Ik moet het nog even van me afschrijven. Geen leuk honden verhaal maar ik wist niet zo goed waar het anders te plaatsen.
Gisteren ging ik met de honden wandelen, in mijn straat liep ik langs een huis waar een rottweiler uitschoot en zonder twijfel zichzelf in Gruul vastbeet. De hond lag vast aan een tuig maar daar wist hij zichzelf uit te krijgen. Gelukkig stonden de bazen buiten en die sprongen gelijk op de rottweiler, dat heeft er voor gezorgd dat de rottweiler niet met zijn kop kon gaan schudden gelukkig.
Voor mijn gevoel duurde het minstens een minuut voordat de rottweiler Gruul los liet, helaas kreeg hij daarna weer de kans om Gruul in zijn achterpoot te pakken. Ik had de rottweiler nog aan zijn nekvel kunnen pakken maar hij was te sterk, ik kon hem niet houden en voor ik het wist hing hij weer in Gruul.
Weer doken er meteen 3 man bovenop, de vierde die toen aan kwam lopen heeft de rottweiler tegen zijn kop geslagen waardoor hij uiteindelijk weer los liet. Toen hadden ze hem goed te pakken gekregen en kon ik eindelijk weg uit de situatie.
De buren stonden gelijk voor me klaar en zijn met mij en Gruul de auto ingesprongen om naar de da te rijden. Mijn vriend was nog niet thuis van het werk. Daar zal ik ze lang dankbaar voor zijn.
Bij de da aangekomen werd Gruul meteen geholpen. Nadat er foto's gemaakt waren bleek er gelukkig dat er geen ribben gebroken waren of dat zijn organen beschadigd zijn. Wel bleek (toen hij eenmaal onder narcose was om zijn wonden te hechten) dat zijn spieren in zijn borstkas en zijn poot een flinke klap hebben gehad. De hoektanden van de rotweiler hebben zijn spieren gescheurd daar. Hij heeft dik anderhalf uur in de operatie kamer gelegen om alles weer goed te hechten. 2 wonden moesten groter gemaakt worden zodat de da ook bij zijn gescheurde spieren kon komen. Door het gat wat er is ontstaan bij zijn spieren en huid is er ook lucht onder zijn huid gekomen. Dat waren de rare dingen die ze op de foto konden zien.
Specal thanks voor dierenkliniek den Herd.
Hij heeft een pijnstiller gekregen die direct de ader in is gegaan, hij heeft ook gelijk een goede ab gekregen. Ik ben blij dat we hem gisteravond weer op konden komen halen. Ik ben flink bang geweest gisteren voor Gruul, zo'n grote hond die op zo'n kleine klapt met als enige doel om hem te doden.
Ik heb al contact gehad met de baas en hij neemt zijn verantwoordelijkheid daarin, dat is wel fijn dat het in ieder geval geen ruzie ofzo word. Gruul heeft al een deel wraak gehad want die heeft de drie mensen opengebeten (man vrouw en zoon, gezin van de rottweiler). Gruul was natuurlijk ook helemaal panisch toen hij tussen de kaken zat, en ondanks dat de mensen hem juist wilde helpen heeft hij ze toch alledrie in de worsteling open gebeten. Nu is Gruul al niet goed met vreemde mensen. Bij de da had ik uit voorzorg ook maar gezegd dat een muikorf wel een goed idee zou zijn met de staat waarin Gruul was. En dat was ook een goed idee, want hij heeft nog meerdere malen geprobeerd uit te halen. Toen hij uit de narcose kwam en weer probeerde om de da te bijten, vonden ze dat een goed teken dat we hem op mochten komen halen.
Gruul mag de aankomende week tot 10 dagen eigenlijk niet lopen. Naar buiten moeten we hem naar het gras tillen zodat hij daar zijn behoefte kan doen. Morgen moeten we terug naar de da om zijn wonden na te laten kijken. Uiteindelijk viel het gelukkig mee, de rottweiler had veel meer schade kunnen toebrengen. Gelukkig waren de mensen alert en werd er snel gereageerd, dat heeft zijn leven gered denk ik. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd was als de rottweiler de kans had gehad om met zijn kop te gaan schudden.
Thalia is er ook flink van onder de indruk, buiten kijkt ze (zeker in onze straat) continu om, ze loopt heel oplettend mee en als ze een andere hond ziet dan begint ze meteen te blaffen. Ik hoop dat dit snel wegtrekt zodra de schrik gezakt is, ook hoop ik dat Gruul er niet te veel aan over houd met andere honden. Ik vond het altijd zo heerlijk dat ze sociaal zijn, en dat ik lekker met ze op pad kan. Ik hoop dat dit gewoon door kan blijven gaan. Maar als Gruul nu echt veel vertrouwen verloren heeft, dan help ik hem daar natuurlijk ook bij zo goed als ik kan.
Op het moment ligt Gruul in de bench zielig te zijn, hij wil graag zijn wonden aflikken maar dat mag niet. Hij wilde buiten niet plassen dus was ik even met alleen Thalia een rondje gaan doen. Toen ik thuis kwam zag ik dat hij in zijn rompertje geplast had, dus die ligt nu op de verwarming te drogen. Hopen dat hij snel droog is zodat ik niet telkens op hoef te letten.
Mijn zorgen kindje, maar hij is er in ieder geval nog.
Nu hopen dat ik het ook snel een plekje kan geven, het is echt niet tof om dit met je hondje te zien gebeuren, het is een nachtmerrie van iedere hondenbaas.
Thanks voor het lezen en dat ik even mijn verhaal heb kunnen doen. Dit soort dingen van je afschrijven is altijd erg fijn.
Nog even een foto van mijn knappe man
Reageren
