch.
of ze weet niet dat het niet mag, ze heeft alleen geleerd, dat het haar niet lukt al de baas er bij is.
Helaas kunnen wij dit niet meten, niet vragen en dus zullen we het moeten doen met aannames. Observeren en logisch nadenken.
Mijn logica is dat in de natuur goed of fout geen rol speelt, schuldgevoel. Dit heeft te maken met het doden van.
In een roedel, kan gedrag niet getolereerd worden. Wat Petra zegt, de veiligheid binnen een groep wat gevaar kan lopen.
Binnen een andere groep, andere context, kan dat gedrag geen probleem zijn. Is dat gedrag per definitie fout, of gewoon op dat moment niet gewenst.
Vaak zie je gedrag van jonge honden. Die spelen om te leren, wordt geaccepteerd. Als ze ouder worden, wordt dit gedrag niet meer geaccepteerd, het zelfde gedrag. Dan kan dat gedrag toch niet fout zijn.
Daarom denk ik dat goed of fout geen rol speelt.